Te słowa nie pochodzą z manifestu drogiej marki włoskiej ani z folderu ekskluzywnego studia projektowego. Pojawiły się kilka dni temu na profilu społecznościowym firmy Emilia Meble – polskiego producenta mebli tapicerowanych, który od lat konsekwentnie omija szerokim łukiem pułapki masowej produkcji. Pod postem, nieco rozwichrzonym stylistycznie (kto dziś pisuje na Facebooku bez literówek?), ale absolutnie esencjonalnym, kryje się cała filozofia szycia sof i narożników dla ludzi, którzy wiedzą, czego chcą.

Sprężyna, pianka i owata – anatomia niebywałej miękkości

Emilia Meble nie opowiada o designie, który zmieni wasze życie. Nie epatuje nazwiskami projektantów ani nie obiecuje, że ich kanapa opowiedziana jest językiem inspirowanym skandynawskim minimalizmem. Oni opowiadają o sprężynach falistych. To od nich zaczyna się każdy mebel. Stalowe fale, gięte i mocowane tak, aby przez lata nie straciły ani milimetra sprężystości. To kręgosłup, na którym opiera się cały komfort.

Potem wchodzą warstwy pianek tapicerskich o różnych parametrach – twardsze bliżej szkieletu, miększe na powierzchni. Nieprzypadkowo. Każda ma swoje zadanie: rozkładać nacisk, amortyzować, nie odkształcać się po tygodniu siedzenia w jednym miejscu. Potem przychodzi pora na owatę silikonową – ten składnik rzadko pojawia się w tanich meblach, bo kosztuje, a klient i tak go nie zobaczy. Ale to właśnie ona nadaje siedzisku niebywałej miękkości, tego czegoś, co sprawia, że na kanapie nie tylko się siedzi, ale się zanurza.

Całość wieńczy ultracienka warstwa włókniny i tkanina obiciowa – starannie wyselekcjonowana, czyli nie z ostatniej beli w magazynie, tylko z zamówienia przemyślanego pod kątem trwałości i odczucia w dotyku. Wyróżnienie należy się za tę dbałość o każdą warstwę. W czasach, gdy większość producentów mebli tapicerowanych stara się optymalizować każdy centymetr pianki i każdą złotówkę na metrze tkaniny, Emilia Meble idzie pod prąd. Po prostu: „I jest dobrze. Bardzo dobrze.”

Jakość, która nie jest marketowa – i dlaczego to wada, a zarazem zaleta

Słowo, które w branży wypowiadamy półszeptem, brzmi: budżetówka. Rynek meblowy od lat ściga się w wyścigu, kto zaproponuje niższą cenę za zestaw wypoczynkowy. Wielkie sieciówki dyktują warunki, producenci tną koszty, a Sofa za 999 zł wygląda tak samo jak ta za pięć tysięcy – przynajmniej na zdjęciu w gazetce. Różnicę czuć dopiero po roku, dwóch, kiedy siedzisko zaczyna przypominać hamak, a podłokietnik przeciera się w miejscu, gdzie odkładamy pilot.

Emilia Meble mówi otwarcie: „To nie jest jakość marketowa”. I ma rację. Ich meble nie są dla każdego, bo nie każdy chce (lub może) zapłacić za wielowarstwową konstrukcję, która przetrwa przeprowadzki, dzieci, zwierzęta i maratony filmowe. To meble dla tych, którzy rozumieją, że prawdziwa gospodarność nie polega na kupowaniu najtaniej, ale na kupowaniu raz, a dobrze. W felietonie nie wypada wprost reklamować, ale nie sposób nie oddać sprawiedliwości: takie podejście jest dziś coraz rzadsze i coraz cenniejsze.

Pytanie do branży – i do nas samych

Kiedy czytam post Emilii Mebli, zadaję sobie pytanie, które powinno wracać jak bumerang do wszystkich producentów: czy komfort można zaprojektować w excelu? Czy da się stworzyć mebel, który będzie jednocześnie tani, trwały i wygodny? Owszem, na papierze wychodzi, że się da. Kartony ze sprężynami bonellowymi i gąbka T21 przez chwilę też są wygodne. Ale Emilia Meble wybrała inną drogę – i nie udaje, że jest ona łatwa czy tania. Zamiast tego mówi: robimy tak, bo tylko tak jest dobrze. Cała reszta to kompromis, na który najwyraźniej nie chcą iść.

I to jest w tej opowieści najbardziej odświeżające. W czasach, gdy wszyscy dokoła obiecują „premium w przystępnej cenie” i „luksus dostępny dla każdego”, słyszymy z ust polskiego producenta prostą prawdę: wygoda kosztuje. I nie ma w tym nic złego – pod warunkiem, że klient wie, za co płaci.

Może więc zamiast ścigać się z marketami, więcej firm powinno pójść śladem Emilii Mebli i odsłonić przed nami warstwy – dosłownie i w przenośni. Warstwy pianek, owaty, włókniny, ale też warstwy ekonomicznych wyborów, które stoją za każdym siedziskiem. Bo klient, który rozumie, z czego wynika cena i jakość, przestaje być tylko łowcą promocji. Staje się świadomym użytkownikiem własnego komfortu.

