Analizy wykonywane są przez inżynierów laboratoryjnych i obejmują m.in. badanie gęstości, analizę wielkości cząstek oraz testy palności pyłów zgodnie z normą EN ISO/IEC 80079-20-2:2016 (w tym metoda Modified Hartmann tube).

• Zrozumienie właściwości pyłów ma zasadnicze znaczenie dla zarządzania ryzykiem wybuchowym. Dzięki zaawansowanym testom pomagamy klientom przejść od niepewności do danych i wspieramy bezpieczne oraz zgodne z wymaganiami procesy przemysłowe – Dan Rousseau, Director of Filtration Innovation w Nederman.

Usługa analizy pyłów palnych jest udostępniana bezpłatnie i skierowana do branż takich jak przemysł metalowy, drzewny, spożywczy, chemiczny, farmaceutyczny oraz produkcja kompozytów, gdzie ryzyko występowania pyłów palnych może pozostawać niewykryte.

Zestaw do pobrania próbek można zamówić poprzez stronę internetową Nederman:

Bezplatna analiza palności pyłu

W celu uzyskania szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Sebastianem Piechotą, Solution Sales Director: sebastian.piechota@nederman.pl

O Nederman

Nederman jest firmą technologiczną działającą w obszarze ochrony środowiska i jednym ze światowych liderów w zakresie filtracji powietrza przemysłowego. Firma specjalizuje się w rozwiązaniach do odciągu, transportu i oczyszczania powietrza w procesach przemysłowych, wspierając efektywność produkcji, bezpieczeństwo pracy oraz ograniczanie emisji.

Grupa zatrudnia około 2 500 pracowników i działa w ponad 50 krajach. Spółka jest notowana na giełdzie Nasdaq Stockholm. Dowiedz się więcej na nedermangroup.com

Drewniane wykończenia, które towarzyszą nam na co dzień

Drewno w domu nie pełni funkcji wyłącznie dekoracyjnej. Towarzyszy domownikom w wielu codziennych czynnościach – podczas śniadań, odrabiania lekcji, wspólnych zabaw. W przypadku najmłodszych często też jest podkładem do… pierwszych prób artystycznych, które nie zawsze odpowiadają rodzicom. Dlatego tak ważne jest, by drewniana powierzchnia użytkowa była naprawdę bezpieczna.

Coraz większą uwagę przywiązuje się więc nie tylko do samego materiału, ale również do jego wykończenia. To ono decyduje o tym, czy blat kuchenny, stół czy podłoga mogą być swobodnie użytkowane przez całą rodzinę, bez dodatkowych obaw. Rodzice coraz częściej sięgają po środki, które nie tylko zabezpieczą drewniane nawierzchnie, ale też nie będą toksyczne dla ich pociech. Stawiają na rozwiązania, które pozwalają zabezpieczyć drewno bez tworzenia sztucznej, ciężkiej powłoki. Jednym z produktów często wybieranych do rodzinnych wnętrz jest Rubio Monocoat Oil Plus 2C – olej do drewna stosowany wszędzie tam, gdzie liczy się zarówno trwałość, jak i bezpieczeństwo codziennego użytkowania.

Naturalna ochrona bez kompromisów

Rubio Monocoat Oil Plus 2 działa inaczej niż tradycyjne powłoki ochronne. Zamiast tworzyć warstwę na powierzchni drewna, wiąże się z jego włóknami na poziomie molekularnym. To sprawia, że zabezpiecza materiał już po jednej warstwie, pozostawiając jednocześnie jego naturalny wygląd i strukturę wyczuwalną pod palcami. Takie rozwiązanie jest szczególnie doceniane przez rodziny z dziećmi. Powierzchnie wykończone tym systemem spełniają normy umożliwiające bezpieczny kontakt z żywnością, co oznacza, że mogą być wykorzystywane w kuchni bez dodatkowych ograniczeń, również wtedy, gdy w domu wszystko kręci się wokół najmłodszych. A wiadomo, że podczas posiłków często wypada coś z małych rączek.

Co ważne, produkt nie zawiera lotnych związków organicznych (LZO), a jego skład został opracowany z myślą o minimalnym wpływie na zdrowie użytkowników i środowisko. Certyfikaty potwierdzające bezpieczeństwo obejmują m.in. kontakt z żywnością oraz wymagania dotyczące powierzchni mających kontakt z dziećmi i zabawkami.

Prosto, naturalnie i na lata

Rubio Monocoat Oil Plus 2C jest też doceniany za prostotę aplikacji. Wystarczy jedna warstwa, by skutecznie zabezpieczyć drewnianą powierzchnię. Wszystko zostało przygotowane tak, aby z użyciem produktu poradzili sobie nie tylko profesjonaliści, ale również osoby odnawiające swoje wnętrza samodzielnie. I właśnie to podejście coraz częściej przekonuje współczesne rodziny. Dom nie ma dziś być perfekcyjny jak z katalogu. Ma być wygodny, naturalny i gotowy na codzienne życie, również to trochę chaotyczne, pełne dziecięcych zabaw, rozsypanych okruszków i śladów małych dłoni na stole.

Drewno wciąż pozostaje jednym z najbardziej ponadczasowych materiałów we wnętrzach, ale dziś liczy się już nie tylko jego wygląd. Coraz ważniejsze staje się to, w jaki sposób zostało zabezpieczone i czy można z niego korzystać bez obaw każdego dnia. Bo najprzyjemniejsze wnętrza to zwykle te, w których po prostu dobrze się żyje.

***

O Rubio Monocoat

Marka Rubio Monocoat została założona w Belgii w 1960 roku, a dwa lata później rozpoczęła produkcję środków do ochrony drewna. Specjalizuje się w produkcji naturalnych olejowosków do drewna, które barwią i chronią powierzchnie w jednej warstwie. Wykorzystuje technologię wiązania molekularnego, co pozwala na trwałe zabezpieczenie drewna bez konieczności nakładania wielu warstw. Firma odniosła sukces na rynku międzynarodowym, a jej produkty są obecnie stosowane na całym świecie.

Więcej informacji: https://www.rubiomonocoat.com/pl-PL

Niepowtarzalność staje się nowym wyznacznikiem jakości

Tradycyjne rozumienie luksusu opierało się na rygorystycznej, niemal matematycznej symetrii. Jednak w erze cyfryzacji i powtarzalnych produktów, to, co idealnie gładkie i seryjne, przestało budzić emocje. Nowoczesny klient premium poszukuje „materialnego DNA” – dowodu na to, że jego przestrzeń jest jedyna w swoim rodzaju.

Przejście od przemysłowej powtarzalności do autentyczności wynikającej z naturalnej struktury materiału nie oznacza jednak akceptacji dla estetycznej przypadkowości. Wręcz przeciwnie – autentyczność w wydaniu premium wymaga najwyższych kompetencji. To nie przypadek decyduje o finalnym wyglądzie kuchni, lecz rygorystyczna kontrola jakości, która potrafi przekuć naturalną „niedoskonałość” w najwyższą wartość estetyczną.

– W segmencie premium nie sprzedajemy mebli z katalogu, lecz proces twórczy i obietnicę unikalności. Klient staje się mecenasem dzieła, które powstaje przy udziale natury i naszych rzemieślników. To przejście od posiadania przedmiotu do posiadania historii zapisanej w słojach drewna czy nieregularnym żyłkowaniu kamienia – wyjaśnia Wiktoria Halupczok, Export Manager marki Halupczok.

Klient nie kupuje modelu z katalogu

W przypadku mebli z produkcji masowej wybiera się numer artykułu w katalogu. W świecie premium wybiera się konkretną płytę kamienia (slaby) lub konkretną partię forniru, która zostanie zarezerwowana wyłącznie dla danej realizacji. To kluczowy moment personalizacji.

Jak widać proces ten zaczyna się na długo przed montażem. Klient lub jego architekt bierze udział w selekcji surowca, który stanie się sercem domu. Wybór konkretnego rysunku marmuru czy odcienia dębowego forniru to deklaracja estetyczna. Kupując kuchnię premium, nabywa się pewność, że nikt inny na świecie nie będzie miał identycznego układu żył na blacie czy frontach, ponieważ natura nigdy nie tworzy dwóch identycznych egzemplarzy.

Natura jako współprojektant i sztuka czytania materiału

W projektowaniu kuchni z naturalnych materiałów rola projektanta ulega zmianie. Przestaje on być jedynie kreślarzem form, a staje się obserwatorem i interpretatorem natury. Rysunek słojów egzotycznego makassaru czy dynamiczny układ żył w kwarcycie determinują kompozycję całego wnętrza.

Zespół doświadczonych projektantów i rzemieślników musi umieć „czytać” materiał. To on podpowiada, gdzie powinno nastąpić cięcie, jak połączyć dwa arkusze forniru, by stworzyć harmonijny obraz, i jak poprowadzić linie zabudowy, by podkreślić dynamikę kamienia. Architektura mebla jest budowana wokół materiału, a nie odwrotnie. Dzięki temu kuchnia staje się integralną częścią natury przeniesionej do wnętrza.

Selekcja u źródła – tam zaczyna się jakość

Unikalność bez jakości technicznej jest jedynie połowicznym sukcesem. Dlatego w markach takich jak Halupczok, selekcja surowca odbywa się „u źródła”. Nie jest to wybór przypadkowej partii z hurtowni, lecz staranna analiza konkretnych bloków skalnych czy kłód drewna pod kątem:

• Struktury i gęstości zapewniających trwałość na lata.
• Głębi koloru, która będzie pracować w różnym oświetleniu.
• Parametrów technicznych, a więc odporności na nasiąkliwość czy uszkodzenia mechaniczne.

To decyzja, za którą stoją konkretne osoby – eksperci z wieloletnim doświadczeniem, którzy potrafią przewidzieć, jak dany materiał zachowa się podczas obróbki i jak będzie się starzeć w domowym zaciszu.

Rzemiosło gwarancją unikalności „one of a kind”

Nawet najpiękniejszy surowiec pozostaje jedynie surowcem, dopóki nie trafi w ręce mistrzów rzemiosła. To tutaj powstaje efekt „one of a kind”. Proces ten składa się z setek godzin precyzyjnej, często ręcznej pracy, podczas której następuje m.in. bookmatching, czyli układanie płatów forniru lub płyt kamienia tak, by ich rysunek tworzył symetryczne, niemal malarskie kompozycje. Niezwykłej precyzji wymaga także zachowanie ciągłości żył. Wyzwanie polega na takim docięciu materiału, by wzór „przechodził” z jednego frontu na drugi, z blatu na bok wyspy, tworząc monolityczną bryłę. I na koniec, wieloetapowe wykończenie. Ręczne olejowanie, szczotkowanie czy polerowanie. Rzemieślnik wydobywa z materiału to, co najszlachetniejsze – jego fakturę i ciepło.

Każdy z tych etapów jest niemożliwy do pełnego zautomatyzowania w skali masowej. Wymaga oka fachowca i cierpliwości, która jest walutą luksusu.

– Prawdziwe rzemiosło to odpowiedzialność za materiał. Kiedy pracujemy ze szlachetnym drewnem, pochodzącym z drzewa, które rosło dziesiątki lat, naszym obowiązkiem jest wyeksponowanie jego piękna w sposób absolutny. Każde ręczne dopasowanie, każda decyzja o kierunku słoja, to element budowania unikalnego DNA kuchni, której nie da się powtórzyć w żadnej fabryce – podkreśla Wiktoria Halupczok.

Kontrolowana niedoskonałość: wybór, nie przypadek

W materiałach naturalnych zdarzają się sęki, przebarwienia czy inkluzje mineralne. W masowej produkcji są one uznawane za wady. W segmencie premium stają się one punktem wyjścia do stworzenia unikatowego detalu.

Kluczem jest jednak rygorystyczna kontrola jakości. Naturalna cecha materiału staje się wartością tylko wtedy, gdy jest świadomą decyzją projektową, a nie wynikiem przeoczenia. Jeśli projektant decyduje się wyeksponować konkretne pęknięcie w drewnie, wypełniając je np. szlachetną żywicą lub metalem, zamienia „niedoskonałość” w biżuteryjny detal. To właśnie ta granica między błędem a świadomym designem definiuje najwyższą półkę wnętrzarstwa.

Kuchnia premium: przestrzeń z indywidualnym DNA

Obecnie kuchnia premium zamiast być jedynie miejscem przygotowywania posiłków staje się prywatną galerią natury, w której każdy element ma swoje uzasadnienie. Odwrót od seryjności na rzecz projektów „one of a kind” to wyraz dojrzałości inwestorów, którzy rozumieją, że wartość przedmiotu nie wynika z jego ceny, ale z jego niepowtarzalności i pracy włożonej w jego dopracowanie.

Luksus to dziś przestrzeń tworzona przez naturę, ale okiełznana i dopracowana przez ludzi, którzy biorą za nią pełną odpowiedzialność. Wybierając naturalne materiały i wiedzę doświadczonych rzemieślników, inwestujemy w dom, który posiada własną duszę – autentyczną, niepowtarzalną i odporną na upływający czas.

Polski sektor leśno-drzewny stoi dziś przed jednym z największych wyzwań ostatnich dekad – pogłębiającym się ograniczeniem dostępu do surowca drzewnego. W ostatnich latach branża, będąca jednym z filarów krajowego eksportu i zatrudnienia, mierzy się z rosnącą presją regulacyjną, zwiększającą się skalą wyłączeń lasów z użytkowania oraz niestabilnością zasad sprzedaży drewna. Jednocześnie rośnie konkurencja o surowiec – zarówno ze strony energetyki, jak i rynków zagranicznych.

W efekcie coraz wyraźniej widoczny jest brak równowagi między ambitnymi celami środowiskowymi a realiami gospodarczymi. Najnowsza analiza Koalicji na Rzecz Polskiego Drewna pokazuje, że problemem nie jest sama ochrona przyrody, lecz brak spójnej, długofalowej strategii zarządzania zasobami leśnymi oraz brak równowagi między ochroną lasów a gospodarką. Dodajmy, że gra toczy się o gospodarkę opartą na surowcu odnawialnym, jakim jest drewno, a więc paradoksalnie również kluczową z punktu widzenia ochrony środowiska.

Analiza ostatnich działań w obszarze leśnictwa wskazuje – w ocenie branży – na narastający rozdźwięk między deklarowanymi celami a ich rzeczywistą realizacją:

1. „Strategia nie partyzantka” – brak spójnej strategii

Z perspektywy branży widoczny jest brak kompleksowej i długofalowej strategii dla sektora leśno-drzewnego. Podejmowane działania mają często charakter doraźny i wprowadzane są bez odpowiedniej podstawy analitycznej czy stabilnych ram prawnych. Dotyczy to m.in. moratoriów, koncepcji lasów społecznych, inicjatyw takich jak ONOL 1 i 2, ochrony starolasów czy zmian ograniczających prowadzenie aktywnej gospodarki leśnej na wybranych obszarach. Część z tych działań realizowana była bez szerokiego konsensusu społecznego, co znajduje odzwierciedlenie w protestach lokalnych społeczności, m.in. w regionach Podlasia i Podkarpacia.

2. „Drewno dla przemysłu, nie do pieca” – potrzeba stabilności dostaw

Deklaracje dotyczące kierunków wykorzystania drewna nie przekładają się na stabilność rynku. Kluczowym wyzwaniem pozostaje malejąca i niestabilna podaż surowca. Branża drzewna i meblarska konkuruje o drewno zarówno z sektorem energetycznym, jak i z ograniczeniami administracyjnymi wynikającymi z wyłączania kolejnych obszarów z użytkowania czy zmian w sposobach prowadzenia gospodarki leśnej. Wprowadzane regulacje dotyczące drewna energetycznego nie rozwiązały problemu – w praktyce nadal dochodzi do wykorzystywania pełnowartościowego surowca do celów energetycznych.

3. „Europejskie przywództwo” – wyzwania regulacyjne

W obszarze implementacji regulacji unijnych widoczne są istotne opóźnienia i niespójności. Dotyczy to m.in. wdrożenia rozporządzenia EUDR oraz braku pełnych regulacji krajowych dla dyrektyw RED II i RED III, w tym w zakresie kaskadowego wykorzystania drewna, recyklingu czy wykorzystania biomasy drzewnej.

4. „20% lasów pod ochroną” – brak równowagi między ochroną a gospodarką

Z punktu widzenia branży kluczowym problemem nie jest sama idea ochrony przyrody, lecz brak równoległych rozwiązań dla przemysłu. Każde rozszerzenie obszarów chronionych – jeśli nie jest poparte analizą i mechanizmami kompensacyjnymi – oznacza ograniczenie dostępności surowca, co prowadzi do jego deficytu i wzrostu cen. Obecnie różne formy ochrony obejmują już około 38% powierzchni Lasów Państwowych. W tym kontekście postulaty dalszego administracyjnego wyłączania kolejnych 20% lasów z użytkowania budzą wątpliwości co do ich proporcjonalności i uzasadnienia merytorycznego.

Jednocześnie tylko około 68% powierzchni Lasów Państwowych objętych jest certyfikacją FSC, która stanowi istotny, niezależny wskaźnik oceny zrównoważonej gospodarki leśnej. Pomimo wcześniejszych zapowiedzi proces jej pełnego wdrożenia pozostaje nieukończony.

5. „Nowe rezerwaty i ochrona starolasów” – wpływ na stabilność inwestycyjną

Dla przedsiębiorstw sektora największym wyzwaniem jest nie tyle sama skala ograniczeń, co ich nieprzewidywalność. Inwestycje w branży drzewnej mają charakter długoterminowy, natomiast dostęp do surowca może ulegać zmianom w krótkim czasie w wyniku decyzji administracyjnych, co znacząco zwiększa ryzyko inwestycyjne.

6. „Wsparcie dla polskiego biznesu” a praktyka rynkowa

Deklaracje wsparcia dla krajowego przemysłu nie znajdują pełnego odzwierciedlenia w praktyce. Branża wskazuje na jednoczesne występowanie ograniczeń w pozyskaniu drewna, wzrostu jego cen oraz niestabilności systemu sprzedaży, w tym zasad aukcyjnych. Dodatkowo zmiany w metodach pomiaru i klasyfikacji surowca wprowadzane są w sposób budzący zastrzeżenia przedsiębiorców.

W rezultacie polskie firmy znajdują się w mniej konkurencyjnej pozycji względem podmiotów zagranicznych, które mają łatwiejszy dostęp do surowca lub pozyskują go poza Unią Europejską. Import drewna z odległych rynków wiąże się przy tym z wyższym śladem węglowym oraz ryzykiem niższych standardów środowiskowych, co pozostaje w sprzeczności z deklarowanymi celami klimatycznymi.

7. „Lasy dla ludzi” – potrzeba dialogu społecznego

Zasadne jest podejście, zgodnie z którym lasy powinny służyć różnym grupom społecznym – zarówno w wymiarze rekreacyjnym, jak i gospodarczym. Wymaga to jednak wyważenia interesów oraz prowadzenia dialogu między interesariuszami. Obecne działania bywają postrzegane jako pogłębiające napięcia między organizacjami społecznymi, samorządami, przedsiębiorcami i środowiskiem leśników.

Kluczowe znaczenie ma zapewnienie wielofunkcyjności lasów oraz włączenie społeczności lokalnych w procesy planowania gospodarki leśnej, w tym w opracowywanie planów urządzenia lasu.

8. „Ofensywa rezerwatowa” – kumulacja efektów

Pojedyncze decyzje dotyczące rozszerzania ochrony mogą wydawać się uzasadnione, jednak ich łączny efekt prowadzi do systematycznego ograniczania powierzchni dostępnej dla gospodarki leśnej, bez równoważenia tego zwiększeniem produktywności w innych obszarach. Towarzyszą temu rosnące napięcia społeczne.

Zdaniem branży działania ochronne powinny koncentrować się na jakości i zasadności merytorycznej, a nie wyłącznie na skali. Dotyczy to m.in. inicjatyw związanych z tworzeniem nowych rezerwatów. Należy również uwzględniać ograniczenia modelu ochrony biernej.

Obecne podejście do zarządzania sektorem leśno-drzewnym charakteryzuje się wyraźnym rozdźwiękiem między deklarowanymi celami a praktyką regulacyjną. Zamiast spójnej i długofalowej strategii równoważenia funkcji ochronnych i gospodarczych lasów, dominują działania o charakterze doraźnym, często pozbawione odpowiedniej przewidywalności.

W efekcie obserwuje się ograniczenie dostępności surowca drzewnego, wzrost niepewności inwestycyjnej oraz osłabienie konkurencyjności krajowego przemysłu, przy jednoczesnym nasileniu napięć społecznych.

Brak mechanizmów kompensacyjnych dla rozszerzanych form ochrony oraz niespójność w implementacji regulacji krajowych i unijnych sprawiają, że realizacja celów środowiskowych odbywa się kosztem stabilności gospodarczej, bez gwarancji osiągnięcia zakładanych efektów klimatycznych.

Z perspektywy eksperckiej kluczowym wyzwaniem pozostaje dziś nie tylko skala ochrony zasobów leśnych, lecz przede wszystkim brak zintegrowanego podejścia, które w sposób rzeczywisty godziłoby cele środowiskowe, gospodarcze i społeczne. Odbudowa równowagi w tym obszarze wymaga przywrócenia przewidywalności regulacyjnej, oparcia decyzji na rzetelnych danych oraz prowadzenia rzeczywistego dialogu z interesariuszami. Tylko takie podejście umożliwi wypracowanie trwałego modelu zarządzania lasami, zapewniającego zarówno skuteczną ochronę przyrody, jak i stabilne warunki rozwoju dla krajowej gospodarki.

***

Informacje o Koalicji na Rzecz Polskiego Drewna

Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna to inicjatywa stowarzyszeń i firm reprezentujących przemysł: meblarski, płytowy, papierniczy i tartaczny. Promujemy drewno jako materiał najbardziej przyjazny człowiekowi, naturalny, odnawialny, podlegający recyklingowi. Przeciwdziałamy spalaniu drewna przez energetykę zawodową. Dążymy do wprowadzenia klasyfikacji odpadów drzewnych.

Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna w liczbach:

– ok. 5% polskiego PKB (cały przemysł drzewny ok. 6% polskiego PKB),

– ok. 350 000 osób bezpośrednio zatrudnionych w firmach (cały przemysł drzewny ok. 450 000 osób zatrudnionych

w firmach),

– 2 eksporter i 6 producent mebli na świecie,

– 2 miejsce w Europie i 7 miejsce na świecie pod względem produkcji płyt drewnopochodnych,

– 7 producent i 8 eksporter Europie w branży papierniczej,

– 1 eksporter w Europie w zakresie podłóg,

– 2 miejsce w Europie w zakresie eksportu jako branża drzewna ogółem,

– zakupy drewna w lasach państwowych przez podmioty reprezentowane przez Koalicję na Rzecz Polskiego Drewna – ok. 12 mln m3.