A na koniec – gdyby komuś było mało – zacytuję jeszcze raz słowa, które Emilia Meble wyświetla na swoim plakacie w fabryce i na firmowym Facebooku. Są lekkie, prawdziwe i warte zapamiętania: „Dlaczego nasze meble są aż tak bardzo komfortowe? Dlatego… Podstawą są sprężyny faliste, które pokrywamy kilkoma warstwami pianek tapicerskich o różnych parametrach. Dodajemy owatę silikonową nadającą niebywałej miękkości, a następnie pokrywamy to wszystko ultra cienką warstwą włókniny i ubieramy w starannie wyselekcjonowaną tkaninę obiciową. I jest dobrze. Bardzo dobrze. Niestety. To nie jest jakość marketowa. To nie jest wersja budżetowa. Ale jeśli chcecie, aby było dobrze i wygodnie, to tak musi być.”

I wiecie co? Tak właśnie musi być.

Nowa generacja robotów iRobot powstała w oparciu o realne doświadczenia użytkowników, pokazujące, że skuteczne sprzątanie wymaga nie tylko dużej mocy, ale również inteligentnej konstrukcji i precyzyjnej nawigacji. Kilka modeli ma średnicę mniejszą nawet o 25% w porównaniu z poprzednimi generacjami. Dzięki temu roboty mogą sprzątać głębiej pod sofami, łóżkami i szafkami – docierając do przestrzeni o prześwicie zaledwie 9 cm – przy zachowaniu wysokiej wydajności i pełnego pokrycia powierzchni.

Rezultatem jest portfolio oferujące znaczące usprawnienia w zakresie wydajności i automatyzacji, bez konieczności dostosowywania domu do sprzętu. iRobot postawił na roboty, z którymi łatwiej się żyje, którym łatwiej zaufać i które lepiej odpowiadają potrzebom nowoczesnych mieszkań – przybliżając zaawansowaną technologię sprzątania do codziennego życia.

Kompaktowa technologia do utrzymania porządku

Zaprojektowana z myślą o mieszkaniach, mniejszych domach i gospodarstwach domowych nastawionych na proste codzienne zachowanie porządku, Roomba® 115 Combo koncentruje się na tym, co najważniejsze, łącząc niezawodne odkurzanie z inteligentną nawigacją w kompaktowych konstrukcjach. Robot ma niespełna 8 cm wysokości i średnicę poniżej 30 cm (bez wysuniętej nakładki mopującej). Dzięki dużej mocy ssącej – do 15 000 Pa oraz mniejszym gabarytom umożliwia sprzątanie pod meblami, gdzie często gromadzi się brud. Ten model został zaprojektowany tak, aby dyskretnie utrzymywać podłogi w nienagannym porządku, w czym pomagają ruchoma nakładka mopująca oraz ruchoma szczotka boczna.

Dla gospodarstw domowych szukających niezawodnego, niewymagającego obsługi robota, który cicho utrzymuje podłogi w czystości bez zbędnej złożoności, oraz dla tych, którzy chcą automatyzacji łatwo wpisującej się w codzienną rutynę, Roomba® 115 Combo stanowi pewny krok naprzód w rodzinie Roomba®.

Większa moc i inteligentniejsze sprzątanie dla zapracowanych domów

Linia Roomba® Plus została stworzona z myślą o gospodarstwach domowych, które mierzą się z trudniejszymi wyzwaniami – większą liczbą pomieszczeń, większym bałaganem, większą aktywnością – przy jednoczesnym zachowaniu proporcjonalności robotów do przestrzeni, którą sprzątają.

Modele, w tym Roomba® Plus 415, 515, 575, 615 i 675 Combo, łączą odkurzanie i mopowanie w jednym cyklu, oferując moc ssącą na poziomie 20 000–30 000 Pascali, aby skutecznie radzić sobie z sierścią zwierząt i codziennymi zabrudzeniami w jednym cyklu pracy. Pomimo większej mocy roboty te zachowują kompaktową, niskoprofilową konstrukcję – dzięki czemu swobodnie poruszają się pod meblami, wokół stołów i w wąskich przejściach.

Funkcja mopowania staje się wyraźnie bardziej zaawansowana w robotach Roomba® Plus 615 i 675 Combo, gdzie wprowadzono wałek mopujący wraz z ciśnieniowym wstępnym spryskiwaniem gorącą wodą. Rozwiązanie pomaga poluźnić zaschnięte, lepkie zabrudzenia przed rozpoczęciem szorowania w trybie SmartScrub. Podgrzewane mopowanie – do 60°C – poprawia zarówno skuteczność czyszczenia, jak i higienę, wspierając bardziej efektywne sprzątanie. Roboty te oferują również kompletny system zapobiegający plątaniu się włosów, który ogranicza bieżącą konserwację szczotki głównej.

Inteligentna nawigacja ewoluuje z każdą kolejną serią robotów Roomba®. W podstawowym zakresie serii Roomba® Plus 415 i 515 system ClearView LiDAR zapewnia szybkie, dokładne mapowanie domu oraz wydajne pokrycie powierzchni, gwarantując metodyczne sprzątanie od krawędzi do krawędzi. Nawet w umeblowanych przestrzeniach lub miejscach o niewielkim prześwicie. W robotach Roomba® Plus 575, 615 i 675 Combo rozpoznawanie obrazu przez AI połączono z systemem ClearView Pro LiDAR, co umożliwia pewną nawigację wokół kabli, butów i codziennego bałaganu – pozwalając tym modelom sprzątać w rytmie prawdziwego życia bez zakłóceń.

Roomba® Plus została zaprojektowana tak, aby działać przy minimalnym zaangażowaniu użytkownika. Dzięki funkcjom stacji dokującej AutoWash, które opróżniają pojemnik na brud, piorą systemy mopujące w temperaturze nawet do 80ºC (w zależności od modelu) oraz suszą je gorącym powietrzem, staje się naturalnym wyborem dla zapracowanych domów, które oczekują gruntowniejszego sprzątania bez dodatkowego angażowania użytkownika.

Bezkompromisowa czystość, zaprojektowana tak, by nie przeszkadzać

Dla gospodarstw domowych z większą przestrzenią lub większymi wymaganiami dotyczącymi sprzątania, Roomba® Max zapewnia najbardziej zaawansowaną wydajność sprzątania.

Roomba® Max 715 i 775 oferują moc odkurzania do 30 000 Pascali, wyspecjalizowane dwie gumowe szczotki główne, które usprawniają zbieranie sierści zwierząt z różnych powierzchni oraz ulepszoną filtrację i szczelne worki z włókna węglowego, które ograniczają nieprzyjemne zapachy.

Model 775 Combo wyposażono w zaawansowany system mopowania wałkiem z technologią PerfectEdge, dzięki któremu robot sprząta dokładniej wzdłuż ścian i w narożnikach. Model ten posiada stację dokującą AutoWash, która automatycznie opróżnia pojemnik na brud po skończonym cyklu, pierze wałek mopujący gorącą wodą oraz suszy go gorącym powietrzem. Całe doświadczenie sprzątania zostało zaprojektowane tak, aby przebiegało w pełni autonomicznie i utrzymywało podłogi w stałej, higienicznej czystości nawet w domach o większych wymaganiach.

Cała nowa gama będzie obsługiwana przez aplikację Roomba Home, zapewniającą kontrolę nad sprzątaniem, mapowaniem i ustawieniami pracy robotów. Sama aplikacja również jest stale rozwijana, aby wraz z kolejnymi aktualizacjami jeszcze lepiej wspierać automatyzację sprzątania i personalizację pracy urządzeń. Nowe portfolio ma pokazać, że Roomba® nie jest dziś jednym produktem dla wszystkich, ale całą rodziną robotów dopasowanych do różnych domów, budżetów i poziomów automatyzacji.

Nowe modele iRobot Roomba będą sukcesywnie pojawiały się w sprzedaży detalicznej na przełomie najbliższych tygodni.

*Zamieszczone w tekście materiały graficzne są wizualizacjami, w związku z czym rzeczywisty wygląd produktów może się różnić.

O iRobot

iRobot to globalna firma technologiczna, projektująca i tworząca inteligentne roboty i innowacje dla domu, które ułatwiają codzienne życie. W 2002 roku iRobot wprowadził pierwszego robota sprzątającego Roomba. Obecnie iRobot to globalne przedsiębiorstwo, które sprzedało miliony robotów na całym świecie. Portfolio produktów iRobot obejmuje technologie i zaawansowane koncepcje w zakresie sprzątania, mapowania i nawigacji. Wykorzystując to portfolio, inżynierowie iRobot budują roboty i inteligentne urządzenia domowe, aby pomóc konsumentom w utrzymaniu czystości w domu i zapewnieniu im zdrowszego miejsca do życia. Więcej informacji o firmie iRobot na: www.irobot.com

Dziś, na łamach portali www.tapicerstwo.co i www.meblarstwo.eu, przyglądamy się ofercie firmy Herkules Sp. z o.o. – wiodącego producenta sprężyn tapicerskich, który od lat dostarcza najwyższej jakości rozwiązania zarówno do produkcji mebli, jak i materacy. Herkules to synonim innowacji, trwałości i niezawodności, co potwierdzają liczne certyfikaty i współpraca z renomowanymi ośrodkami badawczymi.

Herkules Sp. z o.o. aktualnie oferuje szeroką gamę sprężyn, spełniających oczekiwania najbardziej wymagających producentów:

Formatki Bonnell – Klasyka w Nowoczesnym Wydaniu

Formatki Bonnell, nazywane również sprężynami zespolonymi, to sprawdzona i ceniona technologia, która od lat stanowi podstawę wielu komfortowych mebli i materacy. Charakteryzują się specyficzną budową – sprężyny w kształcie klepsydry są ze sobą połączone specjalnym drutem, tworząc jednolitą, stabilną formatkę.

Zastosowanie w tapicerstwie i produkcji mebli/materacy:

• Maksymalna trwałość i odporność na odkształcenia: Dzięki zespolonej konstrukcji, Bonnell oferuje solidne i równomierne podparcie na całej powierzchni.
• Dobra wentylacja: Otwarta struktura sprężyn zapewnia doskonałą cyrkulację powietrza, co jest kluczowe dla higieny materaca i świeżości mebla.
• Uniwersalność: Idealnie nadają się do produkcji tradycyjnych kanap, foteli, wersalek, a także materacy, gdzie ceniona jest sprężystość i długowieczność.
• Ekonomiczność: Stanowią doskonały wybór dla producentów poszukujących optymalnego stosunku jakości do ceny.