Rynek pracy w branży meblarskiej pod presją. Firmy pilnie potrzebują wykwalifikowanych pracowników

Branża meblarska od lat stanowi jeden z filarów polskiego przemysłu, wyróżniając się zarówno skalą produkcji, jak i znaczącym udziałem w eksporcie. Dynamiczne zmiany technologiczne, rosnąca automatyzacja oraz presja konkurencyjna sprawiają jednak, że przedsiębiorstwa coraz częściej muszą mierzyć się z nowymi wyzwaniami w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi. Szczególnego znaczenia nabiera dziś dostęp do wykwalifikowanej kadry oraz rozwój kompetencji odpowiadających współczesnym realiom produkcyjnym.

Badanie przeprowadzone w listopadzie 2025 roku na próbie 151 przedsiębiorstw wskazało, że najpoważniejszym wyzwaniem w branży meblarskiej pozostaje niedobór wykwalifikowanej kadry, szczególnie w obszarze pracowników wykonawczych, co bezpośrednio przekłada się na presję operacyjną w produkcji. Ponad połowa firm doświadcza rotacji pracowników, choć najczęściej ma ona umiarkowany charakter, podobnie jak trudności w utrzymaniu zatrudnionych. Istotnym wyzwaniem jest także zarządzanie młodym pokoleniem pracowników.

Największe zapotrzebowanie zawodowe koncentruje się na operatorach maszyn i urządzeń przemysłu drzewnego, a także stolarzach i pracownikach pomocniczych. Wysoko cenione są kompetencje technologiczne, takie jak obsługa CNC, CAD czy optymalizacja procesów produkcyjnych, a także umiejętności związane z efektywnością pracy zespołowej. Jednocześnie firmy wyraźnie wskazują na potrzebę systemowego przygotowania kandydatów do zawodu.

Analiza segmentowa pokazuje istotne różnice. W sektorze mebli tapicerowanych szczególnie wysokie jest zapotrzebowanie na tapicerów, szwaczki oraz kompetencje manualne, które uznawane są za kluczowe dla efektywności. Z kolei w segmencie mebli skrzyniowych większą rolę odgrywają kompetencje cyfrowe i technologiczne, w tym CAD/CAM, CNC oraz obsługa robotów, co odzwierciedla wyższy poziom automatyzacji produkcji.

W obu segmentach potrzeby rozwojowe koncentrują się na podnoszeniu kompetencji zawodowych pracowników wykonawczych oraz rozwijaniu umiejętności zarządzania zespołami, co wskazuje na konieczność równoległego wzmacniania kompetencji technicznych i miękkich w całej branży

(Żródło badnia: “Zapotrzebowanie na zawody, kwalifikacje i umiejętności w branży meblarskiej” BCU Przemysłu Meblarskiego w Różanymstoku 2026)

Skala wyzwań, z jakimi mierzy się dziś branża meblarska, jasno pokazuje, że dalszy rozwój sektora będzie w dużej mierze zależał od skutecznego dopasowania systemu kształcenia do realnych potrzeb rynku pracy. Od lat przedsiębiorcy sygnalizują rozbieżność między kompetencjami absolwentów a wymaganiami nowoczesnej produkcji. Jest to szczególnie widoczne w obszarze praktycznych umiejętności, znajomości technologii oraz gotowości do pracy w zautomatyzowanym środowisku.

Odpowiedzią na te wyzwania powinno być zacieśnienie współpracy pomiędzy biznesem a systemem edukacji – zarówno na poziomie szkolnictwa branżowego, jak i programów doskonalenia zawodowego. Kluczowe staje się tworzenie rozwiązań, które nie tylko reagują na bieżące potrzeby firm, ale także wyprzedzają nadchodzące zmiany technologiczne i organizacyjne. Właśnie w tym kierunku zmierzają działania podejmowane w ramach projektu Branżowego Centrum Umiejętności Przemysłu Meblarskiego Różanystok, którego celem jest budowa nowoczesnego modelu kształcenia, ściśle powiązanego z praktyką gospodarczą.

Aby jednak proponowane rozwiązania były trafne i rzeczywiście odpowiadały na potrzeby sektora, niezbędny jest głos samych przedsiębiorstw. To doświadczenie firm, ich codzienne wyzwania, obserwacje i prognozy stanowią najcenniejsze źródło wiedzy przy projektowaniu skutecznych ścieżek kształcenia i rozwoju kompetencji.

Dlatego zapraszamy przedstawicieli branży meblarskiej do udziału w kolejnym etapie badania. Państwa opinia pozwoli nie tylko lepiej zrozumieć kierunki zmian w branży, ale także realnie wpłynie na kształt przyszłych programów szkoleniowych i edukacyjnych. Wspólnie możemy wypracować rozwiązania, które zwiększą dostępność wykwalifikowanej kadry i wzmocnią konkurencyjność całego sektora.

Wyniki posłużą do:

● lepszego dopasowania szkoleń i kursów prowadzonych w ramach BCU do realnych potrzeb zakładów produkcyjnych,

● opracowania propozycji nowych kwalifikacji włączanych do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (ZSK),

● wspierania rozwoju kadr dla przemysłu meblarskiego w perspektywie co najmniej 5 lat.

Państwa odpowiedzi są kluczowe – pozwolą nam nie tylko określić, jakie umiejętności są dziś najważniejsze w zakładach meblarskich, ale także przewidzieć, jakie będą potrzebne w przyszłości.

Wypełnienie ankiety zajmuje około 5 minut.

Link do ankiety: https://bit.ly/ankieta2_BCU

Projekt Branżowe Centrum Umiejętności Przemysłu Meblarskiego (BCU) realizowany jest ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) przez organ prowadzący Towarzystwo Salezjańskie – Inspektoria (Prowincja) św. Stanisława Kostki w Warszawie, realizowany w partnerstwie z Ogólnopolską Izbą Gospodarczą Producentów Mebli.

Z niedawno opublikowanego badania (autorstwa UCE Research), wynika, że 18,2% właścicieli domów lub mieszkań korzysta z usług architekta lub projektanta wnętrz. 77,3% z ponad tysiąca ankietowanych nie robi tego. Z kolei 4,5% nie pamięta, czy sięgnęło po takie wsparcie. Badanie zostało przeprowadzone metodą CAWI. Według jego autorów, rynek projektowania wnętrz w Polsce obecnie jest wart 2-4 mld zł. Rośnie umiarkowanie, tj. o kilka procent rocznie. Prognozy na lata 2026-2030 są ogólnie pozytywne, ale nierównomierne. Rynek wciąż będzie rósł, jednak mocno się przetasuje. Charakteryzuje się on silnym rozdrobnieniem oraz dużą konkurencją cenową. To ogranicza możliwość standaryzacji stawek i powoduje mocne zróżnicowanie jakości usług.

– Nadal stosunkowo niewielka grupa właścicieli domów lub mieszkań korzysta z usług architekta wnętrz w trakcie remontu. To nie jest traktowane przez inwestorów jako naturalny, standardowy etap wykańczania nieruchomości. W Polsce znaczna część klientów postrzega projektowanie wnętrz jako usługę premium – dostępną dla wybranych, a nie jako narzędzie zapewniające optymalizację kosztów, ergonomii i procesów budowy – komentuje Aleksandra Kołodziej, członkini Stowarzyszenia Architektów Wnętrz.

Jak informują autorzy raportu, istotnym trendem na rynku projektowania wnętrz w Polsce jest postępująca profesjonalizacja usług. Widać przesunięcie popytu w kierunku kompleksowej obsługi inwestycji, obejmującej zarówno projekt, nadzór, jak i koordynację wykonawczą. Dodatkowo coraz większy wpływ na strukturę rynku ma digitalizacja oraz rozwój narzędzi opartych o sztuczną inteligencję, które automatyzują część prostych prac projektowych, np. szybkie wizualizacje czy układy funkcjonalne.

– To w perspektywie kilku lat może obniżać wartość podstawowych usług projektowych, jednocześnie zwiększając znaczenie ofert eksperckich i premium. W konsekwencji rynek będzie ulegał polaryzacji. Rosnąć będzie segment wysokomarżowych, kompleksowych usług projektowych oraz realizacji pod klucz. Jednocześnie presja cenowa i automatyzacja będą wypierać najprostsze, niskobudżetowe usługi projektowe – prognozują autorzy raportu.

Z kolei jak zaznacza architekt inż. Paulina Trzaska, część Polaków nie wie, na czym realnie polega rola architekta i jak bardzo wpływa na komfort życia po zakończeniu remontu. Wiele osób dopiero po fakcie zauważa problemy, np. niewygodny układ kuchni, źle rozmieszczone gniazdka, brak miejsca do przechowywania czy konieczność kosztownych poprawek. – Sporo inwestorów obecnie korzysta ze wsparcia AI. Jednak błędy wynikające z urządzania domów za pomocą sztucznej inteligencji szybko ujawniają się w trakcie użytkowania wnętrza. Finalnie projektanci i architekci muszą je naprawiać – podkreśla ekspertka.

Z rynku płyną też obawy, że sztuczna inteligencja może w przyszłości zastąpić architektów. Natomiast Adam Skłodowski, wieloletni ekspert rynku wykończeń wnętrz, twierdzi, że architekci nie powinni się bać AI. Rozwój sztucznej inteligencji to dla projektantów i inwestorów przede wszystkim szansa, a nie zagrożenie. Narzędzia AI usprawniają proces projektowy, przyspieszając tworzenie koncepcji i wizualizacji oraz ułatwiając inwestorom wyobrażenie sobie efektu końcowego. Mogą też w przyszłości obniżyć cenę samej usługi. Natomiast nie zastąpią kluczowych kompetencji człowieka, takich jak zrozumienie potrzeb użytkownika, łączenie estetyki z funkcjonalnością czy podejmowanie decyzji w kontekście budżetu i techniki. W praktyce AI stanowi więc wsparcie dla obu stron, zwiększając efektywność współpracy, ale to projektant nadal odpowiada za ostateczny kształt i jakość projektu.

– Z badania jasno wynika, że duża część inwestorów nie korzysta z pomocy architektów. W mojej ocenie, powodów jest co najmniej kilka. Natomiast dwa najważniejsze to pieniądze i brak zaufania. Do tego z moich obserwacji wynika, że Polacy po prostu nie mają świadomości, ile mogą zaoszczędzić czasu, nerwów i pieniędzy na tego typu usłudze. Patrzą tylko na to, ile architekt sobie zażyczy za mkw. i wówczas w wielu przypadkach rozmowa się urywa. I tutaj trzeba też uczciwie powiedzieć, że te koszty są duże. Z tego raczej wynika taka postawa wśród większości inwestorów. Późnej zaczyna się szukanie alternatywnych rozwiązań, np. sztucznej inteligencji – dodaje Adam Skłodowski.

Z kolei według Aleksandry Kołodziej, wielu klientów utożsamia rolę architekta wnętrz z doborem kolorów i estetyką, a nie rozumie zakresu kompetencji. On obejmuje m.in. analizę funkcjonalną, ergonomię, projekt techniczny, koordynację branżową, wiedzę wykonawczą, materiałową czy logistyczną. Ekspertka zaznacza, że zakup mieszkania jest traktowany jako element konieczny. Natomiast usługa projektowa bywa postrzegana jako opcja, mimo że to ona decyduje o późniejszej wygodzie i użyteczności nieruchomości.

– Z perspektywy klienta, który korzysta z usług architekta, kluczowe są trzy rzeczy. Pierwsza to dopasowanie wnętrza do użytkownika, a nie do przeciętnego mieszkańca. Drugą kwestią jest uniknięcie błędów technicznych i funkcjonalnych. Trzecia sprawa to kontrola założonego budżetu. Architekci bardzo często wprowadzają konieczne zmiany w projektach, ponieważ np. deweloperzy budują mieszkania schematycznie. Ponadto, instalacje, szczególnie elektryczne, są rozmieszczone uniwersalnie. Gotowe rozwiązania nie uwzględniają realnego stylu życia mieszkańców – podsumowuje inż. Paulina Trzaska.

(MN, Kwiecień 2026 r.)

Ww. materiał  jest udostępniony na zasadzie nieodpłatnej licencji.
© MondayNews Polska | Wszelkie prawa zastrzeżone.

Jak pokazują wyniki najnowszego badania opinii publicznej, 18,2% właścicieli domów lub mieszkań korzysta z usług architekta lub projektanta wnętrz podczas remontów. 77,3% nie robi tego, a 4,5% nie pamięta, czy sięgnęło kiedykolwiek po tego typu pomoc. – Zdecydowana większość osób wciąż urządza swoje wnętrza samodzielnie, często bez profesjonalnego wsparcia. W mojej ocenie, wynika to z niewystarczającej świadomości, na czym realnie polega praca architekta wnętrz i jak duży ma ona wpływ na komfort życia po zakończeniu remontu – komentuje inż. Paulina Trzaska, architekt i konsultantka merytoryczna badania.

W ocenie Adama Skłodowskiego, wieloletniego eksperta rynku wykończeń wnętrz, konsultanta merytorycznego badania, Polacy po prostu nie mają świadomości, ile mogą zaoszczędzić czasu, nerwów i pieniędzy na tego typu usłudze. – Patrzą tylko na to, ile architekt sobie życzy za mkw. i wówczas w wielu przypadkach rozmowa się urywa. I tu trzeba też uczciwie powiedzieć, że te wynagrodzenia są naprawdę wysokie. Dlatego duża część inwestorów szuka alternatywnych rozwiązań – uzupełnia specjalista.

Z kolei według analityków z UCE RESEARCH, rynek projektowania wnętrz w Polsce jest obecnie wart ok. 2-4 mld zł. Rośnie umiarkowanie, tj. o kilka procent rocznie. Prognozy na lata 2026-2030 są ogólnie pozytywne, ale nierównomierne. Autorzy badania dodatkowo przewidują, że rynek będzie rósł, ale jednocześnie mocno się przetasuje. Ponadto trzeba dodać, że charakteryzuje się on silnym rozdrobnieniem oraz dużą konkurencją cenową, co ogranicza możliwość standaryzacji stawek i powoduje mocne zróżnicowanie jakości usług. Istotnym trendem jest również postępująca profesjonalizacja usług oraz przesunięcie popytu w kierunku kompleksowej obsługi inwestycji („projekt + nadzór + koordynacja wykonawcza”), a nie tylko samego projektu koncepcyjnego.

– Dodatkowo coraz większy wpływ na strukturę rynku ma digitalizacja oraz rozwój narzędzi opartych o sztuczną inteligencję, które automatyzują część prostych prac projektowych, np. szybkie wizualizacje czy układy funkcjonalne. To w perspektywie kilku lat może obniżać wartość podstawowych usług projektowych, jednocześnie zwiększając znaczenie ofert eksperckich i premium. W konsekwencji rynek będzie ulegał polaryzacji. Rosnąć będzie segment wysokomarżowych, kompleksowych usług projektowych oraz realizacji pod klucz. Jednocześnie presja cenowa oraz automatyzacja będą wypierać najprostsze, niskobudżetowe usługi projektowe – prognozują analitycy z UCE RESEARCH.

Zdaniem architektki, po wynikach badania widać, że obecnie część inwestorów korzysta ze wsparcia narzędzi opartych na sztucznej inteligencji. Dla branży na pierwszy rzut oka to może wydawać się powodem do obaw, ale eksperci ich nie potwierdzają. Adam Skłodowski zaznacza, że rozwój sztucznej inteligencji to dla projektantów i inwestorów szansa, a nie zagrożenie. Narzędzia oparte na AI usprawniają proces projektowy, przyspieszając tworzenie koncepcji i wizualizacji oraz ułatwiają inwestorom wyobrażenie sobie efektu końcowego. Mogą też w przyszłości obniżyć cenę samej usługi. Natomiast nie zastąpią kluczowych kompetencji człowieka, takich jak zrozumienie potrzeb użytkownika, łączenie estetyki z funkcjonalnością czy podejmowanie decyzji w kontekście budżetu i techniki.

– Rolą projektanta jest przełożenie potrzeb klienta na konkretne, funkcjonalne rozwiązania, które sprawdzą się w codziennym użytkowaniu. Dla przykładu można podać, że brakuje ich w mieszkaniach deweloperskich, bo są projektowane schematycznie. Instalacje – szczególnie elektryczne – rozmieszczone są w sposób uniwersalny. Gotowe rozwiązania nie uwzględniają rzeczywistego stylu życia mieszkańców. Natomiast z perspektywy klienta kluczowe są trzy kwestie. Pierwsza to stworzenie wnętrza dopasowanego do własnych potrzeb, a nie dla przeciętnego użytkownika. Druga sprawa dotyczy uniknięcia błędów technicznych i funkcjonalnych. Trzecią rzeczą jest realna kontrola budżetu – wylicza inż. Paulina Trzaska.

Uczestnicy badania, którzy nie angażują do pracy architekta lub projektanta wnętrz, wskazali, dlaczego tak postępują. Spośród 15 możliwych odpowiedzi mogli wybrać maksymalnie 5. Po wynikach widać, że 67,5% respondentów korzysta z inspiracji z internetu lub gotowych projektów. Jak podkreśla Adam Skłodowski, to spora pułapka, bo tego typu materiały są tylko i wyłącznie poglądowe. Brakuje w nich detali, np. konkretnych wymiarów, rodzaju i ilości materiałów. Tego typu kwestie architekt zawsze przekazuje klientowi. Nagminne są też sytuacje, że inwestorzy upierają się przy jakimś podpatrzonym z internetu rozwiązaniu, ale często ono nie może być 1:1 przeniesione na ich budowę. Wówczas zaczyna się robić nerwowo, na czym oczywiście tracą obie strony.

– Internet oraz gotowe projekty są łatwo dostępne i atrakcyjne wizualnie, dlatego stanowią naturalne źródło inspiracji. Kłopot polega jednak na tym, że nie rozwiązują one indywidualnych problemów. Nie uwzględniają konkretnych wymiarów, instalacji ani realnych potrzeb domowników. Są tworzone dla ogółu, a nie dla danej rodziny, trybu życia czy budżetu, nie wspominając już o konkretnych warunkach technicznych. W praktyce użytkownik próbuje dopasować się do gotowego projektu, zamiast mieć lokal dostosowany do siebie – przekonuje architekt inż. Paulina Trzaska.

Na dalszych miejscach w rankingu widać takie odpowiedzi, jak zbyt wysoki koszt usług – 46,8%, a także chęć zaprojektowania wnętrza samodzielnie – 29,6%. Ponadto część osób obawia się, że architekt nie zrozumie ich potrzeb – 23,6%. Niektórzy respondenci uważają też, że ich remont jest zbyt mały, aby angażować architekta – 21,6%. Dla ekspertki kolejność i skala tych odpowiedzi nie są zaskoczeniem. Wiele osób obawia się kosztów. Jednak w rzeczywistości dobrze przygotowany projekt pozwala wręcz realnie je optymalizować, uniknąć nietrafionych zakupów oraz zaplanować budżet etapami.

– W praktyce architekt pomaga optymalizować koszty i stara się zapobiec błędom, które zdarzają się przy samodzielnym projektowaniu. Poprawki, przeróbki czy nietrafione zakupy mogą znacząco podnieść finalny budżet. Obawy o niezrozumienie potrzeb wynikają zwykle z braku wiedzy o procesie projektowym, który opiera się na ścisłej współpracy i analizie oczekiwań inwestora. Z kolei przekonanie, że mały remont nie wymaga specjalisty, bywa często mylące, bo właśnie przy ograniczonym zakresie najłatwiej o kosztowne błędy – stwierdza Adam Skłodowski.

Najmniej wskazań w badaniu uzyskały takie odpowiedzi, jak negatywne wcześniejsze doświadczenia z architektami lub projektantami wnętrz – 2,1%, a także zbyt długi termin realizacji projektu – 4,6%. Niewiele osób nie wie też dokładnie, jakie usługi w ogóle oferuje architekt – 4,9%.

***
Opis metody analitycznej/badawczej

Badanie zostało przeprowadzone metodą CAWI (Computer-Assisted Web Interview), polegającą na realizacji ankiet internetowych wspomaganych komputerowo. Badanie zostało zrealizowane przez platformę analityczno-badawczą UCE RESEARCH na ogólnopolskiej próbie 1004 dorosłych Polaków w wieku 18-80 lat, którzy w ciągu ostatnich dwóch lat robili remont własnej bądź wynajmowanej nieruchomości. Respondenci zostali dobrani w sposób kwotowo-losowy (tj. pod względem wieku, płci oraz regionu) z wykorzystaniem panelu badawczego, a udział w badaniu miał charakter anonimowy.

Jak dziś projektuje się nowoczesną strefę prysznica?

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. W moich projektach staram się wydzielić w łazience strefę mokrą z prysznicem oraz wanną i strefę suchą – z umywalką i meblami. Część mokrą oddzielam od reszty pomieszczenia np. przeszkleniem. Pozwala to stworzyć spójną przestrzeń przeznaczoną wyłącznie do kontaktu z wodą. Projektuję ją tak, by była bezpieczna dla

użytkowników – wybieram zatem odpowiednie, antypoślizgowe okładziny, dobieram oprawy oświetleniowe o IP44 i wyższym. Jednocześnie staram się, by ta część łazienki nie sprawiała kłopotu w utrzymaniu czystości. Takie oddzielenie strefy mokrej i suchej daje mi zdecydowanie większą swobodę projektowania. Kto powiedział, że w łazience muszą dominować wyłącznie płytki? Dzięki podziałowi w części suchej mogę swobodnie korzystać z tapet czy farb dekoracyjnych. Mogę wybrać do oświetlenia przy umywalce lampy, które w pierwszym odruchu nie kojarzą się z łazienką.

Taki układ projektowy jest bardzo często wykorzystywany przez moich klientów. Myślę, że wynika to ze zmiany sposobu myślenia o łazience, którą coraz częściej traktujemy jako bardzo istotną część domu. To także efekt powiększania się samych łazienek. Dziś nowe mieszkanie 3-pokojowe ma zazwyczaj dwie łazienki, z czego ta większa swobodnie mieści i wannę, i kabinę.   

O jakich kwestiach warto pomyśleć już na etapie projektowania strefy prysznica?

Myślę, że warto pamiętać o tym, że nie w każdym mieszkaniu – szczególnie w tym z rynku wtórnego – da się wykonać płaski brodzik z odpływem liniowym. Zawsze trzeba wziąć pod uwagę

kwestie instalacyjne, których w pewnych sytuacjach nie pokonamy. Proponuję wtedy rozwiązanie z podestem, które umożliwia zachowanie spadku do odpływu.

Wielu inwestorów marzy także o kabinie walk-in. Nie jest to według mnie najlepsze rozwiązanie do małych łazienek. Często woda rozchlapuje się tak mocno, że mamy potem problem np. z puchnięciem ościeżnicy drzwi. Zamknięta kabina może okazać się tu lepszym wyborem, dzięki któremu przy okazji kąpiel będzie subiektywnie cieplejsza.

Jak dobrać kabinę do wielkości i układu łazienki?

Lubię prysznic, który mogę zaprojektować na całej krótszej ścianie łazienki. Kabina wypełnia wtedy wnękę o długości 120-140 cm, którą najczęściej zamykam szybą. Można tu wybrać różne systemy zamykania – drzwi przesuwne, otwierane na zewnątrz lub do środka. Taka zabudowana wnęka jest funkcjonalna, efektowna i zapewnia ciepłą kąpiel bez rozchlapywania wody poza strefę prysznica. Opcja zamówienia drzwi do kabiny pod konkretny wymiar, np. w usłudze Radaway „Na Miarę”, umożliwia dodatkowo zaprojektowanie w kabinie siedziska czy przedścianki, którą możemy wykorzystać do stworzenia wbudowanych półek.

Ważną kwestią jest także umiejscowienie baterii prysznicowej. Zazwyczaj montujemy ją osiowo nad odpływem liniowym. Ale równie dobrze te dwa elementy możemy od siebie oddzielić i umieścić armaturę na dłuższym boku, a odpływ na krótszym. Jeśli decydujemy się na baterię podtynkową, to jej elementy możemy rozdzielać, np. umieszczając mieszacz na krótszym boku, a deszczownicę na dłuższym. Rozwiązania podtynkowe oferują pod tym względem sporą elastyczność i zdecydowanie zyskują na popularności.     

Kabina walk-in czy model z drzwiami – kiedy które rozwiązanie sprawdzi się lepiej?

Osobiście wolę kabinę z drzwiami jako ochronę przed rozchlapywaniem wody. Jednak walk-in w mniejszych łazienkach wizualnie nie będzie tak sztywno wydzielał strefy prysznica i pod tym względem może okazać się ciekawszym rozwiązaniem. W dużych łazienkach polecam natomiast wspomniane już oddzielenie całej strefy mokrej od reszty łazienki – czyli wanny i kabiny, które projektuję obok siebie. Walk-in, który zazwyczaj stosuję w tej koncepcji, wizualnie bardzo delikatnie oddziela obie strefy. Jest przy tym funkcjonalny i stosunkowo łatwo się go czyści.

Jak dopasować kabinę prysznicową do stylu łazienki? Na co zwrócić uwagę?

Zwykle zwracam uwagę na to, by kabina była jak najmniej widoczna w przestrzeni łazienki. Rozumiem przez to cienkie profile, niewidoczne uszczelki i okucia. Bardzo ważnym elementem jest odpowiedni dobór koloru kabiny do wykończenia armatury. Klienci coraz odważniej wybierają baterie w stali szczotkowanej, miedzi szczotkowanej czy złocie szczotkowanym. Warto, by profile kabiny prysznicowej czy akcesoria łazienkowe były w tym samym odcieniu. Dlatego szczególnie cenię producentów kabin, którzy mają szeroką ofertę kolorów profili i okuć.

O Architalks

HSH Consulting rozpoczyna nowy cykl rozmów z architektami wnętrz – Architalks. To przestrzeń wymiany myśli o projektowaniu, trendach i rozwiązaniach, które realnie wpływają na sposób, w jaki dziś żyjemy i urządzamy wnętrza. W rozmowach poruszać będziemy zarówno tematy aktualnych kierunków w designie, jak i osobistych perspektyw twórców związanych z ich inspiracjami i podejściem do pracy.

Tworząc Architalks, HSH Consulting chce być blisko tego, co najważniejsze w świecie wnętrz. Trzymać rękę na pulsie zmian i rozmawiać z tymi, którzy te zmiany współtworzą. To cykl dla wszystkich, którzy chcą patrzeć na design szerzej – jako na język codzienności, emocji i świadomych wyborów.

Aby jednak wydatek mógł zostać uznany za koszt, musi spełniać podstawowy warunek, pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i mieć realny lub potencjalny wpływ na osiąganie przychodów. Nie chodzi więc o dowolne obniżanie podatku, lecz o racjonalne i uzasadnione ekonomicznie podejście do wydatków firmy. W tym kontekście „wrzucenie w koszta” staje się nie tylko narzędziem księgowym, ale także elementem świadomego planowania finansowego.

W praktyce przedsiębiorcy najczęściej zaliczają do kosztów wydatki związane z bieżącym funkcjonowaniem firmy, takie jak zakup materiałów, opłaty za wynajem biura, wynagrodzenia czy usługi zewnętrzne. Równie istotne są inwestycje w rozwój, w tym zakup sprzętu, oprogramowania czy szkolenia podnoszące kompetencje zespołu. Wydatki na marketing i reklamę również odgrywają ważną rolę, ponieważ bezpośrednio wspierają generowanie przychodów i budowanie rozpoznawalności marki.

Korzyści wynikające z prawidłowego ujmowania kosztów są wymierne. Najbardziej oczywistą jest obniżenie podstawy opodatkowania, co pozwala firmie zatrzymać większą część wypracowanego dochodu. Równie ważna jest poprawa płynności finansowej, ponieważ lepsze zarządzanie kosztami umożliwia bardziej efektywne planowanie wydatków i inwestycji. Dzięki temu przedsiębiorca zyskuje większą elastyczność w podejmowaniu decyzji biznesowych – mówi Marta Fila, członek zarządu AIQLabs.

Nie można jednak zapominać, że kluczowym elementem całego procesu jest odpowiednia dokumentacja. Każdy wydatek powinien być potwierdzony fakturą, rachunkiem lub innym dokumentem księgowym, który jasno wskazuje jego związek z działalnością gospodarczą. W przypadku bardziej złożonych transakcji znaczenie mają także umowy oraz potwierdzenia płatności. Brak właściwej dokumentacji może skutkować zakwestionowaniem kosztów przez organy podatkowe, co z kolei prowadzi do niepotrzebnych komplikacji.

Istotnym aspektem jest również podatek VAT, który w wielu przypadkach można odliczyć od wydatków firmowych. Warunkiem jest jednak spełnienie określonych wymogów formalnych oraz prawidłowe zakwalifikowanie danego kosztu. Umiejętne łączenie rozliczeń podatku dochodowego i VAT pozwala jeszcze lepiej zoptymalizować finanse przedsiębiorstwa.

Warto jednocześnie pamiętać, że nie wszystkie wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Ograniczenia dotyczą między innymi wydatków o charakterze prywatnym, kar finansowych czy niektórych świadczeń, które nie mają bezpośredniego związku z działalnością. W niektórych przypadkach obowiązują także określone limity, które dodatkowo regulują możliwość ich rozliczania – dodaje Marta Fila.

Zrozumienie zasad związanych z ujmowaniem kosztów to jeden z fundamentów prowadzenia biznesu. „Wrzucenie w koszta” nie jest jedynie formalnością księgową, lecz świadomym działaniem, które wpływa na kondycję finansową firmy. Odpowiedzialne i zgodne z przepisami podejście do tego obszaru pozwala nie tylko ograniczyć obciążenia podatkowe, ale także budować stabilne podstawy do dalszego rozwoju przedsiębiorstwa.

***

AIQLABS Sp. z o.o. – zaawansowany FinTech od 2015 r. działający w branży consumer finance. Misją firmy jest dostarczanie produktów finansowych dopasowanych do zdolności kredytowej i potrzeb klientów, dzięki zaawansowanej analityce, technologii i nowoczesnym procesom obsługi. Spółka oferuje kompletny ekosystem usług związanych z finansowaniem gotówkowym potrzeb zakupowych klientów, w tym kredyty konsumenckie, finansowanie usług medycznych oraz odroczone płatności za zakupy.

Więcej informacji:

http://aiqlabs.pl/

https://supergrosz.pl/

Symbioza architektury, technologii i człowieka – motyw przewodni drugiej edycji

Future Architecture Forum to wydarzenie organizowane przez markę Gira – lidera inteligentnych systemów automatyki budynkowej – które od początku stawia na innowacje, inspiracje i networking. Konferencja tworzy platformę wymiany wiedzy pomiędzy architektami, projektantami wnętrz i ekspertami technologii, pokazując, jak współczesne projektowanie ewoluuje pod wpływem automatyzacji i cyfryzacji.

Program wydarzenia został zaprojektowany tak, aby dostarczyć uczestnikom konkretnych, praktycznych wskazówek oraz nowatorskich idei możliwych do wdrożenia w codziennej pracy projektowej.

Hasłem tegorocznej edycji Future Architecture Forum jest SYMBIOZA – pojęcie, które definiuje kierunek rozwoju współczesnego projektowania. W świecie, w którym technologia coraz silniej przenika przestrzeń życia, kluczowe staje się nie tylko jej wdrażanie, ale przede wszystkim umiejętne integrowanie z architekturą i realnymi potrzebami człowieka.

SYMBIOZA w kontekście konferencji oznacza świadome przenikanie się trzech perspektyw: użytkownika, architekta oraz integratora technologii. To podejście, w którym projektowanie nie jest już procesem liniowym, lecz dialogiem – opartym na zrozumieniu stylu życia, emocji i oczekiwań odbiorcy, a także możliwości, jakie oferują nowoczesne systemy inteligentne.

Kontakt dla mediów: Ada Tarnowska ada@hsh.pl tel. 691 659 330 Informacja prasowa Warszawa, marzec 2026 r.

W centrum tej idei znajduje się człowiek i jego doświadczenie przestrzeni. Technologia przestaje być elementem dominującym – staje się narzędziem wspierającym komfort, funkcjonalność i estetykę, często pozostając niewidoczna, ale odczuwalna w jakości codziennego życia.

Prelekcje i panele dyskusyjne – doświadczenie, relacje i praktyka projektowa

Program Future Architecture Forum 2026 został zbudowany wokół realnych wyzwań współczesnego projektowania – od pracy z klientem, przez współpracę międzybranżową, aż po świadome wykorzystanie technologii. Oprócz wystąpień indywidualnych, kluczową częścią wydarzenia będą rozbudowane panele dyskusyjne, które pozwolą skonfrontować różne perspektywy i doświadczenia praktyków.

Konferencję otworzy Marcin Prokop wykładem „Kompetencje przyszłości. Kluczowe kierunki rozwoju w świecie opanowanym przez nowe technologie”, poświęconym umiejętnościom niezbędnym w erze dynamicznego rozwoju AI – od kreatywności i myślenia analitycznego, po odporność psychiczną i świadome korzystanie z technologii.

W dalszej części programu pojawi się wystąpienie Jana Sikory (Sikora Creative Architecture) „Pomiędzy kolorowym wizerunkiem a rzeczywistością. O porażkach, które dają siłę”, będące refleksją nad kulisami pracy architekta w świecie perfekcyjnych wizualizacji i idealizowanych realizacji.

Bezpośrednim rozwinięciem tego tematu będzie panel dyskusyjny „Koszt doświadczenia. Błędy, które kształtują dojrzałe projektowanie”, moderowany przez Justynę Siejkę. W rozmowie udział wezmą eksperci KNX: Tomasz Gruda (vBass Automatyka Budynkowa), Łukasz Pastuszka (HDiB), oraz architekci: Mateusz Kuo Stolarski (Kuoo Tamizo) oraz Monika Goszcz-Kłos (Goszcz Design). Dyskusja skupi się na roli błędów w procesie projektowym – jako elementu budującego odpowiedzialność, świadomość decyzji projektowych oraz dojrzałość we współpracy z inwestorem i zespołem.

Istotnym punktem programu będzie również wystąpienie duetu Studio Organic – Agi Kobus i Grzegorza Goworka – zatytułowane „Harmonia przestrzeni – człowiek, natura i świadoma technologia”. Projektanci, znani z holistycznego podejścia do architektury, opowiedzą o praktycznym zastosowaniu neuroarchitektury oraz projektowaniu opartym na relacji z użytkownikiem. Ich metodologia zakłada przekładanie emocji, stylu życia i indywidualnych potrzeb na język architektury – zarówno w skali bryły, jak i wnętrza czy krajobrazu.

Jak podkreślają twórcy pracowni:

„Proces tworzenia jest przede wszystkim spotkaniem naszej wrażliwości estetycznej i wyobraźni przestrzennej z momentem życia, w którym znajduje się nasz Klient. To na styku tego, co twórcze z tym, co osobiste powstają projekty, które dedykują design życiu.”

Temat współpracy międzybranżowej zostanie pogłębiony w panelu „Most czy mur? O konfliktach w relacji architekt-integrator”, również moderowanym przez Justynę Siejkę. Wśród panelistów znajdą się Karolina Janczy (Janczy Studio), Monika Bronikowska (Hola Design), Łukasz Jankowski (Intelidom) oraz Jakub Rogalski (Cinema Design). Dyskusja dotyczyć będzie napięć wynikających z odmiennych kompetencji i perspektyw, ale także sposobów budowania wspólnego języka projektowego, który pozwala osiągnąć spójne i funkcjonalne realizacje.

Program uzupełni prelekcja Benedykta Kawęckiego, który w formie case study pokażą projektowanie ogrodu jako integralnego przedłużenia wnętrza – przestrzeni łączącej naturę, światło i technologię w jeden spójny ekosystem życia.

Międzynarodową perspektywę wprowadzi Patricia Bustos z Madrytu, której wystąpienie „Emocje jako materiał projektowy” skoncentruje się na projektowaniu doświadczeń poprzez światło, kolor i materię. Jej autorskie podejście – określane jako „resonance architecture” – redefiniuje rolę detalu i atmosfery w architekturze, traktując je jako kluczowe narzędzia budowania relacji użytkownika z przestrzenią.

Rozbudowana formuła paneli i prelekcji sprawia, że Future Architecture Forum 2026 wykracza poza klasyczną konferencję – staje się platformą realnej, wielowymiarowej dyskusji o tym, jak projektować lepiej, świadomiej i w prawdziwej symbiozie z technologią oraz człowiekiem.

Wyjątkowa lokalizacja – architektura, która inspiruje

Tegoroczna edycja odbędzie się w przestrzeni Look Up Events – miejscu, które samo w sobie stanowi manifest współczesnego designu. Panoramiczne widoki Warszawy, nowoczesna architektura i nagradzane wnętrza tworzą kontekst idealny dla rozmów o przyszłości projektowania.

Dla kogo jest Future Architecture Forum?

Konferencja skierowana jest do: architektów i projektantów wnętrz, integratorów systemów smart home i deweloperów, wszystkich profesjonalistów zainteresowanych przyszłością architektury i technologii.

Tegoroczna edycja Future Architecture Forum będzie próbą odpowiedzi na pytanie, jak projektować w sposób bardziej świadomy – tak, aby tworzyć przestrzenie nie tylko inteligentne, ale przede wszystkim spójne, empatyczne i długofalowo odpowiadające na potrzeby ich użytkowników.

Zapisy na wydarzenie: https://faf2026.konfeo.com/pl/groups

Partner strategiczny wydarzenia: Gira

Partner instytucjonalny: Fundacja Ładnie

Partnerzy: Aqform, Stragres, Miele, Zieta, H&H Solutions

Oficjalna strona wydarzenia: faf.tema.pl

O firmie GIRA

Gira, założona w 1905 roku w Radevormwald w Niemczech, jest globalnym liderem w dziedzinie inteligentnych systemów budynkowych oraz automatyki domowej. Firma specjalizuje się w tworzeniu zaawansowanych rozwiązań technologicznych, takich jak systemy KNX, inteligentne przełączniki oraz zintegrowane systemy Smart Home. Gira wyróżnia się nie tylko innowacyjnością, ale także zaangażowaniem w zrównoważony rozwój, kładąc duży nacisk na odpowiedzialne zarządzanie zasobami i redukcję odpadów. Dzięki siedzibie w Radevormwald oraz obecności w ponad 40 krajach, Gira nieustannie wyznacza standardy, łącząc wysoką jakość z ekologiczną odpowiedzialnością. Firma wprowadza zrównoważone praktyki, zarówno w produkcji, jak i w działaniach społecznych, angażując pracowników w liczne projekty na rzecz środowiska i społeczności lokalnych.

TEMA

Firma Tema, założona w 1990 roku, jest wyłącznym przedstawicielem marki Gira w Polsce. Jako firma rodzinna z ponad 30-letnim doświadczeniem, wspiera architektów, elektryków oraz instalatorów, oferując szeroką gamę rozwiązań z zakresu tradycyjnych instalacji elektrycznych oraz automatyki budynkowej w standardzie KNX. Tema prowadzi szkolenia dla integratorów systemów inteligentnych i architektów, promując rozwój rynku Smart Home w Polsce. Siedziba firmy w Warszawie, z nowoczesnym showroomem i magazynem, umożliwia szybki czas realizacji zamówień oraz dogodne miejsce spotkań z klientami.

Więcej informacji: https://tema.pl

Jak ściernica listkowa pracuje na drewnie?

Konstrukcja ściernicy listkowej opiera się na elastycznych, promieniście ułożonych listkach papieru ściernego. To rozwiązanie daje dwie kluczowe przewagi w obróbce drewna:

1. Efekt samoostrzenia: Listki ścierają się równomiernie, odsłaniając nowe, ostre ziarna. Dzięki temu narzędzie pracuje wydajnie przez cały okres użytkowania.

2. Praca bez przegrzewania: Elastyczność listków sprawia, że ściernica nie „bije” i nie dociera zbyt agresywnie do powierzchni, co minimalizuje tarcie i chroni drewno przed ciemnymi przebarwieniami spowodowanymi przegrzaniem.

Dobór parametrów w praktyce:

• Do drewna miękkiego (sosna, świerk, olcha): Zalecamy rozpoczęcie od granulacji P80–P120. Taki zakres szybko usuwa wystające włókna, przygotowując powierzchnię pod dalsze wykończenie.

• Do drewna twardego (dąb, buk, jesion, egzotyka): Tu sprawdzą się bardziej agresywne ziarna P60–P80, które efektywnie zbierają materiał bez zatykania się przestrzeni międzyziarnowej.

Dzięki swojej budowie ściernica listkowa idealnie dopasowuje się do kształtu obrabianego elementu – od płaskich powierzchni, przez zaokrąglenia, aż po profile i wklęsłości.

Gdzie i po co stosować ściernice listkowe? – Praktyczne zastosowania

W swojej codziennej pracy wykorzystuję ściernice listkowe PFERD do szerokiego spektrum zadań. Oto najważniejsze z nich:

• Szlifowanie wstępne i wyrównywanie: Idealne do szybkiego usuwania zadziorów, resztek starych powłok lakierniczych, kleju czy nierówności po obróbce skrawaniem.

• Przygotowanie do wykończenia: Zapewniają idealną, jednolitą chropowatość pod bejcowanie, lakierowanie lub olejowanie.

• Zaokrąglanie krawędzi i fazowanie: Pozwalają na miękkie, kontrolowane i estetyczne wykończenie ostrych kantów, co jest szczególnie ważne w meblarstwie i stolarce budowlanej.

• Renowacja i czyszczenie: Delikatnie, ale skutecznie usuwają naloty, zabrudzenia i przebarwienia ze starego, zwietrzałego drewna.

• Obróbka profili i trudno dostępnych miejsc: Szczególnie wersje trzpieniowe (o małych średnicach) doskonale radzą sobie przy szlifowaniu frezowanych rowków, żłobień w meblach, poręczach czy ramiach okiennych.

• Matowienie międzywarstwowe: Szybkie i równomierne zmatowienie powierzchni przed nałożeniem kolejnej warstwy lakieru.

Do precyzyjnych prac wykończeniowych, renowacji i obróbki detali polecam szczególnie ściernice listkowe trzpieniowe. Montuje się je w szlifierkach prostych, mikroszlifierkach lub wiertarkach, co daje ogromną kontrolę nad siłą nacisku i precyzją prowadzenia.

Dlaczego warto wybrać ściernice listkowe PFERD?

W PFERD kładziemy nacisk na najwyższą jakość komponentów, co przekłada się na wymierne korzyści w pracy:

• Wysokogatunkowe ziarno korundowe (Al₂O₃): Gwarantuje optymalną twardość i zdolność do samoostrzenia, co zapewnia długą żywotność narzędzia i stałą wydajność.

• Elastyczne podłoże i mocne spoiwo: Równomierne rozmieszczenie listków eliminuje drgania, co przekłada się na komfort pracy i idealnie gładki ślad szlifowania.

• Odporność na zapychanie: W zależności od wersji, stosujemy podłoża i nasycenia, które zabezpieczają przed zatykaniem się ściernicy żywicami i pyłem drzewnym.

• Bezpieczeństwo: Nasze narzędzia są produkowane zgodnie z normą EN 12413 i przystosowane do prędkości obwodowych do 50 m/s. Dla optymalnych efektów zalecamy pracę w zakresie obrotów 10 000–20 000 min⁻¹, dostosowując je do średnicy narzędzia.

Zarówno w zakładzie stolarskim, jak i przy pracach renowacyjnych, ściernice listkowe PFERD zapewniają powtarzalną, wysoką jakość wykończenia.

Potrzebujesz dobrać optymalne narzędzie do swojego zadania? Odwiedź naszą stronę, aby poznać pełną ofertę i skorzystać z fachowego doradztwa: pferdvsm.pl

 5 kluczowych wniosków eksperta

1. Tak, ściernica listkowa to doskonałe narzędzie do obróbki drewna, pod warunkiem prawidłowego doboru.

2. Dobór granulacji jest kluczowy: Miękkie drewno = drobniejsze ziarno (P80-P120), twarde drewno = grubsze ziarno (P60-P80).

3. Elastyczność to zaleta: Konstrukcja listkowa zapobiega przegrzewaniu i pozwala na idealne dopasowanie do profili.

4. Wersje trzpieniowe (dostępne w ofercie PFERD) to must-have przy precyzyjnych pracach i obróbce trudno dostępnych miejsc.

5. Jakość i bezpieczeństwo: Stosowanie narzędzi renomowanych marek, takich jak PFERD, gwarantuje nie tylko efekt, ale i bezpieczeństwo pracy zgodne z normami.

FAQ – Najczęstsze pytania

Czy używanie ściernicy listkowej do drewna grozi jego uszkodzeniem?
Nie, o ile przestrzegasz podstawowych zasad. Ryzyko przypaleń pojawia się przy zbyt agresywnym ziarnie, zbyt wysokich obrotach lub zbyt silnym docisku. Zalecamy pracę z umiarkowanym naciskiem i dobranie parametrów do twardości drewna.

Do jakich gatunków drewna ściernica listkowa sprawdzi się najlepiej?
Do wszystkich. Nasze ściernice listkowe są uniwersalne – od miękkiej sosny, przez średnio-twardy dąb, po najtwardsze gatunki egzotyczne. Kluczem jest wybór odpowiedniego ziarna i ewentualnie rodzaju podłoża (np. odpornego na zapychanie przy żywicznych gatunkach).