Sprężyny Faliste Herkules Zig Zag – Nowoczesność i Elastyczność

Sprężyny faliste, znane również jako Herkules Zig Zag, to innowacyjne rozwiązanie, które zrewolucjonizowało konstrukcję nowoczesnych mebli tapicerowanych. Wykonane z wysokogatunkowego drutu wygiętego w charakterystyczny zygzak, są montowane bezpośrednio do ramy mebla.

Zastosowanie w tapicerstwie i produkcji mebli/materacy:

• Estetyka i oszczędność miejsca: Pozwalają na tworzenie smuklejszych, niższych siedzisk i oparć, idealnych do nowoczesnego designu.
• Elastyczność i dynamiczne podparcie: Zapewniają wysoką sprężystość i dopasowują się do kształtu ciała, gwarantując komfort użytkowania.
• Łatwy montaż: Prostota instalacji przyspiesza proces produkcji.
• Idealne do mebli modułowych i kompaktowych: Ich właściwości sprawiają, że są doskonałym wyborem do sof modułowych, foteli i siedzisk, gdzie ceniona jest zarówno wygoda, jak i minimalistyczny wygląd.

Formatki Kieszonkowe – Szczyt Komfortu i Indywidualnego Podparcia

Formatki kieszonkowe to absolutna elita wśród sprężyn tapicerskich i materacowych, oferująca niezrównany poziom komfortu i ergonomii. Każda sprężyna jest tu zamknięta w osobnej, materiałowej kieszonce, co sprawia, że pracują one niezależnie od siebie.

Zastosowanie w tapicerstwie i produkcji mebli/materacy:

• Punktowe podparcie: Idealnie dopasowują się do anatomicznych kształtów ciała, rozkładając ciężar równomiernie i zapewniając optymalne wsparcie dla kręgosłupa.
• Brak przenoszenia drgań: Niezależna praca sprężyn eliminuje efekt „falowania”, co jest szczególnie ważne w podwójnych materacach – ruch jednej osoby nie jest odczuwalny przez drugą.
• Cicha praca: Materiałowe kieszonki zapobiegają tarciu sprężyn o siebie, gwarantując cichą pracę.
• Najwyższy standard komfortu: Stosowane w materacach premium, luksusowych sofach i fotelach, gdzie komfort i dopasowanie do użytkownika są kluczowe.

Nasze Zaangażowanie w Jakość – Gwarancja Herkules

Firma Herkules Sp. z o.o. nie tylko oferuje różnorodność, ale przede wszystkim stawia na bezkompromisową jakość. To właśnie zaangażowanie w każdy etap produkcji wyróżnia ich na tle konkurencji:

• Zarządzanie jakością zgodne z ISO 9001:2015: Herkules operuje w oparciu o międzynarodowe standardy zarządzania jakością, co gwarantuje spójność i powtarzalność procesów produkcyjnych.
• Surowiec według normy EN 10270-1: Stosowanie wyłącznie drutu sprężynowego spełniającego rygorystyczne normy europejskie EN 10270-1 zapewnia najwyższą wytrzymałość, elastyczność i trwałość gotowych produktów.
• Produkty gotowe zatwierdzone przez REACH (ECHA): Sprężyny Herkules są wolne od substancji szkodliwych, co potwierdza zgodność z europejskim rozporządzeniem REACH. Jest to gwarancja bezpieczeństwa zarówno dla producentów, jak i dla końcowych użytkowników oraz środowiska.
• Współpraca w zakresie testów z niezależnym laboratorium Politechniki Poznańskiej: Regularne badania i testy w niezależnym laboratorium Politechniki Poznańskiej potwierdzają deklarowane parametry produktów i świadczą o ciągłym dążeniu do doskonalenia. To dowód na transparentność i naukowo potwierdzoną jakość.

Herkules Sp. z o.o. – Partner dla Profesjonalistów

Wybierając sprężyny od Herkules Sp. z o.o., producenci mebli tapicerowanych i materacy inwestują w przyszłość swoich produktów. To nie tylko komponent, ale obietnica niezawodności, komfortu i trwałości, która buduje zaufanie klientów. Dla profesjonalistów z branży, którzy cenią sobie jakość, innowacje i bezpieczeństwo, Herkules jest naturalnym wyborem.

Zachęcamy do zapoznania się ze szczegółową ofertą Herkules Sp. z o.o. i nawiązania współpracy. Daj swoim meblom serce, na które zasługują!

Autor: Redakcja www.tapicerstwo.co / www.meblarstwo.eu
Źródło: Herkules Sp. z o.o.

Peka to marka, którą zna każdy, kto choć raz projektował kuchnię na poważnie – szwajcarskie systemy organizacji przestrzeni, które sprawiają, że nawet najtrudniejszy narożnik czy wysoka, przepastna szafka przestają być problemem. W Polsce firma działa już od 30 lat. O tym, jak rozwijała się marka i jakie są dalsze plany na przyszłość, opowiada dyrektor Roman Kopczyński.

W tym roku mija 30 lat działalności firmy Peka w Polsce. Proszę przybliżyć polską historię firmy. Jakie były początki i jak przebiegał rozwój? Które momenty były w tym rozwoju kluczowe?

Roman Kopczyński: „Myślę, że interesujący był sam początek, jak firma PEKA trafiła do Polski. Początki firmy sięgają lat 1995–1996, kiedy to Peter Weber, prezes Peka Metall AG, zdecydował się na pierwsze rozpoznanie polskiego rynku. Impulsem do zainteresowania się Polską było jego spotkanie w Szwajcarii z… trenerem miejscowej drużyny hokejowej. Był on Polakiem i przekonał go, że warto tu promować zaawansowane akcesoria meblowe. Po znalezieniu partnera w Polsce utworzono wspólną spółkę. Początki nie były łatwe: pierwsze wynajęte biuro, wynajęty magazyn, a właściciele podróżowali po kraju busem ekspozycyjnym, prezentując innowacyjne rozwiązania, które wówczas nie były u nas znane. Wyzwaniem była wtedy wysoka cena produktów w stosunku do ówczesnych zarobków. Kluczowym kamieniem milowym w rozwoju było wybudowanie w 2009 roku siedziby w Jasinie. Powstały wtedy biura, własny magazyn, a także przestrzeń ekspozycyjna. W kolejnych latach następowały dalsze rozbudowy aż do punktu, w którym jesteśmy dzisiaj.”

Peka w Polsce a szwajcarska Peka: na ile obie firmy są powiązane, a na ile polska Peka ma samodzielność? Czy związek ze szwajcarską spółką-matką ogranicza się wyłącznie do dystrybucji produktów sygnowanych marką Peka, czy też obejmuje jeszcze inne obszary?

Roman Kopczyński: „Peka w Polsce ma ścisłe powiązania kapitałowe ze spółką-matką w Szwajcarii. Mimo to oferta polskiego oddziału znacząco różni się od szwajcarskiej i jest znacznie bardziej rozbudowana. Samodzielność polskiej spółki objawia się w dołączaniu do portfolio innych zachodnioeuropejskich marek. Pozwala to na stworzenie kompleksowej oferty akcesoriów do produkcji mebli.”

Czy polska Peka obsługuje wyłącznie polski rynek, czy może prowadzą Państwo także sprzedaż eksportową?

Roman Kopczyński: „Podstawowym obszarem działalności firmy pozostaje rynek krajowy, na którym się koncentrujemy. Nie wykluczamy jednak sprzedaży eksportowej, mając świadomość, że możemy świadczyć kompleksową obsługę klientów w branży meblarskiej także poza granicami Polski.”

Jak wygląda model sprzedażowy firmy na rynku polskim? Jak duży jest udział e-commerce w całości sprzedaży?

Roman Kopczyński: „Nasza oferta, pomimo swojej złożoności, to tylko jeden z komponentów do produkcji mebli. Dlatego sprzedaż opiera się głównie na modelu B2B, w którym odbiorcami są producenci mebli, w szczególności mebli kuchennych. Choć mamy sklep internetowy oraz panel B2B, kanał online traktujemy przede wszystkim jako narzędzie wspierające i informacyjne. Nasza platforma internetowa służy jako bogata baza informacji produktowej, zawierająca modele, instrukcje i filmy, mająca na celu inspirowanie i komunikację z klientem, a nie tylko bezpośrednią sprzedaż. Platforma ma informować o aktualnej cenie, a także o narzędziach wspierających naszych klientów.”

W ubiegłym roku dużo się działo w showroomach Państwa firmy…

Roman Kopczyński: „Tak, w ubiegłym roku nastąpiło wiele zmian w zakresie naszych ekspozycji. Najistotniejszą było zamknięcie działającego od 10 lat punktu w Warszawie w centrum Panorama i dołączenie do nowego projektu przy ul. Sierakowskiego 4. Showroom ten cieszy się dużym zainteresowaniem całego rynku wnętrzarskiego, a w szczególności projektantów i architektów. Placówka ta służy nie tylko prezentacji produktów, ale jest też miejscem regularnych szkoleń i prezentacji. W listopadzie uruchomiliśmy własny showroom w Gdyni (przy ul. Legionów), który jest kontynuacją naszych wcześniejszych działań w tym regionie. Dodatkowo rozpoczęliśmy kompleksową przebudowę głównego showroomu w naszej siedzibie w Jasinie.”

Wśród gości towarzyszących otwarciu swarzędzkiego showroomu pokaźną grupę stanowili architekci. Domyślam się, że ta grupa zawodowa jest dla Państwa kluczowa?

Roman Kopczyński: „Zdecydowanie tak. Architekci i projektanci wnętrz odgrywają dziś kluczową rolę w procesie planowania domów i mieszkań. To oni definiują potrzeby użytkowników, co jest istotne już na etapie projektowania budynku czy nanoszenia zmian deweloperskich. Ze względu na ogromną mnogość rozwiązań i rozwój technologii, proces wyposażania wnętrz staje się na tyle skomplikowany, że inwestorzy coraz częściej potrzebują profesjonalnego wsparcia, co czyni grupę architektów niezbędną w całym procesie.”