Kiedy wybrać ściernicę listkową trzpieniową, a kiedy tarczową?

• Trzpieniowa: Do prac precyzyjnych, detali, profili, otworów, małych powierzchni i renowacji.

• Tarczowa: Do dużych, płaskich powierzchni, gdzie priorytetem jest szybki ubytek materiału.

Zapraszamy na stronę pferdvsm.pl, gdzie nasi doradcy pomogą Ci dobrać idealne narzędzie do Twojej aplikacji.

W meblarstwie premium jakość jest w praktyce wynikiem zarządzania ryzykiem: ryzykiem błędów produkcyjnych, niezgodności elementów, uszkodzeń transportowych oraz problemów ujawniających się na etapie montażu. Kluczową rolę w tym systemie pełni magazyn.

Gdzie kluczowe są decyzje jakościowe?

W realizacji kuchni premium największe znaczenie mają momenty, w których projekt staje się fizycznym produktem. To właśnie na styku produkcji, kompletacji i przygotowania do montażu zapadają decyzje, które w dłuższej perspektywie wpływają na trwałość i komfort użytkowania zabudowy.

– Największą wartość ma weryfikacja realizacji jako całości, zanim elementy trafią na montaż – wyjaśnia Piotr Kaczmarek, ekspert Halupczok. – Jeżeli kuchnia jest sprawdzona wcześniej, można wyeliminować ryzyka, które w innym przypadku ujawniłyby się dopiero w przestrzeni klienta.

Jak podkreśla, istotnym elementem tego podejścia jest sposób pracy z informacją zwrotną.

– Każda uwaga od klienta jest dla nas sygnałem do analizy procesu – dodaje Piotr Kaczmarek. – Sprawdzamy, na którym etapie można wprowadzić usprawnienia i aktualizujemy sposób działania. Tak rozumiemy system Quality 4.0 – jako ciągłe doskonalenie oparte na doświadczeniach, a nie jednorazową kontrolę końcową.

Magazyn jako punkt kontroli ryzyka

W nowoczesnym podejściu do jakości magazyn pełni funkcję znacznie szerszą niż logistyczna. To przestrzeń, w której możliwe jest:

• sprawdzenie kompletności zamówienia,
• ocena stanu elementów po produkcji,
• wychwycenie uszkodzeń powstałych przed transportem,
• oddzielenie wad produkcyjnych od problemów montażowych.

Magazyn produktów gotowych działa w tym modelu jak filtr – zatrzymuje niezgodności, zanim trafią one do domu klienta.

– Magazyn jest dziś jednym z kluczowych punktów decyzyjnych w całym procesie – zauważa Piotr Kaczmarek. – To tam wprowadzamy zmiany wynikające z doświadczeń klientów. Jeżeli coś powtarza się w zgłoszeniach, to sygnał, że system wymaga korekty.

Dlaczego kontrola jakości musi być rozłożona w czasie?

Jednorazowa kontrola nie pozwala na pełną ocenę jakości produktu. W praktyce stosuje się więc model wieloetapowy, w którym sprawdzane są zarówno elementy konstrukcyjne, jak i wykończeniowe – zanim zostaną połączone w gotową zabudowę.

Takie podejście pozwala przypisać ewentualne niezgodności do konkretnych etapów realizacji, zamiast wykrywać je dopiero podczas montażu.

– Jakość nie jest efektem jednego sprawdzenia. To suma decyzji podejmowanych na różnych etapach – podkreśla Piotr Kaczmarek. – Dlatego pracujemy zespołowo i regularnie szkolimy się z zakresu zarządzania jakością.

Newralgiczne elementy wymagają pełnej kontroli

Szczególnym obszarem ryzyka są blaty kuchenne, zwłaszcza wykonane z kamienia naturalnego lub materiałów kompozytowych. Błędy w ich obróbce lub dopasowaniu są trudne do skorygowania po montażu.

– Elementy kamienne nie wybaczają błędów na późnym etapie – mówi Piotr Kaczmarek. – Dlatego zdecydowaliśmy się na uruchomienie własnego działu kamienia. Chodzi o to, aby mieć realny wpływ na jakość, terminy i zgodność z projektem, zanim element trafi do klienta.

Co zyskuje klient, choć tego nie widzi?

Z perspektywy klienta dobrze zorganizowany magazyn i wieloetapowy system kontroli jakości przekładają się na bardzo konkretne efekty: mniejszą liczbę poprawek, krótszy czas montażu oraz ograniczenie ingerencji serwisowych po zakończeniu realizacji.

Choć salon sprzedaży pozostaje miejscem decyzji estetycznych, to właśnie zaplecze operacyjne decyduje o tym, czy kuchnia będzie funkcjonować zgodnie z założeniami przez lata.

Same plusy? Jak na razie nie – wyzwań jest co najmniej tak dużo, jak wiele jest zróżnicowanych, krajowych systemów efaktur. To utrudnienie dla eksporterów na jednolitym europejskim rynku. Ujednolicenie wymiany danych od 2030 roku zwiększy konkurencyjność i siłę europejskiego rynku – na czym skorzystają też polscy eksporterzy.

•   Polski KSeF nie jest nowością w Europie: dołączamy do grona wielu gospodarek, nie tylko europejskich mających jednolity obieg e-faktur (wymieniając chociażby włoski FatturaPA XML, francuski system Chorus Pro/PDP, niemiecki XRechnung/ZUGFeRD itp.)
• Nie jest obowiązkowy na poziomie krajowym, ale – korzystny: system nie tylko oszczędza pieniądze podatników (uszczelnienie systemu podatkowego), ale i samych firm – przez niższe koszty obsługi fakturowania, jak i w postaci spodziewanego przyspieszenie obiegu ich należności, poprawy płynności i zmniejszenia kosztu finansowania zewnętrznego
• Dowolność wdrożenia w poszczególnych krajach krajami – fragmentacja systemów obiegu dokumentów utrudnieniem w eksporcie – UE dostrzegła utrudnienia w handlu wewnątrzwspólnotowym, wynikające z niekompatybilności krajowych systemów. Wprowadzono więc normę (EN16931) definiującą strukturę tych dokumentów., a od 1 lipca 2030 roku efaktury będą domyślnym i jedynym obowiązującym standardem w transgranicznych transakcjach na europejskim rynku B2B (pozostawiono dowolność na rynkach krajowych).
• Efaktury razem a analizą AI sprzyjają skutecznej windykacji – lepsze opracowywanie wzorów oraz identyfikowanie anomalii w rozliczeniach sprzyja skutecznym, bo indywidualnym strategiom zarządzania i odzyskiwania należności.

Elektroniczne fakturowanie („e-fakturowanie”) – cyfrowe tworzenie, wymiana i przechowywanie faktur w standardowym formacie – szybko staje się normą w wielu krajach w wyniku różnych działań podejmowanych przez rządy w celu ograniczenia formalności, zwiększenia przejrzystości transakcji, usprawnienia poboru podatków i przyspieszenia cyfryzacji przedsiębiorstw. Doświadczenia Włoch są wymowne: po wprowadzeniu w 2019 r. obowiązku stosowania e-fakturowania pomiędzy firmami (B2B) we Włoszech odnotowano największy w UE spadek zaległości i nieprawidłowości w zakresie VAT– o 10,7% (12,7 mld EUR) w 2021 r. w porównaniu z 2020 r. – co wyraźnie sugeruje, że raportowanie faktur w czasie rzeczywistym pomogło wyeliminować luki podatkowe i wykryć oszustwa.

Potencjalny pierwszy efekt – bieżąca poprawa płynności

W praktyce faktury elektroniczne umożliwiają bezpośrednie i natychmiastowe przetwarzanie faktur – dane przepływają wprost pomiędzy systemami kupującego i sprzedającego – co przyspiesza zatwierdzanie i płatności. Może to w wymierny sposób poprawić wskaźniki kapitału obrotowego, takie jak średni okres spłaty należności (DSO), jednocześnie obniżając koszty zarządzania należnościami. Szybsze ściąganie należności oznacza lepszą płynność finansową dla sprzedawców, zmniejszając zależność od kredytów i obniżając ryzyko kryzysów płynnościowych, które mogą prowadzić do niewypłacalności. McKinsey szacuje, że powszechne stosowanie e-faktur mogłoby skrócić terminy płatności o około 20% i obniżyć koszty przetwarzania faktur o około 30%. Podobnie, analizy branżowe wskazują, że przejście z fakturowania ręcznego na automatyczne może znacznie zmniejszyć opóźnienia w płatnościach i koszty administracyjne.

W dalszej perspektywie – nowe opcje finansowania

Z czasem powszechne stosowanie e-faktur może nawet ułatwić dostęp do nowych opcji finansowania: dzięki zweryfikowanym fakturom cyfrowym przedsiębiorstwa mogą łatwiej korzystać z faktoringu lub finansowania faktur, aby uzyskać wcześniejsze płatności. W Ameryce Łacińskiej obowiązkowe dane dotyczące e-faktur umożliwiły świadczenie usług finansowych, które ograniczają opóźnienia w płatnościach. W Europie, wraz z upowszechnieniem się danych dotyczących e-faktur, ubezpieczyciele należności handlowych i kredytodawcy mogą również korzystać z dostępu w czasie rzeczywistym do informacji o przychodach i wzorcach płatniczych firm, co poprawia ocenę ryzyka kredytowego. Ogólnie rzecz biorąc, faktury elektroniczne powinny przynieść korzyści wszystkim: większą wydajność i terminowe płatności dla zdrowych przedsiębiorstw oraz lepszy nadzór dla organów władzy – szybciej ujawniając firmy borykające się z problemami i utrudniając nieuczciwym podmiotom ukrywanie problemów.

Docelowo – niższe koszty obsługi w porównaniu do systemu manualnego. Szybszy spływ należności

Przejście z faktur papierowych na elektroniczne znacznie obniża również koszty przetwarzania. W Stanach Zjednoczonych obsługa faktury papierowej kosztuje około 18–26 USD (w tym robocizna, drukowanie, opłaty pocztowe), podczas gdy automatyczna faktura elektroniczna kosztuje tylko około 2,50–4 USD, co stanowi redukcję kosztów o 85–90%. Najlepiej działające zespoły ds. zobowiązań przetwarzają faktury za jedyne 3 USD każda (w porównaniu z ponad 20 USD w przypadku obsługi ręcznej), co podkreśla potencjał oszczędności. Na innych rynkach koszty mogą być inne, ale skala oszczędności wydaje się podobna.

Poprawa wydajności oznacza również szybsze zatwierdzanie i opłacanie faktur. W Australii przedsiębiorstwa zgłaszają, że płatności docierają o 2,5 dnia wcześniej, ponieważ faktury elektroniczne mogą skrócić czas przetwarzania faktur o około 70–80%.

Korzyści w skali europejskiej – od 2030. Obecne zróżnicowanie systemów rodzi wyzwania dla eksporterów

Jednak wdrożenie i przyjęcie tego rozwiązania jest nadal fragmentaryczne. Pomimo oczywistych korzyści, faktury elektroniczne są wdrażane w Europie w sposób nierównomierny, co powoduje powstanie mozaiki krajowych systemów i harmonogramów. To rozdrobnienie oznacza, że przedsiębiorstwa prowadzące działalność transgraniczną stoją w najbliższej perspektywie przed złożonym wyzwaniem zapewnienia zgodności z przepisami. Każdy kraj ma własne formaty (włoski FatturaPA XML, francuski system Chorus Pro/PDP, niemiecki XRechnung/ZUGFeRD itp.) i różne daty wprowadzenia. Jednak ulga jest już w zasięgu wzroku: na początku 2024 r. europejscy prawodawcy osiągnęli porozumienie w sprawie reform „VAT w erze cyfrowej” (ViDA), które w najbliższych latach zharmonizują fakturowanie elektroniczne w całej UE.

Zgodnie z tym planem od 2030 r. ustrukturyzowane faktury elektroniczne staną się domyślnym rozwiązaniem dla wszystkich transgranicznych transakcji B2B w UE, a państwa członkowskie zyskają swobodę (bez konieczności uzyskania specjalnego zezwolenia) w zakresie wprowadzania obowiązku stosowania faktur elektronicznych na rynku krajowym. Można oczekiwać, iż do 2030 r. krajowe systemy fakturowania elektronicznego zostać powinny ujednolicone zgodnie ze wspólnymi standardami, co zapewni interoperacyjność i położy kres obecnej fragmentacji. W rzeczywistości od 2028 r. dostępna będzie jedna rejestracja VAT w UE (One-Stop-Shop), a organy podatkowe zaczną wymieniać dane dotyczące faktur za pośrednictwem ujednoliconej sieci w celu monitorowania handlu wewnątrz UE w czasie rzeczywistym. Krótko mówiąc, obecna mozaika rozwiązań przekształci się do końca dekady w ujednoliconą przestrzeń faktur cyfrowych – ale do tego czasu przedsiębiorstwa muszą przejść przez okres przejściowy, w którym obowiązki w zakresie fakturowania elektronicznego różnią się znacznie w zależności od kraju.

Elektroniczne fakturowanie – pozytywny efekt także w odzyskiwaniu należności

W miarę jak fakturowanie elektroniczne stanie się standardem, spodziewamy się, że jego wpływ netto na ściągalność należności będzie pozytywny. Dzięki cyfryzacji i standaryzacji fakturowania firmy będą mogły sprawniej kierować obiegiem swoich należności, ponieważ gdy faktury są opłacane szybciej, dostawcy muszą udzielać kupującym mniejszego kredytu. To z kolei może w dłuższej perspektywie zmniejszyć ryzyko niewypłacalności i liczbę upadłości spowodowanych brakiem płynności finansowej. Rzeczywiście, solidne przedsiębiorstwa skorzystają na systemie, który ułatwia terminowe płatności i rzuca światło na klientów, którzy uporczywie spóźniają się z płatnościami lub manipulują procesami fakturowania. Większa przejrzystość może również umożliwić wcześniejsze identyfikowanie firm znajdujących się w trudnej sytuacji (np. jeśli liczba wystawionych przez firmę faktur nagle spadnie lub opóźnienia w płatnościach wydłużą się, dane te mogą sygnalizować trudności), co pozwoli wierzycielom lub ubezpieczycielom na podjęcie szybszych działań.

Efaktury – krok do upowszechnienia AI w windykacji

A co z AI? Wraz z upowszechnianiem się e-fakturowania i gromadzeniem danych dotyczących faktur cyfrowych, sztuczna inteligencja (AI) będzie w coraz większym stopniu kształtować przyszłość windykacji należności. Narzędzia oparte na AI mogą analizować zachowania klientów w zakresie płatności, profile ryzyka i wzorce transakcji w celu przewidywania opóźnień w płatnościach, optymalizacji strategii upomnień i rekomendowania najskuteczniejszych ścieżek windykacji. Umożliwia to firmom dostosowanie działań windykacyjnych w czasie rzeczywistym – automatyzując proste działania następcze, jednocześnie nadając priorytet interwencji człowieka w przypadkach wysokiego ryzyka lub wysokiej wartości. Sztuczna inteligencja może również prognozować przepływy pieniężne z większą precyzją i sygnalizować anomalie (np. nieoczekiwane opóźnienia lub oszustwa) na podstawie danych historycznych. Dzięki bezpośredniej integracji z platformami e-fakturowania modele sztucznej inteligencji mogą weryfikować faktury, wykrywać błędy lub niespójności i ograniczać spory, przyspieszając czas płatności. W rezultacie sztuczna inteligencja zwiększa wydajność, zmniejsza koszty windykacji i poprawia prawdopodobieństwo terminowych płatności. Z czasem może to zasadniczo zmienić sposób, w jaki przedsiębiorstwa zarządzają ryzykiem kredytowym i windykacją, zwłaszcza w miarę dojrzewania infrastruktury regulacyjnej i cyfrowej w całej Europie.

E-fakturowanie niesie obietnicę szybszych płatności, niższych kosztów i lepszego nadzoru nad całym procesem, nawet jeśli nie jest samodzielnym lekarstwem na opóźnienia w płatnościach. W połączeniu ze sztuczną inteligencją i bardziej zdyscyplinowaną kulturą płatności, e-fakturowanie może znacznie poprawić płynność finansową, zmniejszyć niestabilność finansową i zwiększyć przejrzystość w europejskim środowisku biznesowym. W miarę jak UE zmierza w kierunku pełnej harmonizacji do 2030 r., przedsiębiorstwa, które podejmą działania wcześniej, będą miały najlepszą pozycję, aby czerpać z tego korzyści.

W ostatnim roku finansowym odsetek reklamacji klientów w JYSK spadł do zaledwie 0,15%, licząc w relacji do liczby sprzedanych produktów. Oznacza to, że w ciągu ostatniej dekady liczba reklamacji zmniejszyła się o ponad połowę. Spadek widoczny jest we wszystkich kategoriach, a szczególnie wyraźna poprawa nastąpiła w segmencie mebli.

Jesteśmy bardzo dumni z efektów naszej konsekwentnej pracy nad podnoszeniem jakości produktów. To, że przez ostatnie 10 lat z roku na rok obniżaliśmy liczbę reklamacji, oznacza, że osiągnęliśmy to, co było naszym celem: bardzo dobrą jakość w atrakcyjnej cenie. Nasze ukierunkowane działania przynoszą efekty, a rosnąca sprzedaż i niewielka liczba reklamacji pokazują, że klienci również to dostrzegają – mówi Lars Ringtved Nielsen, Compliance & Quality Director w JYSK.

Kontrole jakości i wsparcie klientów

Meble, materace, dodatki do domu oraz pozostałe produkty JYSK posiadają już szereg międzynarodowych certyfikatów. Dodatkowo przechodzą wiele kontroli jakości, zanim trafią do klientów w ponad 3 600 sklepach JYSK w 50 krajach.

JYSK ściśle współpracuje z dostawcami już na etapie produkcji, aby zapewnić wysoką jakość produktów i ograniczyć potencjalne reklamacje. Po dostarczeniu towarów do jednego z 10 centrów dystrybucyjnych JYSK produkty są ponownie testowane i sprawdzane pod kątem jakości, zanim trafią do sklepów. Firma współpracuje także z zewnętrznymi ekspertami, m.in. z Duńskim Instytutem Technologicznym, w zakresie wybranych kategorii produktów, takich jak meble.

Od momentu wdrożenia rozszerzonych kontroli jakości JYSK prowadzi również statystyki dotyczące powodów reklamacji. Z danych tych wynika, że klienci najczęściej zgłaszają problemy niezwiązane bezpośrednio z jakością samego produktu. Jednym z obszarów wymagających usprawnień były instrukcje montażu.

Instrukcje montażu odgrywają bardzo ważną rolę w pracy nad ograniczaniem reklamacji. Pozostajemy w stałym dialogu z naszymi klientami i wykorzystujemy ich opinie, aby systematycznie ulepszać instrukcje. Mogą one decydować o tym, czy produkt zostanie złożony nieprawidłowo i trafi do reklamacji, mimo że sam w sobie jest bez wad – podkreśla Lars Ringtved Nielsen.

Solidne fundamenty

Dbałość o jakość produktów stanowi fundament działań JYSK w obszarze zrównoważonego rozwoju i jest jednym z kluczowych elementów nowej strategii firmy „Customers’ first choice”.

Dzięki niskiemu poziomowi reklamacji mamy pewność, że produkujemy trwałe produkty, a z tych nielicznych, które są zwracane, my i nasi dostawcy wciąż wyciągamy wnioski i wprowadzamy usprawnienia. Dlatego cieszę się, że nasza nowa strategia nadal mocno akcentuje pracę nad jakością produktów, pozwalając nam jeszcze bardziej skoncentrować się na tym, w czym już jesteśmy bardzo dobrzy – mówi Lars Ringtved Nielsen.

Więcej informacji o strategii zrównoważonego rozwoju JYSK i działaniach na rzecz jakości produktów można znaleźć na stronie: www.jysk.com/sustainability

Fakty:

Reklamacja klienta jest rejestrowana w momencie, gdy klient otrzymuje produkt zastępczy, zwrot pieniędzy lub obniżkę ceny przy zwrocie wadliwego produktu.

Sen inwestycją w długowieczny wellbeing

Styczeń to miesiąc postanowień: zmiana diety, więcej ruchu i lista celów rodem z planu podboju kosmosu.
W praktyce zapał do rewolucji często kończy się jednak szybciej, niż zdążymy dopić zimowe pumpkin spice latte. Tymczasem Eksperci zwracają uwagę, że nadchodzący rok może należeć do najlepiej wyspanych – zamiast wielkich deklaracji, będą codzienne „mikrorewolucje”, które realnie poprawią jakość życia i zapewnią długofalowy efekt.

Globalna gospodarka potwierdza, że wellbeing przestał być już chwilowym trendem, stając się fundamentem zdrowia, długowieczności i codziennych wyborów konsumenckich – osiągając do 2028r. wartość bliską 9 bilionów dolarów. Zmianę potwierdzają badania NielsenIQ „Global State of Health & Wellness 2025”, wskazujące na rosnące znaczenie holistycznego podejścia do zdrowia, naturalnych rozwiązań i świadomego kupowania.

Sen coraz częściej postrzegany jest jako kluczowy proces fizjologiczny warunkujący regenerację organizmu, odporność, równowagę układu nerwowego oraz kondycję skóry. Rośnie znaczenie naturalnych materiałów i precyzyjnie kontrolowanych warunków zasypiania – światła, zaciemnienia i bodźców sensorycznych – a także tekstyliów o niskim współczynniku tarcia, które ograniczają mikrowybudzenia i wspierają ciągłość snu.

Eksperci DlaSpania podpowiadają, jak wdrożyć globalną ideę wellbeing i trwale budować kulturę snu na miarę 2026 roku, wskazując 5 kluczowych kierunków:

• Naturalne materiały – bawełna organiczna, len, wełna merino zamiast syntetyków.
• Jedwabne akcesoria –  poszewki, czepki i opaski na oczy ograniczające tarcie i mikrowybudzenia.
• Indywidualny rytuał snu – stałe godziny zasypiania, powtarzalna sekwencja wieczornych czynności,
• Aromaterapia – naturalne świece sojowe i dyfuzory zapachowe wspierające wyciszenie i budując klimat
• Inteligentne tekstylia i materace – oddychające tkaniny
  i pianki wspierające ergonomię i termoregulację snu.

Jedwab naturalnym sprzymierzeniec długowieczności

Znany i ceniony od tysięcy lat – od starożytnych Chin po europejskie tradycje rzemieślnicze – jedwab dziś wraca, znajdując szerokie zastosowanie również w sypialni. Dzięki swojej gładkiej, oddychającej strukturze ogranicza tarcie, wspiera kondycję skóry i włosów oraz sprzyja głębszej regeneracji w czasie snu. W dobie trendu longevity, w którym zdrowie, uroda i długofalowy dobrostan idą w parze, jedwab staje nowym standardem – świadomym wyborem wpisującym się w holistyczne podejście do zdrowia i dobrostanu. Wszystko wskazuje na to, że w 2026 roku będzie najważniejszym elementem kształtującym kulturę zasypiania.

→ Profilowana jedwabna opaska na oczy

• Skutecznie blokuje niechciane światło (np. latarnie uliczne), ułatwiając szybsze zasypianie i głębszy wypoczynek
• Profilowany kształt idealnie dopasowuje się do twarzy, zapewniając wysoki komfort użytkowania
• Wykonana w całości z naturalnego jedwabiu
• Specjalne wyprofilowanie pozostawia przestrzeń na oczy
  i powieki, dzięki czemu opaska jest niemal niewyczuwalna podczas snu

→ Jedwabna poszewka na poduszkę

• Wykonana w 100% z naturalnego jedwabiu, który nawilża skórę
  i pomaga zapobiegać powstawaniu zmarszczek oraz odgnieceń
• Chroni włosy przed łamaniem, rozdwajaniem i plątaniem, wspierając ich dobrą kondycję podczas snu
• Hipoalergiczne i antyseptyczne właściwości – idealna dla alergików oraz osób z wrażliwą skórą, egzemą lub trądzikiem
• Niezwykła miękkość materiału zapewniająca wysoki komfort
  i przyjemne uczucie przez całą noc

Marka DlaSpania zachęca do wejścia w 2026 rok z nowym standardem zasypiania, oferując wybrane akcesoria wspierające naszą nocną regenerację – w tym jedwabne tekstylia – dostępne w promocji 3 w cenie 2, zarówno
w salonach stacjonarnych, jak i przy zakupach online.

Dossier marki

DlaSpania – sieć salonów oferujących produkty dla zdrowego i komfortowego snu. W bogatej ofercie firmy można znaleźć: łóżka, materace, poduszki, stelaże, kołdry, ochraniacze na materace, pościele, prześcieradła i inne akcesoria ułatwiające dobry wypoczynek. Misją marki jest najwyższa jakość snu, prowadząca do polepszonej jakości życia człowieka. DlaSpania realizuje te założenia poprzez spersonalizowane i innowacyjne podejście konsultantów marki do doboru odpowiedniego produktu dla klienta. Aktualnie firma posiada 142 sklepy w Czechach, Słowacji, Polsce i na Węgrzech. W 2025 roku planowane są kolejne otwarcia w Europie, a w ciągu najbliższych 5-7 lat sieć ma stanowić około 250 salonów.

  Nadchodzące 12 miesięcy to okres, w którym będą dojrzewały kluczowe trendy technologiczne, a równolegle będą narastały globalne wyzwania konkurencyjne.

– Z jednej strony przedsiębiorstwa będą musiały sprostać rosnącym oczekiwaniom klientów w zakresie personalizacji, szybkości obsługi i pełnej cyfryzacji procesów. Z drugiej – przygotować się na intensyfikację presji cenowej i jakościowej ze strony producentów z Azji – prognozują Michał Nowrotek i Sławomir Trela – eksperci z MAAG Polska.

Cyfrowa rewolucja przyspiesza: e-commerce staje się dominującym kanałem sprzedaży

Przeniesienie sprzedaży do Internetu nie jest już trendem – to rzeczywistość, którą w 2026 roku zobaczymy jeszcze wyraźniej. Część firm wprowadza model biznesowy, w którym kanał online nie uzupełnia działalności stacjonarnej, lecz całkowicie ją zastępuje. Rynek przechodzi transformację na miarę rewolucji cyfrowej, która dokonała się wcześniej w branży RTV czy AGD.

– Coraz więcej klientów prowadzi swoją działalność wyłącznie w Internecie. Mamy już kilku partnerów, którzy zrezygnowali z tradycyjnych sklepów, wykorzystując jedynie sprzedaż online. Wszystko wskazuje na to, że ich liczba będzie rosła, podobnie jak znaczenie konfiguratorów, personalizacji i obsługi zdalnej – mówi Michał Nowrotek, prezes firmy MAAG Polska.

Dla producentów oznacza to konieczność dostosowania się do nowego modelu funkcjonowania rynku, w którym pełna ścieżka zakupowa – od konfiguracji, przez zamówienie, po obsługę posprzedażową – odbywa się w przestrzeni cyfrowej.

– Jest to proces nie do zatrzymania, a rynek internetowy będzie się rozwijał niezależnie od ogólnych wahań koniunktury. To etap dojrzewania sektora, w którym konsumenci coraz pewniej czują się w cyfrowych procesach zakupowych, a firmy, które nie zdążą dostosować oferty do zwiększonych wymagań technologicznych, ryzykują utratę pozycji konkurencyjnej – podkreśla Sławomir Trela, wiceprezes MAAG Polska.

Konfiguratory 3D i personalizacja w czasie rzeczywistym

Wraz z rozwojem e-commerce rośnie znaczenie technologii umożliwiających pełną personalizację produktów. Nowoczesne konfiguratory 3D stają się narzędziem pierwszego wyboru dla klientów, którzy chcą aktywnie współtworzyć własne meble.

– Personalizacja w czasie rzeczywistym i możliwość projektowania mebli online w konfiguratorach 3D to przyszłościowy kierunek. W Polsce to rozwiązanie dopiero raczkuje, ale wizja jest jasna. Jednak nie spodziewam się, by przyszły rok był momentem przełomu – mówi wiceprezes firmy MAAG Polska.

Michał Nowrotek podkreśla natomiast, że technologia ta jest obecna już dziś, choć na rynku funkcjonuje jeszcze w ograniczonym zakresie:

– Istnieją platformy oferujące pierwsze zaawansowane konfiguratory, jednak pełna indywidualizacja – wymiarowa i kolorystyczna – dopiero zaczyna się upowszechniać. Pamiętajmy, że to jednak nieodwracalny trend – klient oczekuje nie tylko standardowej oferty, lecz możliwości stworzenia produktu na miarę swoich potrzeb, a narzędzia cyfrowe stanowią pomost między producentem a odbiorcą końcowym. Branża musi sprostać temu wyzwaniu, inwestując w technologie i zasoby, które pozwolą obsłużyć bardzo zróżnicowane zamówienia – wyjaśnia prezes firmy MAAG Polska.

Sztuczna inteligencja weprze, ale nie zastąpi

Choć na rynku pojawiają się opinie o rewolucyjnej roli sztucznej inteligencji, eksperci z MAAG Polska studzą przesadne oczekiwania. Ich zdaniem AI ma ogromny potencjał, ale – póki co – nie w obszarze pełnej automatyzacji projektowania mebli w 2026 roku.

– Sztuczna inteligencja będzie odgrywać większą rolę przede wszystkim w obszarze personalizacji i dopasowywania mebli do potrzeb klientów. Natomiast nie spodziewam się, aby AI projektowała meble od podstaw i zlecała ich produkcję – na to jeszcze jest zdecydowanie za wcześnie – potwierdza Michał Nowrotek, prezes firmy MAAG Polska.

Technologie oparte na AI będą wspomagać proces projektowania, usprawniać workflow i skracać czas wdrażania nowych wariantów, ale rola projektantów, inżynierów i technologów pozostanie niezastąpiona. Rok 2026 przyniesie na pewno rozwój narzędzi inteligentnych, lecz jeszcze nie pełną automatyzację projektowania.

Mikrofabryki: nowy model produkcji, który może zachwiać równowagą rynkową

W 2026 roku będziemy mogli zaobserwować wzrost znaczenia mikrofabryk – niewielkich, wyspecjalizowanych zakładów produkcyjnych działających lokalnie, blisko odbiorców, w pełni elastycznych i skupionych na szybkiej realizacji zamówień indywidualnych.

– Lokalne mikrofabryki będą zyskiwały na znaczeniu, produkując meble na zamówienie i skracając czas dostaw. Mogą one wkrótce stać się główną konkurencją dla dużych podmiotów – mówi Sławomir Trela, wiceprezes firmy MAAG Polska.

Taki model produkcji może całkowicie zmienić krajobraz branży, szczególnie w segmencie premium i sektorze mebli wykonywanych na wymiar. Mikrofabryki pozwalają na nieporównywalnie większą indywidualizację, szybszą realizację zamówień i mniejsze koszty logistyki niż w dużych, masowych zakładach.

Ekspansja eksportowa

Choć Polska należy do największych eksporterów mebli na świecie, ambicje wejścia do ścisłej czołówki pozostają aktualne. Nie wiadomo jednak, czy jest to możliwe już w 2026 roku.

– Polska ma szansę wskoczyć na podium pod względem eksportu, ale warunkiem jest odbicie rynków zachodnich – wyjaśnia wiceprezes firmy MAAG Polska.

Michał Nowrotek potwierdza, że wzrost eksportu jest zależny przede wszystkim od poprawy koniunktury na najważniejszych rynkach Europy Zachodniej, a w 2026 roku ma być ona umiarkowana. Zwraca także uwagę na niską opłacalność transportu polskich mebli na bardzo odległe rynki, takie jak Ameryka Północna czy Afryka.

Największe wyzwanie dla producentów: rosnąca konkurencja z Azji

Niepokój branży meblarskiej budzi rosnąca konkurencja ze strony producentów z Azji. Zjawisko to można porównać do zmian, jakie przeszła branża motoryzacyjna:

– W segmencie samochodowym widać wyraźnie, że producenci z Azji, szczególnie z Chin, odrobili lekcję jakości. Są coraz bardziej konkurencyjni, poprawili design i potrafią dopasować się do gustów europejskich odbiorców. – mówi Sławomir Trela, wiceprezes firmy MAAG Polska i dodaje:

– Z kolei w branży meblowej wprowadzają rozwiązania logistyczne, w ramach których meble przyjeżdżają w częściach i są składane na miejscu. Stąd przygotujmy się na konkurowanie nie tylko ceną, ale również szybkością działania.

Widoki na przyszłość: ostrożny optymizm i nadzieja na stabilny wzrost

Mimo wyzwań, eksperci MAAG Polska patrzą w przyszłość z umiarkowaną nadzieją. Rok 2026 może okazać się momentem przełamania negatywnych trendów.

– Wierzę, że najtrudniejszy okres mamy już za sobą, a przed nami stopniowe ożywienie i powrót na ścieżkę wzrostu. Może nie będzie on tak dynamiczny jak w rekordowych latach, ale jeśli okaże się stabilny i zdrowy, będzie to wystarczające – podkreśla Sławomir Trela, wiceprezes MAAG Polska.

–  Życzę całej branży, aby nadchodzący rok stał się momentem przełamania negatywnych trendów i początkiem odbudowy rynku – dodaje Michał Nowrotek, prezes MAAG Polska.

MAAG Polska od początku swojego istnienia jest firmą produkcyjną, dostarczającą na rynek akcesoriów meblowych wysokiej jakości obrzeża PVC. Oferta obrzeży meblowych zawiera wszystkie standardowe rozmiary, dopasowane do dekorów oraz grubości płyt oferowanych przez wiodących producentów europejskich. MAAG Polska jest jedynym polskim producentem, który dostarcza swoje wyroby tuż na drugi dzień.

Prawo do naprawy jest odpowiedzią na szerszy trend w postawach konsumentów. Zrealizowane przez FIXIT SA i SW Research badanie pt. The Future of Repair Report. Towards Circular Electronics 2025 pokazuje, że ponad 80 proc. Polaków zwraca uwagę na możliwość naprawy jeszcze przed zakupem urządzenia. Dla 44,8 proc. kluczowa jest przewaga kosztowa naprawy nad kupnem nowego produktu, a 28,7 proc. decyduje się na interwencję nawet wtedy, gdy usterka jest niewielka.Jednocześnie rośnie akceptacja dla urządzeń fabrycznie odnowionych. Tendencja ta jest widoczna szczególnie wśród osób zwracających uwagę na cenę i wrażliwych na kwestie środowiskowe. Konsumenci chętnie sięgają po taki sprzęt, gdy jest on objęty gwarancją, przeszedł profesjonalną diagnostykę i został przywrócony do pełnej funkcjonalności.

Klient ma wybór

W kontekście dyrektywy ma to znaczenie o tyle, że dopuszcza ona zaoferowanie użytkownikowi nie tylko naprawy, lecz także wymiany na urządzenie odnowione. Ważne jest jednak, aby producent zapewnił pełną przejrzystość procesu i zachował standardy jakości. Dla firm oznacza to konieczność uporządkowania nie tylko napraw, ale także ścieżek związanych z obsługą urządzeń zwróconych i kwalifikujących się do odnowienia. Konsument staje się więc w tym działaniu odbiorcą racjonalnym, świadomym kosztów i czasu, a także gotowym zaakceptować alternatywy. O ile są one klarowne i wiarygodne.

Pole do popisu dla producentów

Prawo do naprawy wprowadza obowiązek projektowania urządzeń w sposób umożliwiający ich serwis, zapewnienia dostępu do części zamiennych i dokumentacji oraz oferowania naprawy w przewidywalnych ramach czasowych i cenowych. Użytkownik ma również otrzymać możliwość wyboru między naprawą, wymianą oraz urządzeniem odnowionym.Regulacja nie precyzuje jednak, jak mają wyglądać te procesy. Ten ciężar spoczywa na producentach. Firmy, które uporządkują serwis teraz, nie tylko spełnią wymogi prawne, ale także wykorzystają sytuację do poprawy jakości obsługi i budowania przewagi konkurencyjnej.

Serwis to strategia, nie koszt

Wiodący producenci elektroniki od lat podchodzą do serwisu nie jak do obowiązku, ale jako do narzędzia wzmacniającego relację z klientem. Dzieje się tak dlatego, że w praktyce to właśnie obsługa posprzedażowa coraz częściej decyduje o tym, jak użytkownik ocenia markę.

Największym wyzwaniem nie jest sama naprawa, lecz sposób jej zorganizowania – podkreśla Mariusz Ryło, prezes FIXIT SA. Klient potrzebuje jasnej wyceny, określonego terminu i informacji o statusie. Standaryzacja czasu naprawy dla najczęstszych usterek – adekwatna do możliwości organizacyjnych producenta – porządkuje pracę serwisu i ogranicza liczbę nieporozumień. Dobrze ułożone procesy serwisowe są również źródłem cennych danych. Informują o powtarzalnych awariach, trwałości komponentów czy zachowaniach użytkowników. To wiedza, która wpływa na projektowanie nowych produktów i zarządzanie kosztami – dodaje Mariusz Ryło.

Zostało pół roku. Jak się przygotować?

Przygotowania producentów do wejścia w życie prawa do naprawy powinny rozpocząć się od oceny posiadanych zasobów. Kluczowe jest sprawdzenie, czy firma ma odpowiedni zapas części, komplet dokumentacji technicznej oraz wiedzę o najczęstszych usterkach, które można obsługiwać w określonych ramach czasowych. Taka diagnoza pozwala określić, gdzie procesy wymagają usprawnienia.Kolejnym krokiem powinna być reorganizacja ścieżki obsługi. Klient oczekuje jasnej procedury wyceny, jednego kanału komunikacji i przewidywalnego czasu realizacji. Równie ważne jest stworzenie sprawnego zaplecza logistycznego, umożliwiającego odbiór i zwrot urządzeń – ten element często decyduje o tym, czy użytkownik uzna proces za wygodny.Ostatnim elementem jest wdrożenie systemu monitorowania efektywności. Producenci powinni znać średni czas naprawy, stosunek liczby napraw wobec wymian, poziom satysfakcji użytkowników i koszty utrzymywania zapasów części. Bez takich wskaźników trudno mówić o zarządzaniu procesem i kontrolowaniu kosztów.

Rynek nagrodzi gotowych

Dyrektywa o prawie do naprawy nie musi być dla producentów obciążeniem. Może stanowić impuls do uporządkowania obszarów, które od dawna wymagały modernizacji. Firmy, które wykorzystają najbliższe pół roku na ułożenie serwisu i wdrożenie przejrzystych standardów obsługi, wejdą w nową rzeczywistość z modelem działania, który wzmacnia zaufanie użytkowników i stabilizuje koszty.Ci, którzy odłożą przygotowania, mogą stanąć przed koniecznością szybkich i kosztownych zmian, prowadzonych pod presją czasu i rosnących oczekiwań klientów. W efekcie prawo do naprawy stanie się nie tylko testem zgodności z regulacjami, lecz także sprawdzianem organizacyjnym – wskazującym, które firmy potrafią zbudować trwałą przewagę w oparciu o swoje procesy posprzedażowe – podsumowuje Mariusz Ryło z FIXIT SA.

Jak pokazuje opracowany przez APPLiA i KAPE nowy raport „Naprawiać czy wymieniać AGD?”, gospodarstwa domowe w Polsce zużywają ponad 31 TWh energii elektrycznej rocznie, czyli ok. 20% całej krajowej konsumpcji. Ponad 60% tego wolumenu przypada na sprzęt AGD, który nieustannie towarzyszy nam w codziennych czynnościach. Lodówki, pralki, zmywarki, płyty kuchenne czy okapy są więc stałymi, a często niedocenianymi „konsumentami” prądu – tym bardziej, że w polskich gospodarstwach domowych pracuje ok. 200 mln sztuk AGD.

Dane z raportu wskazują również, że nawet 87% emisji CO₂ jest generowane na etapie użytkowania AGD, dlatego ważne, aby sprzęt było oszczędny. Nowe urządzenia są nawet o 75% bardziej wydajne od modeli starszych niż 15 lat. Eksperci sprawdzili, jak duże oszczędności może przynieść wymiana pralki, lodówki i zmywarki na nowoczesne wersje.

Chłodna kalkulacja: jak nowa lodówka może zmniejszyć rachunki za prąd?

Lodówka to prawdziwy energetyczny maratończyk – pracuje bez przerwy, 24 godziny na dobę, 365 dni w roku. Nic więc dziwnego, że może odpowiadać za znaczną część domowego zużycia prądu. Z danych APPLiA i KAPE wynika, że wymiana starego modelu w klasie G na nową lodówkę w klasie A pozwala zaoszczędzić aż 4524 zł na rachunkach za energię w ciągu 10 lat.

Starsze lodówki zużywają więcej energii z powodu słabszej izolacji, mniej efektywnego utrzymywania temperatury czy głośniejszej pracy. Często wymagają też regularnego odmrażania. W przeciwieństwie do nich nowoczesne modele działają ciszej, są wygodniejsze w codziennym użytkowaniu i wyposażone w przydatne funkcje, takie jak inteligentne sterowanie czy tryby szybkiego chłodzenia.

Zużycie energii w starych i nowych pralkach

Oprócz lodówki istotny udział w domowym zużyciu energii – a tym samym w wysokości rachunków i obciążeniu sieci – ma również pralka. W wielu gospodarstwach nadal pracują modele sprzed kilkunastu lat, które zużywają dużo prądu i wody przy każdym cyklu.

Różnica między starą pralką w klasie G a nową w klasie A to aż 2088 zł oszczędności w kosztach energii w ciągu dekady. Do tego dochodzi ograniczenie zużycia wody. Nowoczesne pralki precyzyjnie dobierają ilość wody do programu, pracują ciszej i delikatniej, a każdy cykl kontrolują inteligentne czujniki.

Nowa zmywarka – mycie, które się opłaca

W polskich domach zmywarka zwykle nie pracuje codziennie, ale jak wynika z raportu, nawet w tej sytuacji wymiana urządzenia w klasie F na nowy model w klasie A dałaby 2204 zł oszczędności w kosztach energii w ciągu 10 lat.

Nowoczesne zmywarki korzystają z czujników określających stopień zabrudzenia naczyń, skracają cykl, gdy to możliwe i zużywają mniej wody, jednocześnie pracując ciszej. To oszczędność zarówno dla domowego budżetu, jak i zasobów wodnych.

Oszczędność dla środowiska i gospodarki

Korzyści z wymiany starego AGD wykraczają jednak daleko poza indywidualne rachunki. Jak pokazuje raport APPLiA i KAPE, modernizacja całego parku urządzeń w polskich domach – nawet tylko do poziomu trzeciej najlepszej dostępnej klasy energetycznej – przyniosłaby aż 2,36 TWh oszczędności energii rocznie, co oznacza redukcję 1,67 mln ton CO₂ każdego roku. W wariancie ambitnym wymiany starego sprzętu na najlepsze dostępne klasy, skala oszczędności rośnie do ponad 3,2 TWh rocznie i 2,27 mln ton CO₂ mniej.

Analiza cyklu życia (LCA) wykonana przez KAPE potwierdza, że to właśnie faza użytkowania odpowiada za dominującą część śladu węglowego sprzętu AGD. Utrzymywanie starych urządzeń o wysokim poborze mocy często generuje więc większy skumulowany ślad węglowy niż odpowiedzialna wymiana na model energooszczędny połączona z recyklingiem.

Drugie życie starego sprzętu

Choć wymiana AGD może kojarzyć się z generowaniem dużej ilości odpadów, rzeczywistość jest zupełnie inna. Branża AGD w Polsce działa w duchu gospodarki o obiegu zamkniętym. Urządzenia są projektowane z myślą o minimalizacji zużycia materiałów i redukcji wpływu na środowisko. W lodówkach od lat nie stosuje się freonu ani f-gazów, a z produkcji zniknęły kadm czy rtęć.

Co równie istotne – przy zakupie nowego urządzenia sklep ma obowiązek odebrać stary sprzęt. Branża AGD w Polsce przetwarza aż 95% zebranych elektrośmieci, odzyskując z nich cenne surowce. Dzięki temu zakup nowego, energooszczędnego urządzenia staje się częścią większego procesu oszczędzania zasobów, energii i pieniędzy. Nowe AGD zużywa mniej prądu, a stare wraca do obiegu jako materiał dla kolejnych, bardziej wydajnych produktów.

Bon na wymianę AGD

Eksperci APPLiA podkreślają, że aby w pełni uwolnić potencjał oszczędności z wymiany AGD, potrzebne jest systemowe wsparcie. Dlatego rekomendują wprowadzenie „Bonu na AGD” – prostego mechanizmu dopłaty udzielanej bezpośrednio w punkcie sprzedaży, powiązanej ze zwrotem starego urządzenia do legalnego punktu zbiórki. Taki program, który w różnych wersjach z powodzeniem funkcjonuje w innych krajach, pozwoliłby każdej polskiej rodzinie na wymianę co najmniej jednego sprzętu AGD.

Energia, zasoby, pieniądze – potrójny zysk

Nowoczesny sprzęt AGD to nie tylko niższe rachunki. To także realne odciążenie systemu energetycznego, szczególnie w godzinach szczytowego poboru mocy, co zmniejsza ryzyko przeciążeń i blackoutów.

To właśnie długofalowe oszczędności pokazują, jak ważne są świadome decyzje zakupowe. Dane z raportu APPLiA i KAPE wyraźnie potwierdzają: wymiana starego, energochłonnego AGD na nowoczesne modele to inwestycja, która opłaca się zarówno naszej kieszeni, jak i środowisku naturalnemu.