A jaki mają Państwo pomysł na współpracę z architektami? Pytam o to, bo wiem, że współpraca branży meblarskiej z architektami jest trochę jak z yeti. Wszyscy o niej mówią, ale nikt jej nie widział, bowiem branża – w większości – nie ma chyba pomysłu na tę współpracę.

Roman Kopczyński: „Myślę, że branża wnętrzarska, a w szczególności mebli kuchennych, jest w Polsce, jak powszechnie wiadomo, bardzo rozdrobniona. Podobnie rzecz ma się w sprawie architektów. Mamy tu bardzo dużo, najczęściej jednoosobowych działalności. I te ogromne ilości strasznie utrudniają dotarcie z nową ofertą, z naszymi propozycjami. Peka stawia na wieloletnie budowanie zespołu sprzedaży, a także aktywność poprzez targi i szkolenia, co pozwala nam nawiązywać realne kontakty. Nie skupiamy się wyłącznie na sprzedaży, ale na proponowaniu innowacyjnych rozwiązań i inspirowaniu architektów bazą naszych produktów. Oferujemy również specjalistyczne wsparcie w formie konsultacji, co spotyka się z pozytywnym odbiorem tego środowiska.”

Peka specjalizuje się w produktach do kuchni. Czy w tym pomieszczeniu można jeszcze coś wymyśleć, czy już tylko ulepszać to, co istnieje?

Roman Kopczyński: „Kuchnia to serce domu i centrum życia domowników, które nieustannie się zmienia. Choć wiele rozwiązań jest znanych, rozwój technologii wymusza ciągłe innowacje w zakresie ergonomii i optymalizacji procesów. Współcześni użytkownicy są coraz bardziej świadomi i wymagający. Prowadzi to do większej specjalizacji szafek pod konkretne grupy produktów, naczyń czy urządzeń małego AGD. Przykładem takiej nowości jest nasz produkt pozwalający na wygodne chowanie i użytkowanie ciężkich sprzętów, jak np. roboty kuchenne.”

Branża meblarska – w Polsce, ale nie tylko – od blisko 4 lat odczuwa znaczące spowolnienie. Czy Państwo jako dostawca systemów do mebli także je odczuwają?

Roman Kopczyński: „Choć statystyki rynkowe faktycznie wskazują na spowolnienie, dotyczy ono głównie segmentu mebli produkowanych na masowy eksport, takich jak meble salonowe czy tapicerowane. W firmie Peka nie odczuwamy spadku zainteresowania; wręcz przeciwnie – z roku na rok osiągamy coraz lepsze wyniki. Zawdzięczamy to naszemu zgranemu zespołowi, kompleksowej ofercie oraz długoletniej, aktywnej pracy na rynku w naszej branży.”

O marce PEKA: Od lat dostarcza innowacyjne rozwiązania do mebli kuchennych
i domowych, łącząc szwajcarską precyzję z polskim zrozumieniem potrzeb użytkowników. Systemy PEKA, takie jak TANDEM, DISPENSA czy LeMans, stały się synonimem nowoczesnej ergonomii w tysiącach polskich domów.

Więcej na www.peka.pl

tel. +48 618 107 945, +48 512 276 167, e-mail: biuro@olaf.pl

www.olaf.pl

tel. +48 618 107 944, e-mail: biuro@spaxcentrum.pl

www.spaxcentrum.pl

ÓRBIS powstaje z próby ponownego przemyślenia natury przedmiotu w świecie, w którym mebel często jest traktowany jak dodatek: izolowany element wyposażenia, który ma się „dopasować” do wnętrza, zamiast je porządkować lub przekształcać. Manuel proponuje inną drogę. W jego wizji meble nie tyle „znajdują się” w przestrzeni, co zaczynają ją współtworzyć — stopniowo, konsekwentnie i niemal niewidocznie.

Od manifestu przeciwko rynku do manifestu o relacjach

W obiegu projektowym — szczególnie w ostatnich latach — dominują dwa kierunki. Pierwszy koncentruje się na krytyce rynku i przemysłowych uproszczeń: utraty wartości, standaryzacji, spłycenia formy. Drugi dotyczy nostalgii za „architekturą” w czystej postaci, która miałaby lepiej odpowiadać na potrzeby człowieka niż seryjny design.

ÓRBIS idzie w innym kierunku. Nie jest manifestem o tym, czego nie chcemy, tylko o tym, co chcemy zmienić: relację między przedmiotem, przestrzenią i obecnością.

Ten program ma bardzo konkretną konsekwencję. W wielu wnętrzach meble pełnią rolę „przystanków” w przestrzeni: obiekty stoją obok siebie, oddzielone od architektury własną logiką produkcji, własnym rytmem formy i — co ważne — własną „samotnością” wizualną. Manuel postanawia tę samotność osłabić. Jego projektowanie dąży do sytuacji, w której mebel przestaje być węzłem odrębności, a zaczyna działać jak funkcjonalna ciągłość przestrzenna.