Zapraszamy do zapoznania się z pełną wersją raportu „Naprawiać czy wymieniać AGD?” na: Naprawiać czy wymieniać AGD – Etykieta Energetyczna

Doradca podatkowy i ekspert w zakresie zarządzania finansami, Jacek Dziuba, wyjaśnia, które z nowych regulacji okażą się dla podatników korzystne, a które najpewniej będą wiązały się z dodatkowymi obciążeniami.

KSeF – pierwszy pełny rok obowiązku i największa reforma w obiegu faktur

Jedną z najbardziej odczuwalnych zmian będzie obowiązek korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur. Reforma obejmie wszystkich przedsiębiorców, choć w różnych terminach. Największe firmy, które w 2024 r. osiągnęły sprzedaż powyżej 200 mln zł brutto, wejdą do systemu 1 lutego 2026 r. Pozostali podatnicy zostaną objęci obowiązkiem od 1 kwietnia 2026 r., a najmniejsi – tacy, których miesięczna sprzedaż nie przekracza 10 tys. zł brutto – od 1 stycznia 2027 r.

KSeF zasadniczo zmieni technikę wystawiania i otrzymywania faktur. Dokumenty będą generowane w aplikacjach finansowo-księgowych, ale trafią do kontrahentów dopiero po nadaniu im numeru KSeF przez administrację skarbową. System uporządkuje również problematyczne dotychczas rozróżnienie dat: dzień wystawienia faktury będzie co do zasady tożsamy z datą wysłania jej do systemu, natomiast moment jej otrzymania przez nabywcę zostanie powiązany z nadaniem numeru KSeF. To właśnie data nadania tego numeru będzie decydować o tym, kiedy nabywca ujmie dokument w swoich rozliczeniach podatkowych.

Z perspektywy przedsiębiorców KSeF będzie miał zarówno wymiar pozytywny, jak i wymagający. – Do najważniejszych korzyści należy skrócenie podstawowego terminu zwrotu VAT z 60 do 40 dni, uproszczenie kontroli, automatyzacja obiegu dokumentów oraz 10-letnia archiwizacja faktur. Praktyczną zaletą będzie także możliwość wystawienia faktury w trybie awaryjnym, gdy program lub sam KSeF będą niedostępne – podkreśla Jacek Dziuba.

Po stronie wyzwań znajdą się obowiązki wdrożeniowe: dostosowanie oprogramowania, przegląd obiegu dokumentów i zapewnienie spójności ewidencji z danymi przesyłanymi do systemu. Rok 2026 będzie okresem przejściowym, w którym organy podatkowe zapowiadają brak sankcji, jednak przedsiębiorcy powinni już wtedy działać zgodnie z wymogami systemu, aby uniknąć późniejszych korekt oraz opóźnień w rozliczeniach.

Nowe limity dla samochodów firmowych – zmiana, która uderzy w większość aut spalinowych

Drugą istotną zmianą będą nowe limity podatkowe dla samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Dotychczasowa konstrukcja oparta na jednym progu 150 tys. zł (oraz 225 tys. zł dla pojazdów elektrycznych) zostanie z początkiem 2026 r. zastąpiona systemem trzech progów powiązanych z poziomem emisji CO₂. Limit 225 tys. zł będzie dotyczył aut elektrycznych i wodorowych, 150 tys. zł – samochodów o emisji poniżej 50 g CO₂/km, a 100 tys. zł obejmie wszystkie pozostałe pojazdy, czyli zdecydowaną większość aut spalinowych oraz tradycyjnych hybryd.

Zmiana obejmie zarówno odpisy amortyzacyjne dotyczące samochodów wpisanych do ewidencji środków trwałych, jak i rozliczenie kosztowe rat leasingowych, opłat najmu czy dzierżawy. Co szczególnie istotne, nowe limity będą stosowane także do rat płaconych po 1 stycznia 2026 r., nawet jeśli umowa leasingu została zawarta kilka lat wcześniej. Ochrona praw nabytych będzie przysługiwać jedynie tym podatnikom, których samochody znajdą się w ewidencji środków trwałych najpóźniej do końca 2025 r. W takich przypadkach amortyzacja będzie mogła być kontynuowana według dotychczasowych zasad.

Nowelizacja przewiduje również uszczelnienie popularnego dotąd schematu polegającego na wykupie samochodu z leasingu do majątku prywatnego, następnie przekazaniu go w darowiźnie członkowi rodziny i sprzedaży po upływie sześciu miesięcy bez PIT. Od 2026 r. sprzedaż auta otrzymanego w darowiźnie będzie opodatkowana, jeżeli nastąpi przed upływem trzech lat od przeniesienia własności.

Ekspert przewiduje, że zmiany te będą dla większości przedsiębiorców niekorzystne. – Obniżenie limitu do 100 tys. zł dla większości samochodów spalinowych oznacza, że większa część wartości pojazdu nie trafi do kosztów podatkowych, co przełoży się na wyższy PIT lub CIT oraz wyższą podstawę składki zdrowotnej. Neutralne pozostaną natomiast pojazdy o relatywnie niskiej wartości oraz auta elektryczne i PHEV o emisji poniżej 50 g CO₂, dla których zachowano bardziej preferencyjne progi – wyjaśnia Jacek Dziuba.

Zwolnienie z VAT do 240 tys. zł – wzrost limitu, ale z pułapką roku przejściowego

Trzecią kluczową zmianą będzie podwyższenie limitu zwolnienia podmiotowego z VAT z 200 tys. zł do 240 tys. zł rocznej sprzedaży. Wyższy limit, obowiązujący od 2026 r., będzie istotny zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców i osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Dzięki niemu więcej podmiotów będzie mogło funkcjonować bez statusu czynnego podatnika VAT, co uprości bieżące rozliczenia.

Istotnym elementem reformy będą przepisy przejściowe, które umożliwią powrót do zwolnienia od 2026 r. tym podatnikom, którzy w 2025 r. przekroczą obecny limit 200 tys. zł, ale nie uzyskają sprzedaży wyższej niż 240 tys. zł.

Jacek Dziuba podkreśla jednak, że rok 2025 nadal będzie rozliczany według obecnego limitu. – Oznacza to, że przekroczenie 200 tys. zł sprzedaży w tym okresie nadal będzie skutkowało obowiązkiem rejestracji do VAT. Dopiero od 2026 r. przedsiębiorca będzie mógł rozważać powrót do zwolnienia, o ile spełni warunki wynikające z nowego progu. Z wyższej wartości limitu nie będą mogły skorzystać podmioty wykonujące działalność wymienioną w katalogu ustawowych wyłączeń, a więc m.in. prawnicy, doradcy podatkowi, jubilerzy czy sprzedawcy określonych towarów objętych obowiązkowym VAT – podsumowuje ekspert.

Co te zmiany będą oznaczały w praktyce?

Zmiany wchodzące w życie w 2026 r. w wyraźny sposób przekształcą funkcjonowanie firm w Polsce. KSeF będzie oznaczać transparentność obrotu gospodarczego i większą pewność co do rzetelności danych, przy jednoczesnym uproszczeniu kontroli oraz przyspieszeniu zwrotów VAT. Nowe limity dla samochodów firmowych będą natomiast oznaczały realne ograniczenia kosztowe – szczególnie dla podatników korzystających z aut spalinowych – i staną się jedną z najbardziej odczuwalnych zmian operacyjnych. Z kolei podwyższenie limitu zwolnienia z VAT będzie wyraźnym ułatwieniem dla najmniejszych przedsiębiorców, choć wymagać będzie ostrożności w roku przejściowym.

Rok 2026 należy traktować jako okres pojawienia się zarówno nowych obowiązków, jak i nowych możliwości. Dla jednych firm będzie to czas intensywnych przygotowań technologicznych i procesowych, dla innych – okazja do uporządkowania modelu rozliczeń podatkowych. W każdym przypadku przedsiębiorcy powinni odpowiednio wcześnie zaplanować działania, aby świadomie wejść w nowe realia i uniknąć negatywnych konsekwencji wynikających z braku dostosowania.

NikolaTesla Switch Glow Raw łączy w sobie funkcje indukcji i okapu w jednym urządzeniu. To perfekcyjne połączenie dbałości o detale i innowacyjnych funkcji, tworzące doskonałą harmonię między nowoczesnym designem a wyjątkową wydajnością. Równowaga między stylem a funkcjonalnością znajduje odzwierciedlenie w projekcie centralnej klapki, która skrywa potężny system wyciągu, aktywowany jednym dotknięciem.

To niepowtarzalne połączenie wszechstronności i charakteru, dodatkowo podkreślone nowym matowym wykończeniem czarnego szkła, które dołącza do klasycznej wersji ze szkła w połysku. Idealnie komponuje się z charakterystycznym wzornictwem kolekcji płyt zintegrowanych z okapem NikolaTesla, dodając wyrazistego akcentu każdemu modelowi. To również doskonałe rozwiązanie pod kątem czyszczenia i konserwacji, które stają się wyjątkowo łatwe, dzięki wysokiej odporności na zarysowania, co sprawia, że ślady po garnkach i przyborach są mniej widoczne, a powierzchnia chroniona jest przed odciskami palców. Piękno, które przetrwa próbę czasu.

Całkowicie czarna powierzchnia współgra z białym oświetleniem LED panelu sterowania, tworząc subtelny, a zarazem stylowy kontrast. A oto sekret do odkrycia: system usuwania oparów i zapachów jest ukryty i pojawia się dopiero po aktywacji jednym dotknięciem, co nadaje urządzeniu niezwykle subtelny, a zarazem atrakcyjny wygląd.

Płyta wyróżnia się także niezliczonymi funkcjami typowymi dla profesjonalnych kuchni. Funkcja Bridge pozwala połączyć dwie strefy gotowania w jedną, idealną dla dużych garnków lub potraw wymagających większej powierzchni. Tryb Warming przeznaczony jest do powolnego gotowania (np. kremów i sosów), doskonały do utrzymywania ciepła potraw lub delikatnego podgrzewania mleka i bulionu w stałej temperaturze.

NikolaTesla Switch Glow Raw to płyta od Elica, która zapewnia niezrównaną jakość oczyszczania powietrza. Usuwa opary i nieprzyjemne zapachy, automatycznie dopasowując moc wyciągu do liczby i ustawień stref gotowania. Takie efekty umożliwia technologia Airmatic: inteligentny czujnik, który wykrywa ilość i jakość oparów, dostosowuje moc wyciągu potrzebną do ich usunięcia i stopniowo ją zmniejsza nawet po zakończeniu gotowania. Innowacyjny filtr tłuszczu, zapachów i wilgoci – EVO, w połączeniu z silnikiem bezszczotkowym, zapewnia cichą pracę i niskie zużycie energii, posiadając klasę energetyczną A++, jedną z najwyższych na rynku. Filtr jest łatwy w demontażu, co ułatwia jego konserwację. Skuteczność oczyszczania zapachów przekracza najwyższe standardy, osiągając poziom do 80%.

Dzięki NikolaTesla Switch Glow Raw możesz ustawić maksymalne zużycie energii podczas instalacji, aby zapobiec nagłym przerwom w dostawie prądu. W przypadku awarii zasilania funkcja Recall pozwala natychmiast przywrócić wcześniej wybrane ustawienia po powrocie prądu. Funkcja Stop & Go umożliwia wstrzymanie i wznowienie działania jednym dotknięciem. Child Lock chroni urządzenie przed przypadkowym włączeniem. Timer pozwala ustawić czas gotowania i automatycznego wyłączenia; funkcja Delay Switch Off umożliwia automatyczne wyłączenie płyty po zakończeniu gotowania, aby usunąć resztki zapachów i wilgoci z pomieszczenia.

NikolaTesla Switch Glow Raw została zaprojektowana, aby zapewnić wyjątkowe doświadczenie gotowania.

Nagrody za design:

• IDA – International Design Awards
• Good Design
• IDEA – International Design Excellence Awards
• EPDA– European Product Design Awards
• A’ Design Award
• Iconic Awards – Inovative Interiors
• IF Design Awards
• German Design Award
• Plus X Award
• NYC Awards for Design
• DIA – Design Intelligence Awards

www.elica.com

Bruksela, 20 listopada 2025 r. – Konsorcjum Greenwood z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie Komisji Europejskiej, które nakłada ostateczne cła antydumpingowe w wysokości 86,8% na importowaną z Chin sklejkę liściastą – obowiązujące od jutra, 21 listopada 2025 (link do Regulacji UE tutaj.)

Wszystkie dostawy chińskiej sklejki liściastej wchodzące na rynek UE zostaną objęte cłem 86,8%, z wyjątkiem jednego współpracującego eksportera, wobec którego zastosowano niższą stawkę 43,2%. Co istotne, ostateczne cła są znacznie wyższe niż tymczasowe środki nałożone wcześniej w tym roku – co odzwierciedla dokładniejszą ocenę skali dumpingu stosowanego przez chińskich producentów, który wyrządził szkodę unijnym firmom. Branża europejska uważa tę decyzję za konieczną korektę, przywracającą uczciwą konkurencję z Chinami – największym na świecie dostawcą sklejki liściastej.

Charakterystycznym elementem tej sprawy była wczesna i celowa zmiana klasyfikacji produktów przez chińskich eksporterów, polegająca na przekształcaniu sklejki liściastej w „sklejkę iglastą” poprzez dodanie niezwykle cienkiej i powierzchownej warstwy forniru – w niektórych przypadkach możliwej do zdrapania – wyłącznie w celu uzyskania innego kodu celnego i uniknięcia unijnych ceł antydumpingowych. Komisja zauważyła ten proceder już na etapie środków tymczasowych latem tego roku i zarządziła specjalny monitoring takiego importu – torując drogę do szybszego egzekwowania przepisów.

Te wydarzenia nastąpiły po nietypowym specjalnym ostrzeżeniu Komisji z marca 2025 r., dotyczącym ryzyka obchodzenia sankcji wobec rosyjskiego i białoruskiego drewna brzozowego – zakazanego w UE, ale sprowadzanego przez Chiny z fałszywą dokumentacją. Podobne obawy pojawiły się również poza UE – kilku czołowych operatorów rynku w Wielkiej Brytanii zgłosiło gwałtowny wzrost podejrzanych importów sklejki brzozowej z krajów trzecich, potencjalnie zawierających surowiec pochodzenia rosyjskiego objęty brytyjskimi sankcjami.

Rzecznik Konsorcjum Greenwood skomentował nowe rozporządzenie:

„Działanie Komisji pokazuje, że Bruksela potrafi reagować szybko – nawet na kilka tygodni przed wyznaczonym terminem – gdy Chiny zniekształcają rynek. Ostateczne kalkulacje Komisji ujawniły jeszcze wyższy poziom dumpingu, potwierdzając to, przed czym od dawna ostrzegali europejscy producenci.”

„Ale Chiny już próbują obchodzić przepisy. Eksporterzy maskują sklejkę liściastą jako 'iglasta’, dodając ultracienką warstwę ozdobną, by oszukać organy celne. To ten sam produkt, sprzedawany tym samym klientom, używany do tych samych celów – tylko inaczej oznaczony, by uniknąć ceł.”

„Import tej fałszywej sklejki iglastej gwałtownie rośnie i osiągnął już poziomy miesięczne, jakie wcześniej notowano dla sklejki liściastej. Wszystko wskazuje na to, że eksporterzy przygotowują się do reeksportu przez kraje, których nie objęto taryfami – jak Wietnam. Europa musi zachować czujność wobec wszelkich prób obchodzenia przepisów.”

O Konsorcjum Greenwood:

Założone w 2023 roku jako doraźne konsorcjum przez wiodących producentów sklejki liściastej z Unii Europejskiej, pochodzących z Bułgarii, Czech, Finlandii, Francji, Węgier, Łotwy, Włoch, Polski i Hiszpanii, Greenwood wykorzystuje narzędzia polityki handlowej, aby realizować swoje zobowiązanie do wspierania uczciwej konkurencji i zrównoważonego rozwoju w europejskim sektorze sklejki liściastej.

Najważniejsze zasady projektowania małej kuchni

Za małą kuchnię uznaje się pomieszczenie o powierzchni poniżej 8 m², natomiast tzw. mikrokuchnia to przestrzeń o wielkości zaledwie 3–5 m². Taki metraż wymaga szczególnej precyzji i świadomych decyzji projektowych. Poznajmy zatem cztery zasady jakimi należy się kierować:

1. Układ zabudowy – zaplanuj rozmieszczenie stref tak, aby codzienne gotowanie i poruszanie się po kuchni było wygodne i płynne.
2. Pojemne szafki i sprytne przechowywanie – wybieraj meble na wymiar i wykorzystaj każdy centymetr przestrzeni, zwłaszcza przy pomocy systemów obrotowych i wysuwnych, tzw. cargo.
3. Wygląd – jasne kolory, jednolite faktury i gładkie wykończenia optycznie powiększają wnętrze i nadają mu lekkości.
4. Dobór urządzeń – postaw na sprzęty kompaktowe, do zabudowy i o minimalistycznej formie, które zapewnią spójny, harmonijny efekt.

Najlepszy układ zabudowy dla małej kuchni

W niewielkich kuchniach najlepiej sprawdzają się układy dwurzędowe (galeria) oraz w kształcie litery U, które pozwalają na wygodny dostęp do wszystkich stref roboczych i zapewniają odpowiednią wielkość blatu. Choć w małej przestrzeni trudno zachować idealne proporcje klasycznego trójkąta roboczego, jego zasadę ergonomicznego planowania warto utrzymać. Lodówka, zlewozmywak i płyta grzewcza powinny być rozmieszczone w logicznej kolejności i w zasięgu kilku kroków, tak aby ruch między nimi był płynny, naturalny i pozbawiony przeszkód.

Rada od architekta

– W małych kuchniach, zwłaszcza w budynkach deweloperskich lub w mieszkaniach z rynku wtórnego, układ zabudowy często determinują istniejące piony kanalizacyjne i wentylacyjne. Warto o tym pamiętać już na etapie planowania, czyli zachować odpowiednie spadki odpływów i, jeśli to możliwe, podłączyć okap bezpośrednio do pionu wentylacyjnego. W przypadku braku takiej możliwości świetnym rozwiązaniem są pochłaniacze z filtrem węglowym – komentuje arch. Martyna Midel

Jakie szafki sprawdzą się w małej kuchni

W małej przestrzeni najlepiej sprawdza się zabudowa na wymiar w prostym, minimalistycznym stylu:

1. Bezuchwytowe fronty – gładkie powierzchnie bez wystających uchwytów optycznie powiększają wnętrze i zapewniają swobodę ruchu.
2. Zabudowa do sufitu – pełne wykorzystanie wysokości pomieszczenia zwiększa przestrzeń do przechowywania, dlatego warto zamówić meble u stolarza.
3. Systemy oszczędzające miejsce – wysuwane kosze cargo, półki obrotowe, wąskie szafki i ukryte schowki pomagają efektywnie zagospodarować każdy centymetr.

Jak dobrać sprzęty do małej kuchni

W małej kuchni kluczowy jest dobór sprzętów, które pełnią więcej niż jedną funkcję, oraz urządzeń do zabudowy, dzięki którym wnętrze pozostaje uporządkowane
i wizualnie lżejsze:

1. Bateria filtrująca Franke Vital – z filtrem w formie kapsułki umieszczonym
   w dodatkowej wylewce.
2. Kompaktowy piekarnik Mythos z funkcją mikrofali lub standardowy model
   z funkcjami parowymi, umożliwiający pieczenie nawet czterech potraw jednocześnie bez mieszania się ich smaków i zapachów.
3. Zlewozmywak Kanon lub Maris z akcesoriami, takimi jak deska do krojenia
   czy wkładka ociekowa, pozwala wykonywać wiele czynności w obrębie zlewu, oszczędzając miejsce na blacie.
4. Lodówka w zabudowie, która staje się integralną częścią mebli i pozostaje wizualnie niewidoczna.
5. Płyta Smart z dwoma polami grzejnymi – idealna dla osób, które gotują sporadycznie i nie potrzebują dużej powierzchni grzewczej.
6. Okap szafkowy Box Flush, ukryty w zabudowie, pozwala wykorzystać przestrzeń po jego bokach, na przykład na dodatkowe półki lub szafki.

Kolory w małej kuchni

W małej kuchni najlepiej sprawdzają się naturalne, jasne kolory ziemi, takie jak beże, złamana biel, ciepłe odcienie szarości oraz dekory imitujące jasne drewno. Takie barwy tworzą przytulne i harmonijne tło, a jednocześnie dobrze komponują się
z naturalnymi materiałami, między innymi z drewnem, kamieniem i stalą szczotkowaną. Jednolite, matowe lub półmatowe wykończenia sprzyjają zachowaniu wrażenia porządku i wizualnej przestronności.

– Dobrze zaprojektowana mała kuchnia pokazuje, że funkcjonalność nie zależy
od metrażu, lecz od pomysłu i jakości zastosowanych rozwiązań. Kluczowy jest przemyślany układ i właściwie dobrane sprzęty. W ofercie Franke znajduje się wiele urządzeń stworzonych z myślą o małych przestrzeniach, tak aby wnieść do nich również naszą filozofię well-living– podsumowuje Katarzyna Niezabitowska-Baj, ekspertka Franke Polska. www.franke.pl

Oto świeże spojrzenie na aranżację wnętrza szaf i szafek, które odzwierciedla innowacyjność i niezawodność rozwiązań Hettich. Nasze najnowsze systemy przechowywania i wyposażenia szaf to odpowiedź na rosnące potrzeby użytkowników jakimi są: Wygoda, funkcjonalność i pełna personalizacja. Jako firma rodzinna, wsłuchujemy się w rytm codziennego życia i tworzymy produkty inspirowane realnymi potrzebami – od przechowywania zapasów i naczyń kuchennych, po przechowywanie ubrań i akcesoriów. Każdy detal został dopracowany z myślą o jak największym komforcie użytkowania.

Nasza nowa oferta produktowa to dowód na to, jak technologia może współgrać z designem. Niezależnie od tego, czy projektujesz szafki wysokie, dolne czy narożne – systemy okuć Hettich umożliwiają efektywne zagospodarowanie przestrzeni i wzbogacają je o funkcjonalne rozwiązania. Cztery linie produktowe dają pełną swobodę aranżacji: Kosze do szafek narożnych z chromowanego drutu okrągłego, półki stalowe zamknięte malowane proszkowo, półki z okrągłym chromowanym relingiem lub z nowoczesnym relingiem płaskim. I ty znajdziesz coś dla siebie tu, gdzie design, technologia i funkcjonalność perfekcyjnie się ze sobą łączą.

Jeden system – wiele możliwości

Systemy do aranżacji przestrzeni w szafkach i szafach produkowane przez Hettich to połączenie elegancji z praktycznością. Spójna koncepcja pozwala na indywidualne dopasowanie rozwiązań – od klasycznych szuflad po zaawansowane systemy do szafek wysokich i narożnych. Oferujemy harmonijną kolorystykę – elementy w odcieniu antracytu idealnie współgrają z innymi produktami Hettich, tworząc wizualnie spójną i nowoczesną całość.

Design do każdego pomieszczenia

Niezależnie od tego, czy chodzi o kuchnię, łazienkę, pomieszczenie gospodarcze, garderobę czy domowe biuro – Hettich zaskakuje przemyślanym wnętrzem. Nasza nowa gama produktów to profesjonalne wsparcie dla sprzedawców, producentów mebli i projektantów wnętrz. Oferujemy: komponenty modułowe, cyfrowe narzędzia do planowania czy profesjonalne materiały marketingowe.

Więcej informacji na stronie: https://www.hettich.com/short/nz8lkcr

Wielu przedsiębiorców zbyt długo czeka z reakcją, licząc na to, że dłużnik sam się rozliczy. Tymczasem każdy dzień zwłoki obniża szanse na odzyskanie pieniędzy.

– Z naszej obserwacji wynika, że skuteczność windykacji po 60 dniach od terminu płatności potrafi spaść nawet o 50%. Dlatego im szybciej zgłosimy dłużnika, tym większa szansa na odzyskanie należności – podkreśla Jacek Dżumak, ekspert ds. windykacji w Pactus.eu.

Szybkie działanie ma również aspekt finansowy. Wysokość prowizji w wielu przypadkach zależy od wieku długu – im krótszy okres przeterminowania, tym niższy koszt usługi i większa skuteczność odzyskania należności.

– Zgłoszenie sprawy po tygodniu czy dwóch od upływu terminu płatności może przynieść nie tylko szybszy efekt, ale też realne oszczędności dla wierzyciela – podpowiada Jacek Dżumak z Pactus.eu.

Zanim zgłosimy dłużnika – przygotujmy komplet dokumentów

Przekazanie sprawy do windykacji jest proste, ale skuteczność działań w dużej mierze zależy od jakości przekazanych informacji i dowodów.

– Im więcej dokumentów posiada wierzyciel, tym lepiej. Podstawą są faktura i potwierdzenie wykonania usługi lub dostawy – czyli w branży transportowej będzie to dokument przewozowy i zlecenie transportowe – wyjaśnia Justyna Sicińska, ekspert ds. obsługi klienta w Pactus.eu.

Dobrze przygotowany zestaw dokumentów nie tylko przyspiesza pracę windykatora, ale ma ogromne znaczenie w sytuacji, gdy dłużnik próbuje podważyć zasadność zobowiązania.

– W takich przypadkach kompletna dokumentacja pozwala nam błyskawicznie potwierdzić roszczenie i przekonać dłużnika, że spór nie ma podstaw. To często moment, w którym decyduje się on na spłatę należności bez eskalowania sprawy – dodaje ekspertka ds. obsługi klienta w Pactus.eu.

Dokumenty są więc nie tylko formalnością, ale realnym narzędziem, które wzmacnia pozycję wierzyciela w procesie windykacyjnym.

Dwie formy windykacji: na koszt dłużnika i na koszt wierzyciela

W praktyce przedsiębiorcy mogą skorzystać z dwóch modeli współpracy z firmą windykacyjną: na koszt dłużnika lub na koszt wierzyciela. Oba rozwiązania są zgodne z przepisami i pozwalają elastycznie dopasować sposób działania do potrzeb klienta.

Windykacja na koszt dłużnika o rozwiązanie, w którym dłużnik ostatecznie ponosi koszty procesu windykacyjnego. Wierzyciel otrzymuje od Pactus.eu fakturę za usługę dopiero po skutecznym odzyskaniu pieniędzy – dzięki temu nie ponosi kosztów z góry. Na podstawie tej faktury powstaje po stronie wierzyciela koszt, który następnie może zostać przeniesiony na dłużnika w formie noty obciążeniowej tytułem zwrotu kosztów windykacji.

– To bardzo ważne – bez wystawienia faktury nie ma kosztu, który można odzyskać. My dbamy o to, by cała ścieżka rozliczenia przebiegała zgodnie z przepisami i była w pełni przejrzysta – wyjaśnia Jacek Dżumak.

Co istotne, cały proces obciążenia dłużnika kosztami windykacji realizowany jest po stronie Pactus.eu – od wystawienia noty, przez jej przekazanie dłużnikowi, aż po ewentualną windykację tych kosztów.

– Zlecający nie musi się niczym zajmować – przygotowujemy dokumenty, kontaktujemy się z dłużnikiem, a jeśli trzeba, prowadzimy windykację kosztów. To kompleksowa obsługa, która całkowicie odciąża wierzyciela – podkreśla ekspertka z Pactus.eu.

W efekcie przedsiębiorca nie tylko odzyskuje należność główną, ale również pełen zwrot kosztów, bez angażowania własnego czasu i zasobów.

W przypadku windykacji na koszt wierzyciela to wierzyciel ponosi koszt usługi windykacyjnej i nie wystawia noty obciążeniowej po zakończeniu procesu. Rozwiązanie to jest często wybierane w sytuacjach, gdy wierzyciel nie chce, by jego kontrahent został obciążony dodatkowymi kosztami windykacyjnymi – np. ze względu na dotychczasowe relacje lub chęć dalszej współpracy.

– Niektórzy klienci decydują się na ten model, bo chcą zachować dobre relacje z płatnikiem. Dłużnik reguluje zobowiązanie, ale nie ponosi dodatkowych kosztów. To wciąż profesjonalna windykacja, tylko z delikatniejszym podejściem – tłumaczy Justyna Sicińska.

W tym wariancie wierzyciel może także już na etapie zgłaszania długu powiększyć należność o ustawową rekompensatę za koszty odzyskiwania należności – 40, 70 lub 100 euro, w zależności od wysokości zobowiązania.

– Przy niewielkich kwotach długu może to być szczególnie korzystne rozwiązanie, bo przykładowa nota 40 euro bywa wyższa niż prowizja za interwencję firmy windykacyjnej – dodaje Jacek Dżumak.

Dlaczego warto działać z profesjonalistami?

Samodzielna windykacja często kończy się fiaskiem – dłużnik ignoruje monity, a wierzyciel traci czas i energię. Profesjonalna firma windykacyjna łączy doświadczenie negocjacyjne z kompleksową obsługą klienta i wsparciem prawnym.

– Dbamy, by wierzyciel na każdym etapie wiedział, co dzieje się w jego sprawie. Przejrzysta komunikacja i partnerskie podejście to podstawa skuteczności. Dłużnicy z kolei widzą, że mają do czynienia z profesjonalnym podmiotem, co często samo w sobie przyspiesza płatność – podkreśla Justyna Sicińska.

Windykacja to ważny element zarządzania należnościami, a nie ostateczność. Warto działać szybko, posiadać pełną dokumentację i dobrać odpowiedni model współpracy – na koszt dłużnika lub na koszt wierzyciela. Jak podkreślają eksperci z Pactus.eu, kluczowe są czas, kompletność danych i profesjonalne wsparcie.

– Najgorsze, co można zrobić, to czekać. Każdy tydzień zwłoki działa na korzyść dłużnika, nie wierzyciela. Windykacja to nie tylko odzyskiwanie pieniędzy. To także narzędzie budowania bezpieczeństwa finansowego firmy – podsumowuje Jacek Dżumak z Pactus.eu.

Pactus.eu to firma specjalizująca się w windykacji należności w branży transportu, spedycji i logistyki, która działa z poszanowaniem etyki biznesowej. Jej celem jest skuteczne odzyskiwanie należności w sposób, który nie narusza relacji między wierzycielem a dłużnikiem. Dzięki profesjonalizmowi, doświadczeniu i nowoczesnym narzędziom Pactus.eu oferuje kompleksowe wsparcie w zakresie dochodzenia należności o każdym stopniu przeterminowania. Pactus.eu odzyskuje należności, budując mosty, a nie bariery.

Frezy trzpieniowe DP – perfekcja w każdym detalu

Frezy trzpieniowe DP od AKE Polska to narzędzia stworzone z myślą o maksymalnej wydajności i precyzji. Wykonane z materiałów o najwyższej twardości, pozwalają na czyste i dokładne frezowanie nawet najbardziej wymagających powierzchni HPL.
Ich specjalnie zaprojektowana geometria minimalizuje ryzyko przypaleń i wykruszeń, zapewniając gładką krawędź cięcia oraz dłuższą żywotność. To idealne rozwiązanie zarówno dla dużych zakładów produkcyjnych, jak i warsztatów stolarskich nastawionych na jakość i powtarzalność efektów.

Z pełną ofertą frezów można zapoznać się tutaj: Frezy AKE Polska – produkty

Narzędzia profilowe DP – precyzyjne formowanie kształtów

Obróbka profili w materiałach HPL wymaga nie tylko ostrego narzędzia, ale również idealnie dopasowanego kąta natarcia i stabilnej konstrukcji.
Narzędzia profilowe DP od AKE zostały zaprojektowane właśnie z myślą o takich zastosowaniach. Umożliwiają tworzenie złożonych form i kształtów z zachowaniem najwyższej precyzji, niezależnie od rodzaju obrabianego laminatu. Ich trwałość i odporność na ścieranie sprawiają, że są niezastąpione w codziennej pracy producentów mebli, elementów wnętrz i komponentów dekoracyjnych.

Wiertła DP – skuteczność w najtwardszych materiałach

Wiercenie w laminatach HPL stanowi jedno z największych wyzwań dla technologii obróbczej.
Wiertła DP oferowane przez AKE Polska wyróżniają się zoptymalizowaną geometrią i wyjątkową twardością, co umożliwia precyzyjne wiercenie bez odprysków, przegrzewania i deformacji powierzchni. Dzięki temu uzyskane otwory mają idealną geometrię, a proces jest stabilny i powtarzalny.

Pogłębiacze DP – głębia precyzji i perfekcyjne wykończenie

Dla zadań wymagających wyjątkowej dokładności, pogłębiacze DP od AKE są narzędziem niezastąpionym. Pozwalają na uzyskanie głębokich, idealnie gładkich otworów w materiałach o wysokiej gęstości, takich jak HPL, MDF czy kompozyty mineralne.
Ich konstrukcja zapewnia maksymalną stabilność podczas pracy oraz redukuje zużycie krawędzi tnących, co przekłada się na wyraźnie dłuższą żywotność narzędzia i niższe koszty eksploatacji.

Technologia i doświadczenie w służbie jakości

Oferta AKE Polska to wynik wieloletnich badań, innowacji i współpracy z przemysłem meblarskim oraz stolarskim. Firma nieustannie doskonali swoje narzędzia, wykorzystując nowoczesne materiały i rozwiązania technologiczne, które gwarantują użytkownikom:

• najwyższą jakość cięcia i wykończenia powierzchni,

• dłuższą żywotność narzędzi i niższe koszty obróbki,

• pełną kompatybilność z maszynami CNC i klasycznymi,

• stabilną pracę nawet przy dużych prędkościach posuwu.

Dzięki temu narzędzia AKE Polska stały się synonimem precyzji, trwałości i niezawodności w obróbce materiałów HPL, MDF, drewna i innych kompozytów.

Poznaj ofertę AKE Polska – frezy, które wyznaczają standard w branży

Zapraszamy do zapoznania się z pełną ofertą narzędzi do obróbki HPL i innych materiałów dostępnych w sklepie internetowym AKE Polska Sp. z o.o.
Znajdziesz tam szeroki wybór frezy trzpieniowe, narzędzia profilowe, wiertła oraz pogłębiacze DP, dopasowane do różnych zastosowań przemysłowych i rzemieślniczych.

Aby dowiedzieć się więcej i złożyć zamówienie, odwiedź stronę: www.sklep.ake.pl

To inwestycja w jakość, precyzję i niezawodność, która przekłada się na doskonałe efekty obróbki i pełną satysfakcję z pracy.

Autorzy e-booka wskazują, że menedżerowie często traktują pakowanie jako zło konieczne i koszt stały. Tymczasem optymalizacja w tym zakresie to nie tylko kwestia znalezienia tańszego dostawcy, co często kończy się spadkiem jakości materiału lub stabilności dostaw. Prawdziwe oszczędności kryją się w zmianie samego procesu – często wystarczy modyfikacja formy materiału, redukcja warstw czy przemodelowanie sposobu pakowania.

Przewodnik skierowany do kupców, kierowników magazynów, e-commerce managerów i właścicieli firm i opiera się na konkretnych wdrożeniach. Pokazuje, jak prostymi metodami zredukować koszty. Przykłady to m.in.:

• Zmiana formatu materiału – zastąpienie rolek folii bąbelkowej gotowymi woreczkami lub arkuszami przyspiesza pakowanie i standaryzuje zużycie materiału.
• Redukcja warstw – analiza, czy wielowarstwowy system pakowania (np. folia, tektura, narożniki, stretch) jest na pewno niezbędny i czy nie można go zastąpić jednym materiałem np. laminatem.
• Inteligentne dopasowanie – sezonowe rotowanie taśmami pakowymi czy użycie taśm PP zamiast droższych, 5-warstwowych kartonów do ciężkich produktów.

E-book porusza też palący problem e-commerce, czyli wysyłkę małych produktów w zbyt dużych kartonach. Według przytoczonych danych, pusta przestrzeń stanowi średnio 28-35% objętości paczek, co bezpośrednio podnosi koszty transportu (przez wagę gabarytową) i negatywnie wpływa na ocenę marki przez klienta (spadek NPS).

„Przedsiębiorcy nierzadko skupiają się na wielkich optymalizacjach, nie zauważając 'niewidzialnego kosztu’, jakim jest pakowanie” – mówi Roksana Maison, E-commerce Manager w PakujTo i współautorka publikacji. „Nasz e-book to praktyczna ściąga. Udowadniamy, że świadoma zmiana – np. zamiana pylącej tektury na czystą piankę PE czy folii stretch na dedykowane worki – potrafi skrócić czas pracy i obniżyć koszty całego procesu, bez zwiększania liczby reklamacji.”

Publikacja łączy 30-letnie doświadczenie produkcyjne firmy Mac-Graf z technologicznym podejściem platformy PakujTo.pl, która usprawnia proces zakupów opakowań przez firmy. W przewodniku gościnnie wypowiadają się także eksperci z firm Perfectus Group, tesa oraz Pro Eco Mobile.

E-book „Skuteczne sposoby na optymalizację czasu i kosztów pakowania” jest dostępny do bezpłatnego pobrania na stronach pakujto.pl oraz mac-graf.com.pl.

Szkło fusingowe, bo o nim mowa, od razu wprowadza do wnętrza wrażenie luksusu. W przeciwieństwie do klasycznych półek ze szkła technicznego, które są neutralne i anonimowe, ma ono osobowość. Przyciąga światło, dodaje przestrzeni głębi i sprawia, że eksponowane produkty prezentują się bardziej prestiżowo.

– Moim zdaniem takie szkło podnosi rangę całego wnętrza, budując skojarzenia z jakością, indywidualnością i wyjątkowością. – podkreśla Edyta Barańska. – Doskonale „pracuje” ono ze światłem, zmieniając się w zależności od jego natężenia i barwy. Reaguje zarówno na światło dzienne, jak i sztuczne. W centrach handlowych, gdzie naturalnego światła jest niewiele, odpowiednie oświetlenie potrafi wydobyć ze szkła jeszcze więcej. Wzmocnić jego kolor, podkreślić fakturę i strukturę. To efekty, których nie da się uzyskać w drewnie, laminacie czy zwykłym szkle technicznym. Właśnie dlatego fusing to technika, która pozwala szkle opowiadać własne historie – światłem, kolorem i fakturą – dodaje.

Perfumeria Galilu – zapach, światło i szkło

Jedną z takich opowieści jest realizacja wnętrza Galilu Neoperfumerii w Gdańsku spod kreski Mana Design. To także doskonały przykład jak szkło artystyczne wpływa na wystrój wnętrz butikowych. Współpraca między Edytą Barańską a pracownią Mana Design przebiegała bardzo harmonijnie. Marta Napiórkowska-Łosin, odpowiedzialna za projekt, okazała się osobą zdecydowaną, z wyraźną wizją i umiejętnością szybkiego podejmowania decyzji. Więcej czasu potrzebowały natomiast właścicielki Galilu, by przekonać się do pomysłu wykorzystania szkła.

– To zrozumiałe. – tłumaczy Edyta. – Projektanci myślą przestrzennie, dostrzegają relacje kolorów, światła i faktur, podczas gdy klienci koncentrują się na zupełnie innych aspektach. W tym przypadku na samych perfumach, które są sercem marki. Dlatego tak istotne było pokazanie, że szkło może nie tylko zdobić, lecz także realnie wspierać funkcję wnętrza, podkreślając jego tożsamość i atmosferę.

Początkowo projekt zakładał wykonanie lady z żywicy. Jednak już na etapie prób szybko okazało się, że ten materiał nie spełnia oczekiwań. Jak wspominała projektantka, żywica wyglądała „tępo” – brakowało jej głębi i światła. Dobrze prezentuje się jedynie wtedy, gdy jest odpowiednio podświetlona, natomiast bez światła traci cały efekt. To właśnie w tym momencie rozpoczęła się wspólna praca nad nową koncepcją, w której kluczową rolę odegrało szkło fusingowe.

– Zaczęłam więc pokazywać próbki szkła, nad którymi akurat wtedy pracowałam. Początkowo rozmawiałyśmy o szkle bezbarwnym i zastanawiałyśmy się, jak można je jeszcze ozdobić. Przygotowałam więc próbkę szkła o wyraźnej fakturze – teksturowanego, a jednocześnie częściowo matowanego. Wklęsłe fragmenty były błyszczące, a wypukłe – matowe, co dawało ciekawy efekt światłocienia. – opowiada właścicielka Barańska Design.

Do procesu twórczego włączyły się również właścicielki perfumerii. Podczas wspólnego spotkania pojawił się pomysł wprowadzenia koloru. Edyta Barańska przygotowała kilka wariantów – niebieski, brązowy, szary i bezbarwny – z których wspólnie zaczęto układać swoistą kompozycję z różnych tonów i faktur. Tak powstała forma przypominająca „pudełko”, w którym można było obserwować, jak poszczególne barwy i struktury szkła współgrają ze sobą w świetle.

Błękit, który przyciąga światło

Ostatecznie to właśnie błękit okazał się najlepszym wyborem. Początkowo pojawiały się pomysły, by jedynie fragment lady był w tym kolorze, a pozostała część pozostała bezbarwna, jednak jedno było pewne – całość musiała być podświetlana. Edyta Barańska znalazła wówczas panele LED-owe, które świecą całą swoją powierzchnią. Zazwyczaj stosuje się je do podświetlania kamieni, ale w tym projekcie sprawdziły się znakomicie. Dzięki temu, że panele zostały umieszczone w pewnej odległości od szkła, światło mogło się w nim swobodnie rozpraszać, wydobywając jego głębię i kolor. Na dnie konstrukcji artystka ułożyła dodatkową warstwę bezbarwnego, zmatowionego szkła, które działało jak subtelny dyfuzor światła. Na nim osadzono szklane elementy tworzące korpus lady.

Efekt był wyjątkowy również dzięki samej formie projektu autorstwa Marty Napiórkowskiej-Łosin. Lada nie była prostym prostopadłościanem. Składała się z brył o podstawie rombu, ustawionych na różnych wysokościach. Dzięki temu całość nabrała dynamiki i nieoczywistej geometrii.

– Myślę, że gdyby to była zwykła, prosta bryła, nie robiłaby takiego wrażenia. A tak ta ‘połamana’ forma nadała przestrzeni charakteru i lekkości. Zresztą właśnie to w niej najbardziej lubię – to, że nie jest oczywista. Kiedy patrzy się na nią z różnych stron, za każdym razem wygląda trochę inaczej, inaczej odbija światło, inaczej się mieni. W zależności od kąta patrzenia błękit potrafi być głęboki jak woda, a chwilę później staje się niemal przezroczysty. To sprawia, że lada żyje, że reaguje na otoczenie i ludzi, którzy się wokół niej poruszają. – wspomina Edyta Barańska.

Choć początkowo nie było pewności, czy lada ma dominować w przestrzeni, ostatecznie właśnie tak się stało. Wszystko, co znajduje się wokół, zostało jej podporządkowane. Wchodząc do perfumerii, klient od razu kieruje wzrok w jej stronę. To prawdziwy eyecatcher, który natychmiast przyciąga uwagę i definiuje atmosferę całego wnętrza.

Mięsistość szkła i emocje tworzenia

Instalacja w Galilu od początku budziła ogromne zainteresowanie. Ludzie zatrzymywali się, by zobaczyć, co tak intensywnie przyciąga ich uwagę – błękitna, świetlista lada działała jak magnes. Jej blat wykonany został z podwójnej warstwy szkła, dzięki czemu zyskał wyjątkową „mięsistość” i głębię. Dwie tafle błękitnego szkła, nałożone jedna na drugą, stworzyły efekt, którego nikt się nie spodziewał – kolor nabrał intensywności, a światło zaczęło pracować wewnątrz struktury, potęgując wrażenie przestrzenności.

– Początkowo szkło wydawało się mieć odcień błękitno-morski, ale po złożeniu całej konstrukcji barwa zupełnie się zmieniła – stała się bardziej kobaltowa, głęboka, nasycona. W trakcie pracy emocje były ogromne. Już same próbki wzbudzały ekscytację, ale kiedy zaczęliśmy montaż i szkło zaczęło tworzyć spójną formę, wszyscy byliśmy zaskoczeni, jak spektakularny efekt powstał. W tym wnętrzu całość zagrała po prostu rewelacyjnie. – opowiada artystka.

Ta lada pełni bardzo konkretną funkcję. To przestrzeń kontaktu z klientem, rozmowy, testowania zapachów. Nie jest typową ladą ekspozycyjną, choć często pojawiają się na niej produkty promocyjne czy nowości. Jej głównym zadaniem jest stworzenie miejsca sprzyjającego indywidualnej obsłudze klienta – i właśnie w tej roli szkło sprawdziło się znakomicie.

W kolejnych etapach współpracy powstały również półki do regałów wykonane z bezbarwnego szkła optycznego. Ich lekkość i przejrzystość idealnie dopełniły całość aranżacji, zachowując spójność z błękitną ladą i tworząc przestrzeń, w której światło, zapach i forma stapiają się w jedną, niezwykle zmysłową kompozycję.

Dwie lady, dwa światy

Przestrzeń Galilu od początku wyróżniała się na tle innych – była inna niż wszystko, co do tej pory znano. Każdy, kto przechodził obok, zatrzymywał się choć na chwilę, by zajrzeć do środka i zobaczyć, co to za miejsce. Nie ma drugiej takiej lady – to projekt, który przyciąga wzrok i budzi emocje.