W praktyce oznacza to zmianę perspektywy: celem nie jest już tylko projektowanie krzeseł, kuchni, półek, sypialni czy salonów jako zestawu niezależnych kategorii. Manuel myśli o całości jak o języku — spójnym systemie, który potrafi „przeszczepić” się do wnętrza i zmienić sposób jego postrzegania.

Intrygujący paradoks: ÓRBIS nie odrzuca przemysłu

W tym miejscu pojawia się jedna z najbardziej zaskakujących tez. ÓRBIS nie jest projektem „antyprzemysłowym”. Wręcz przeciwnie: akceptuje przemysł — jego narzędzia, tempo i logikę wytwarzania.

Victor Manuel mówi wprost o tym, że w jego świecie CNC, powtarzalność, modułowość, techniczna precyzja i racjonalizacja konstrukcyjna nie są wrogiem. Są materiałem. Są językiem technologii, który można wykorzystać — i przekroczyć — zamiast go wyłącznie kopiować.

Najważniejsze jest jednak to, że Manuel próbuje wydobyć z produkcji przemysłowej coś, co zwykle zanika w procesie standaryzacji:
obecność, ciszę, atmosferę, tożsamość i emocje przestrzenne.

To myślenie jest szczególnie istotne dla branży meblarskiej. Bo jeśli przemysł potrafi zapewnić powtarzalność i dokładność, to architektura emocji zależy od kształtowania relacji w przestrzeni: proporcji, rytmu, faktur, sposobu prowadzenia światła oraz — być może najtrudniejsze — od konsekwencji w projektowaniu systemu.

ÓRBIS ma być systemem, który nie „krzyczy” formą, ale zostawia ślad w odczuciu.

Geometryczna dyscyplina zamiast organiki

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów wizji Victora Manuela są ograniczenia formalne. Projektant buduje swój język z bardzo sztywnych reguł, które działają jak porządek wewnętrzny całego świata.

W tym zestawie reguł pojawiają się:

• linie proste,
• fasety,
• mikrofaz (czyli drobne przejścia i precyzyjne załamania krawędzi),
• ciągłość geometryczna,
• brak widocznych elementów konstrukcyjnych,
• a także iluzja organiczności bez uciekania się do rzeczywistych krzywizn.

Ważne jest tu słowo kluczowe: iluzja. Manuel nie szuka „absolutnej swobody formalnej”. Nie próbuje usprawiedliwiać projektu miękkością krzywych ani organiczną rzeźbą. Zamiast tego stawia na sytuację, w której precyzja ma wywołać emocje, a nie jedynie zachwycić techniczną perfekcją.

To podejście ma w sobie pewną paradoksalną logikę. Zwykle emocje kojarzymy z formą spontaniczną: z miękkością, z naturalnymi przejściami, z „niekontrolowanym” ruchem linii. Manuel wybiera drogę przeciwną: emocja ma wynikać z kontroli.

„Wystarczająca precyzja” jako strategia przestrzenna

Projektant formułuje to wprost: poszukuje wystarczającej precyzji geometrycznej, by wywołać emocje przestrzenne. Nie chodzi o hiperbole formalną ani o udowadnianie, że „da się zrobić trudniej”.

Chodzi o to, by precyzja działała jak narzędzie wrażenia. W praktyce takie rozwiązania często uruchamiają kilka procesów jednocześnie:

1. Światło czyta powierzchnie – fasety i mikrofazy potrafią w subtelny sposób zmieniać odblaski w zależności od kąta padania światła. W efekcie bryła nie jest statyczna, nawet jeśli pozostaje prosta.
2. Granice stają się miękkie w odbiorze – brak widocznych elementów konstrukcyjnych ogranicza dysonans. Oko nie widzi „mechaniki”, tylko ciągłość formy.
3. Cisza wizualna zwiększa obecność – im mniej dywagacji formalnych, tym większa siła spójnego rytmu. Manuel buduje atmosferę poprzez powściągliwość.
4. Wnętrze zaczyna „odddychać” modułami – modułowość nie musi być wrażeniem przemysłowego powtarzania. W odpowiednim układzie może stać się prawie niewidzialnym szkieletem architektury.

ÓRBIS jest tu zaskakująco konsekwentne: nie stara się „robić różnych rzeczy”, tylko buduje ciągłość.

Obiekt jako węzeł? Nie — obiekt jako zanieczyszczenie przestrzeni (w dobrym sensie)

W wizji Victora Manuela obiekt przestaje być celem samym w sobie. Pada sformułowanie, które trudno zignorować: „obiekt zaczyna zanieczyszczać całą przestrzeń”.

To oczywiście język poetycki, ale niesie bardzo precyzyjną ideę. Chodzi o to, by mebel nie kończył się na swojej krawędzi. By wchodził w relacje z otoczeniem — tak, aby użytkownik nie postrzegał go jako „jednego elementu w pokoju”, lecz jako część jednego układu.

W takim podejściu mebel jest jak element zdania: dopiero w całości uzyskuje sens. A przestrzeń — wypełniana przez serię takich elementów — staje się czytelnym językiem.

System jako odpowiedź na „rozpad” wnętrz

Wielu projektantów i producentów tworzy kolekcje, które mają ze sobą stylistyczny związek. Manuel idzie dalej: buduje system, który ma zmieniać sposób odbioru przestrzeni użytkowej.