Edyta Barańska zaprojektowała jednak również inną, zupełnie odmienną w charakterze ladę dla ekskluzywnego butiku odzieżowego w Gdańsku. Tym razem została zaproszona do współpracy przez właścicielkę showroomu, Majkę Reinhardt, która poprosiła artystkę o zaprojektowanie lady do już gotowego wnętrza. Kolory ustalane były wspólnie, natomiast kształt wybrała Majka, dając przy tym Edycie dużą swobodę twórczą, za co projektantka jest jej szczególnie wdzięczna. Był to jej autorski projekt w pełnym tego słowa znaczeniu. W realizacji znalazły się dwie monumentalne lady oraz dekoracja ścienna przedstawiająca sylwetki kobiet – modelek prezentujących ubrania.

– Ta lada była zupełnie inna niż w Galilu. Utrzymana w delikatnych, kobiecych tonacjach. W fioletach, pudrowych różach i mlecznych odcieniach ecru. Tamta realizacja była miękka, obła, bardziej zmysłowa. Natomiast lada w Galilu jest ostra, dynamiczna, jakby wykuta z kamienia pod różnymi kątami. To dwa zupełnie różne światy, dwa różne nastroje. – opowiada właścicielka Barańska Design.

Projekt w butiku odzieżowym bardziej nawiązywał do aktualnych trendów – falistych linii, płynnych kształtów i organicznych form, które coraz częściej pojawiają się w projektach mebli i kamienia dekoracyjnego. Właścicielka butiku obdarzyła artystkę pełnym zaufaniem i dała jej dużą swobodę twórczą, co pozwoliło stworzyć spójną, elegancką i subtelną przestrzeń.

Obie realizacje, choć tak różne w charakterze, pokazują, jak wszechstronnym i ekspresyjnym materiałem może być szkło. Potrafi być surowe i geometryczne, jak w Galilu, albo miękkie i sensualne, jak w butiku. W obu przypadkach staje się nośnikiem emocji i światła, budując nie tylko estetykę, ale i tożsamość miejsca.

Zdjęcia: martinmarchewicz

Barańska Studio, @baranskadesign

***

Edyta Barańska, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, od ponad 20 lat prowadzi swoją pracownię, tworząc niepowtarzalne projekty żyrandoli, instalacji artystycznych, pomników i fontann. Jej prace zdobią wnętrza renomowanych pięciogwiazdkowych hoteli, takich jak Hilton, Sheraton czy Marriott, a także prywatne rezydencje na całym świecie, od Nowego Jorku po Dubaj.

Jeszcze do niedawna inwestorzy najchętniej wybierali domy o powierzchni 140–160 m². Obecnie coraz większym zainteresowaniem cieszą się projekty mniejsze, od 90 do 110 m², rzadziej przekraczające 130 m². Za tą zmianą stoi prosta kalkulacja: mniejsza powierzchnia i prosta bryła to jeden z najbardziej efektywnych sposobów na ograniczenie kosztów samej budowy i późniejszego użytkowania.

Przy zastosowaniu podobnych rozwiązań projektowych, technologii i standardu wykonania, koszt metra kwadratowego budowy pozostaje niemal niezmienny niezależnie od wielkości domu. To oznacza, że każda dodatkowa powierzchnia przekłada się bezpośrednio na wzrost całkowitych nakładów.

Jak zmieniły się koszty budowy w III kwartale 2025?

Z najnowszych danych opublikowanych w biuletynie Sekocenbudu wynika, że wzrost kosztów budowy domów jednorodzinnych w skali roku wyniósł średnio 2,97% – czyli niemal tyle, ile wyniosła oficjalna inflacja.

Zmiany te nie są jednak takie same w całym kraju. Największy wzrost odnotowano w województwie zachodniopomorskim, aż 5,47%. Za to w Małopolsce ceny pozostały niemal bez zmian – roczna dynamika wyniosła tam zaledwie 0,96%.

Porównując tylko II i III kwartał 2025 roku, średnia zmiana cen wyniosła 0,63%. Najwyraźniejszy wzrost wystąpił w woj. lubuskim (2,73%), podczas gdy w woj. lubelskim zanotowano spadek – o 1,06%.

– Warto też zwrócić uwagę na przekroczenie symbolicznego progu kosztowego w województwie mazowieckim. Poza samą Warszawą średni koszt budowy przekroczył 6006 zł/m². Najniższe stawki nadal obowiązują w woj. lubelskim, gdzie średnia wynosi 5518 zł/m². W stolicy zaś cena sięga już 6214 zł/m² – zauważa Wojciech Rynkowski z Extradom.pl.

Dla inwestora planującego budowę domu o powierzchni 90–110 m² oznacza to, że powinien przygotować się na koszt od około 495 tys. do 660 tys. zł – a w Warszawie nawet powyżej 680 tys. zł.

Koszty robót budowlanych rosną, ale są wyjątki

W przypadku prac budowlanych kwartalne wzrosty były relatywnie niewielkie: 0,63% dla stanu wykończeniowego zewnętrznego, 0,85% dla stanu surowego otwartego i 0,86% dla stanu zerowego.

W ujęciu rocznym te wartości wyniosły odpowiednio: 2,9%, 3,9% i 4,1%. To właśnie te etapy generują największy udział w budżecie inwestycji.

Z drugiej strony są pozycje, które wyraźnie potaniały – przykładem może być instalacja centralnego ogrzewania. Jej koszt spadł w ujęciu kwartalnym o 3,19%, a rok do roku aż o 10,8%.

– Jednocześnie odpływ doświadczonych wykonawców w połączeniu z dużym popytem prowadzi do wzrostu cen usług. Zjawisko to może się nasilić wiosną i latem 2026 roku – zwłaszcza jeśli dojdzie do kolejnej obniżki stóp procentowych – komentuje Wojciech Rynkowski  z Extradom.pl.

Wzrost cen energii napędza koszty budowy

Wzrost cen energii przekłada się bezpośrednio na wyższe koszty materiałów budowlanych, zwłaszcza tam, gdzie sam proces produkcji jest energochłonny. Dotyczy to stali, cementu i pustaków. To, w połączeniu z rosnącymi kosztami transportu i pracy, nawet przy stabilnej inflacji może wpływać na dalsze podwyżki.

Kredyty hipoteczne – aktualna sytuacja i możliwe zmiany

Obniżki stóp procentowych już wpływają na rynek. Rośnie liczba zapytań o kredyty i utrzymuje się duże zainteresowanie zakupem działek. Możliwe złagodzenie rekomendacji S (obowiązującej od połowy 2023 roku) zapewne przełoży się na dalszą poprawę zdolności kredytowej Polaków.

Z drugiej strony nie należy oczekiwać istotnych obniżek marż bankowych – zwłaszcza w kontekście niedawnego wzrostu podatku CIT dla sektora finansowego.

Działki budowalne coraz droższe – szczególnie w dobrych lokalizacjach

W wielu lokalizacjach ceny działek budowlanych rosną w tempie przekraczającym 10–15% rocznie. To efekt ograniczonej podaży gruntów w dobrych lokalizacjach i przedłużających się prac planistycznych nad uchwaleniem planów ogólnych.

Dla inwestorów oznacza to konieczność odpowiednio wcześniejszego podjęcia działań. Po 1 lipca 2026 roku część parceli może czasowo utracić status gruntów budowlanych w związku z brakiem nowego planu ogólnego.

Budowa prefabrykowana – realna odpowiedź na braki wykonawców

Ograniczona dostępność ekip i rosnące koszty usług sprawiają, że coraz większym zainteresowaniem cieszą się technologie prefabrykowane. W 2026 roku można spodziewać się poszerzenia oferty domów gotowych oraz większej konkurencji między producentami, co może przynieść korzyści cenowe dla inwestorów.

Prefabrykacja to także mniejsze ryzyko przekroczenia budżetu i krótszy czas realizacji, co dla wielu inwestorów będzie istotnym argumentem przy wyborze technologii.

Jak będą się kształtowały koszty budowy w 2026 roku?

Wojciech Rynkowski, ekspert Extradom.pl przewiduje, że w 2026 roku nie dojdzie do żadnych znaczących zmian w sektorze budownictwa jednorodzinnego.

– Spodziewam się ożywienia, wywołanego poluzowaniem polityki kredytowej. W skali całego kraju będzie to oznaczać dalszy, powolny wzrost kosztów budowy — w tempie od 1% do 2% kwartalnie, z możliwymi wahaniami w poszczególnych regionach – ocenia Rynkowski z Extradom.pl. – Przekładając to na konkretne liczby, średni koszt budowy metra kwadratowego domu (dla 16 województw i Warszawy) w połowie 2026 roku wyniesie 5920 zł/m², a do końca 2026 roku wzrośnie do poziomu około 6040 zł/m².

Koniec roku spokojny, ale początek sezonu może zaskoczyć

Obowiązek korzystania z KSeF będzie wdrażany etapowo. Największe podmioty, które w 2024 r. osiągnęły sprzedaż powyżej 200 mln zł brutto, wejdą do systemu 1 lutego 2026 r. Pozostali przedsiębiorcy – 1 kwietnia 2026 r. Dla najmniejszych, a więc takich, których łączna wartość sprzedaży w danym miesiącu nie przekracza 10 tys. zł brutto, przewidziano dodatkowy termin: 1 stycznia 2027 r.

Jeden proces wystawiania, integracja z programami i tryb awaryjny

Wystawianie faktur pozostanie elementem codziennej pracy w programie finansowo-księgowym lub fakturującym. Jednocześnie aplikacje te będą łączyły się odtąd z KSeF i przekazywały dokumenty w ustrukturyzowanym formacie. – Programy, które są obecnie na rynku, będą musiały być dostosowane do KSeF-u. Przedsiębiorca będzie wystawiał fakturę jednorazowo, poprzez swój program skorelowany z KSeF – tłumaczy Jacek Dziuba.

W razie niedostępności systemu po stronie przedsiębiorcy lub KSeF, możliwe będzie wystawienie faktury w trybie awaryjnym i przekazanie jej do systemu po usunięciu problemu. W takim przypadku datą wystawienia pozostaje data umieszczona na fakturze, a numer KSeF zostanie nadany w momencie późniejszego przyjęcia dokumentu przez system.

Daty istotne dla rozliczeń: wystawienie, numer KSeF, sprzedaż

KSeF będzie miał za zadanie uporządkowanie trzech aspektów związanych z fakturami. Datą wystawienia co do zasady będzie dzień przesłania dokumentu do systemu. W trybie awaryjnym – data wskazana na fakturze. Datą „otrzymania” po stronie nabywcy staje się chwila nadania numeru KSeF. Niezależnie od tych zdarzeń pozostaje data sprzedaży/wykonania usługi, istotna dla powstania obowiązku podatkowego na zasadach ogólnych.

W praktyce to nadanie numeru KSeF będzie decydowało o momencie, w którym nabywca może ująć fakturę po swojej stronie. Z tego względu opóźnianie wysyłki dokumentów do KSeF może przesuwać odliczenie podatku na późniejszy okres. – Jeśli przedsiębiorca nie wystawi faktury końcem trwającego miesiąca, to odliczenie VAT-u będzie możliwe dopiero po upływie miesiąca nadchodzącego, a nie w trakcie jego trwania – zauważa Jacek Dziuba, zwracając uwagę na wpływ terminowości na rozliczenia po stronie kontrahenta.

Zwrot VAT szybciej o 20 dni

Podstawowy termin zwrotu ma ulec skróceniu – z 60 do 40 dni. Już teraz – zanim KSeF stanie się obowiązkowy – będzie można uzyskać zwrot w 40 dni, o ile spełni się ustawowe warunki (m.in. rozliczanie sprzedaży fakturami w KSeF i brak zaległości podatkowych).

Po uruchomieniu obowiązkowego KSeF termin 40 dni ma stać się standardem dla wszystkich. Niezmiennie urząd skarbowy może wydłużyć zwrot, jeśli konieczne będzie zweryfikowanie rozliczenia.

Archiwizacja i dostęp do danych

KSeF zapewni dostęp do e-faktur przez 10 lat. To upraszcza kontrolę, odtwarzanie historii i dostęp do dokumentów w relacjach z kontrahentami. Po tym okresie odpowiedzialność za przechowywanie dokumentów będzie wracała do podatnika.

– W praktyce jednak część dokumentów firmy i tak przechowują dłużej, np. gdy dotyczą one środków trwałych, inwestycji, projektów finansowanych ze środków publicznych lub potencjalnych sporów – podsumowuje specjalista.

Transparentność obrotu i spójność ewidencji

Organy podatkowe zapewnią sobie bieżący wgląd w dane o wystawianych i otrzymywanych fakturach. Dla przedsiębiorców będzie to oznaczało większą przewidywalność w obszarze weryfikacji rozliczeń oraz potrzebę spójności między dokumentami w KSeF a ewidencjami.

– Od tej pory Urząd Skarbowy będzie miał dostęp do wszystkich wystawianych przez przedsiębiorcę faktur. Będzie to miało na celu zmniejszenie pola do nadużyć – wskazuje doradca.

2026 r. jako okres przejściowy, sankcje od 2027 r.

Deklaracje resortu finansów stanowią, że w 2026 r. priorytetem będzie stabilne uruchomienie rozwiązania i wsparcie podatników dostosowujących się do nowego systemu. Ma być to rok testowy, jednak w praktyce warto z wyprzedzeniem poznać i uporządkować związane z tym procesy i integracje.

– Sankcje za naruszenia przepisów o KSeF mają być stosowane dopiero od 1 stycznia 2027 r. Niezależnie od tego przedsiębiorcy powinni dbać o rzetelność i spójność danych już w 2026 r., aby uniknąć korekt, wezwań i opóźnień w rozliczeniach – przestrzega Jacek Dziuba.

To warto zrobić już teraz

Firmy już dziś powinny zaplanować wszystkie prace wdrożeniowe, takie jak: aktualizację oprogramowania, przegląd obiegów dokumentów, procedury na wypadek trybu awaryjnego, politykę archiwizacji oraz szkolenia dla zespołów finansowych i sprzedażowych.

– Będzie to przepis realnie wzmacniający pozycję państwa, a w praktyce dyscyplinujący przedsiębiorców – podsumowuje Jacek Dziuba. Wczesne przygotowanie do nadchodzących zmian ograniczy ryzyko powstawanie przestojów oraz pozwoli na skorzystanie z przyspieszonego zwrotu VAT w standardowym trybie.

Informacje o ekspercie:

Jacek Dziuba jest doradcą podatkowym, certyfikowanym głównym księgowym i dyrektorem finansowym. Założyciel Grupy Dziuba, która obejmuje m.in. Kancelarię Doradztwa Podatkowego i Finansowego, Centrum Usług Finansowych, Tax & Legal oraz Biuro Rachunkowe, od lat wspiera firmy w budowaniu trwałej wartości. Jego komentarze i analizy regularnie trafiają do ogólnopolskich mediów, a jako wykładowca MBA, autor szkoleń podyplomowych i uczestnik programu Ministerstwa Finansów, łączy wiedzę akademicką z praktycznym doświadczeniem, konsekwentnie budując pozycję eksperta, który przekuwa złożone regulacje w realną wartość dla biznesu.

Produkcja to jeden z bardziej wymagających sektorów gospodarki. Uniwersalne systemy często nie spełniają oczekiwań — brakuje w nich funkcji pozwalających na bieżące monitorowanie procesów na linii produkcyjnej, integrację z innymi systemami informatycznymi i zbierana danych w czasie rzeczywistym. W efekcie rozproszone, źle zintegrowane narzędzia zamiast pomagać, wprowadzają chaos i generują dodatkowe koszty.

Dodatkowo do gry wkracza sztuczna inteligencja, która staje się nieodzownym elementem codziennej pracy zespołów. Według raportu KPMG International aż 96% firm produkcyjnych, które wdrożyły rozwiązania AI, zauważyło poprawę w obszarze efektywności operacyjnej. Wdrożenie inteligentnych systemów przestaje być wyborem — staje się koniecznością do utrzymania pozycji w branży.

Ekosystem narzędzi dla produkcji – Dynamics 365 4FACTORY

Zauważając potrzeby firm produkcyjnych na zmieniającym się rynku, IT Vision i DSR 4FACTORY rozszerzają swoją ofertę o kompleksowy ekosystem rozwiązań dla branży produkcyjnej, łączący system Microsoft Dynamics 365 Business Central z dedykowanymi rozwiązaniami DSR 4FACTORY.

Wszystkie te nowoczesne rozwiązania informatyczne są w pełni zintegrowane, a dodatkowo mogą być rozszerzane o inteligentne funkcje Dynamics 365 Copilot czy autorskie narzędzia AI opracowane przez IT Vision i DSR 4FACTORY.

Piotr Podgórni, Dyrektor Działu Wdrożeń, IT Vision: Uniwersalne systemy często ERP nie są w stanie w pełni sprostać wymaganiom środowiska produkcyjnego. Kluczowe jest monitorowanie procesów w czasie rzeczywistym i pełna integracja danych z hali produkcyjnej. Rozproszone, źle zintegrowane rozwiązania klasy APS czy MES mogą ograniczać efektywność, a nierzadko generują dodatkową złożoność i chaos organizacyjny.

Pakiet Dynamics 365 4FACTORY rozwiązuje ten problem. Dzięki kompleksowej integracji rozwiązań informatycznych dane zbierane bezpośrednio z hali produkcyjnej są w czasie rzeczywistym monitorowane, co pozwala na natychmiastowe reagowanie oraz pełną kontrolę nad procesami produkcyjnymi i biznesowymi.

Dynamics 365 4FACTORY – co wchodzi w skład ekosystemu?

Podstawą rozwiązania jest Microsoft Dynamics 365 Business Central – system ERP, który rośnie razem z organizacją i zapewnia pełną przejrzystość procesów biznesowych. Business Central wspiera każdy etap działalności produkcyjnej: od planowania i harmonogramowania zleceń, przez zarządzanie magazynem i logistyką, aż po kontrolę jakości i rozliczanie kosztów. Dzięki wbudowanej analityce menedżerowie mogą podejmować trafne decyzje oparte na danych, a modułowa konstrukcja systemu gwarantuje elastyczność i skalowalność.

Oferta została rozszerzona o dedykowane rozwiązania DSR 4FACTORY, które odpowiadają na bardziej zaawansowane potrzeby produkcji:

• APS 4FACTORY: zaawansowane planowanie i harmonogramowanie produkcji.
• MES 4FACTORY: monitorowanie i realizacja zleceń w czasie rzeczywistym.
• QMS 4FACTORY: pełna kontrola jakości i identyfikowalność partii.
• CMMS + EAM 4FACTORY: zarządzanie utrzymaniem ruchu i aktywami.
• CFG 4FACTORY: konfigurator produktów i szybsze przygotowanie ofert.
• MRP 4FACTORY: optymalne planowanie zapotrzebowania materiałowego.
• Kalkulacja kosztów produkcji: precyzyjna kontrola kosztów i rentowności.

Co istotne, rozwiązania mogą być dowolnie łączone i dostosowywane. IT Vision i DSR 4FACTORY tworzą także niestandardowe integracje i autorskie rozszerzenia oparte na AI, które pozwalają w pełni wykorzystać potencjał systemu. Dzięki temu jest to jedyna tak kompleksowa i elastyczna oferta dla branży produkcyjnej na rynku – łącząca stabilność oraz innowacyjność pakietu rozwiązań Dynamics 365 4FACTORY z wieloletnim doświadczeniem ekspertów i praktyków we wdrożeniach systemów dla produkcji.

Paweł Prymakowski, CEO, IT Vision: Współpraca pomogła nam wzmocnić potencjał naszych rozwiązań dla firm produkcyjnych. Dynamics 365 – najnowocześniejszy system ERP rozszerzyliśmy o świetne, sprawdzone w wielu firmach produkcyjnych rozwiązana DSR 4FACTORY. Dzięki temu dysponujemy najlepszą na rynku ofertą dla produkcji opartą o Dynamics 365.

Piotr Rojek, CEO, DSR 4FACTORY: Firmy produkcyjne często zmagają się z chaosem wielu systemów, wielu technologii. Dzięki współpracy z IT Vision, w oparciu o technologie Microsoft, oferujemy im jeden spójny ekosystem, który zapewnia kontrolę i poczucie bezpieczeństwa.

Bezpłatne konsultacje dla firm produkcyjnych z okazji startu nowej oferty

W związku ze startem nowej oferty specjaliści z IT Vision i DSR 4FACTORY proponują bezpłatne konsultacje dla firm produkcyjnych. Piotr Podgórni podkreśla, że kluczowe jest rozpoznanie potrzeb klienta, a dopiero w drugiej kolejności propozycja rozwiązań, które realnie poprawią efektywność.

Na konsultacje można zapisać się pod linkami: https://www.itvision.pl/bezplatne-konsultacje-dla-firm-produkcyjnych/ oraz: https://www.dsr.com.pl/bezplatne-konsultacje/

***

DSR S.A. od 20 lat jest dostawcą rozwiązań IT, zwiększających efektywność działania przedsiębiorstw z sektora produkcyjnego. Firma świadczy również usługi doradcze i szkoleniowe, niezbędne do obsługi aplikacji biznesowych DSR 4FACTORY oraz oferuje kompleksowe wsparcie oraz opiekę w zakresie ich utrzymania i rozbudowy. Oprogramowanie i usługi z portfolio DSR 4FACTORY, są stale rozwijane i dopasowywane do potrzeb przedsiębiorstw produkcyjnych, w celu poprawy ich produktywności oraz zwiększenia konkurencyjności. DSR to obecnie jedno z największych centrów kompetencyjnych dla firm produkcyjnych w Polsce (ponad 70. doświadczonych ekspertów: konsultantów, kierowników projektów, analityków i programistów). Kilkaset projektów wdrożenia systemów informatycznych w polskich i międzynarodowych firmach produkcyjnych osiągających w sumie ponad 50 mld złotych przychodu rocznie i posiadających ponad 58 tys. pracowników. Rozwiązania DSR 4FACTORY są niezbędnym elementem cyfrowej transformacji przedsiębiorstw produkcyjnych na drodze do Przemysłu 4.0 wspierającym zarządzanie produkcją i stanowiącym efektywne wsparcie w obniżeniu kosztów produkcyjnych oraz zwiększeniu produktywności. Umożliwiają szybką analizę dostępności zasobów i lepszą organizację pracy oraz sprawne harmonogramowanie i planowanie produkcji. Pomagają także w efektywny sposób wykorzystać zasoby firmy, między innymi dzięki ocenie rzeczywistego wykorzystania maszyn oraz czasu pracy specjalistów. Ponadto umożliwiają usprawnienie procesów produkcyjnych, dając faktyczny obraz kluczowych wskaźników efektywności produkcji.