To kluczowe: ÓRBIS nie jest tylko zestawem brył. Jest propozycją nowej logiki wnętrza, w której meble stają się:

• elementem wyznaczającym rytm,
• narzędziem porządkowania proporcji,
• mechanizmem płynnego przechodzenia między funkcjami.

W efekcie kuchnia, strefa dzienna czy sypialnia nie są oddzielnymi scenografiami. To różne segmenty tej samej narracji — narracji zaprojektowanej w sposób, który ma działać zarówno na poziomie widzenia, jak i codziennego używania.

Dlaczego „brak widocznych elementów konstrukcyjnych” ma znaczenie?

W katalogach meblowych często podkreśla się cechy użytkowe: trwałość, funkcjonalność, ergonomię. W ÓRBIS pojawia się jednak jeszcze jeden wymiar — estetyka konstrukcji rozumiana jako komunikat.

„Brak widocznych elementów konstrukcyjnych” oznacza, że warstwa wizualna zostaje oczyszczona z tego, co zwykle zdradza produkcję. A to wpływa na odbiór w bardzo praktyczny sposób: przestrzeń wydaje się bardziej zintegrowana z architekturą. Mniej w niej „pęknięć” logicznych, mniej sygnałów, że mamy do czynienia z zestawem gotowych elementów.

Taka konsekwencja wzmacnia poczucie ładu, ale — co ważne — nie ładu rozumianego jako sterylność. Manuel stawia na atmosferę. Ciszę. Obecność. To trzy słowa, które dobrze tłumaczą kierunek: nie chodzi o chłód, tylko o skupienie.

Przecięcie między przemysłem a emocją

Kiedy projektant świadomie korzysta z narzędzi przemysłu, pojawia się pytanie: gdzie dokładnie przebiega granica między „produkcją” a „doświadczeniem”?

ÓRBIS odpowiada, że granica może przebiegać w detalach języka — w sposobie, w jaki technologia jest użyta, a nie tylko w tym, że jest użyta. CNC nie jest tu powodem do dumy technologicznej. Jest narzędziem, które pozwala utrzymać precyzję geometrii, zachować ciągłość i kontrolować jakość przejść.

W ten sposób emocja nie wynika z chaotycznej formy, tylko z jakości relacji: krawędzi, faset, mikrofaz, modułowych zależności oraz układu w przestrzeni.

Można powiedzieć, że Manuel „przekłada przemysł” na język architektury w skali mebla.

Materiał nie jest tematem — ale jest nośnikiem atmosfery

Choć w przedstawionej wizji nie padają konkretne nazwy materiałów, to sposób myślenia sugeruje pewien profil: system musi wspierać precyzyjną obróbkę i pozwalać na uzyskanie czystych przejść geometrycznych. To oznacza, że kluczowe staje się nie tylko „co” widać, ale „jak” odbija światło, jak pracuje powierzchnia, jak zachowuje się krawędź.

W skrócie: w ÓRBIS materiał jest tłem dla geometrii, ale geometrię widać dzięki właściwościom materiału. I odwrotnie — geometria daje materiałowi rolę scenograficzną, ale bez teatralności.

Quimera Absoluta Órbis: nowa ciągłość między przemysłem, obiektem, architekturą i mieszkaniem

Na końcu wraca zdanie, które wydaje się być esencją projektu: ÓRBIS stara się zbudować nową ciągłość między przemysłem, obiektem, architekturą i przestrzenią mieszkalną.

To jest perspektywa, w której meble nie kończą się w magazynie ani na etykiecie kolekcji. Stają się częścią architektury codzienności. Nie jako substytut budynku, ale jako język, który potrafi go wzmocnić.

I być może dlatego ÓRBIS jest tak trudne do opisania jednym słowem. Nie da się tego sprowadzić do „nowoczesności” ani „minimalizmu”. To bardziej projektowanie relacji i doświadczenia: struktura ma być niewidoczna, ale obecna; forma ma być precyzyjna, ale nie głośna; mebel ma być obiektem, ale ma rozlewać się na przestrzeń.

Na czym polega „wizja” Victora Manuela?

W skrócie — wizja Victora Manuela w ÓRBIS opiera się na czterech filarach:

1. Meble jako ciągłość przestrzenna, a nie izolowane elementy.
2. Przemysł jako akceptowany partner, a nie wróg.
3. Emocja jako skutek precyzji, a nie swobody organicznej.
4. System jako nowy język, który zmienia odbiór wnętrza.

To brzmi jak filozofia — ale ma bezpośrednie przełożenie na sposób projektowania: od rytmu i proporcji po sposób prowadzenia światła i ukrywanie mechaniki konstrukcji.

Dlaczego ÓRBIS może wyznaczać kierunek dla branży meblarskiej?

W świecie, w którym łatwo popaść w dekoracyjność albo w bezpieczne warianty „powtarzalnych” kolekcji, ÓRBIS proponuje inne ryzyko: ryzyko spójności i konsekwencji. Projektant nie obiecuje, że każdy mebel będzie wyglądał „podobnie”. Obiecuje coś trudniejszego: że przestrzeń zacznie być czytana jako całość.

To podejście może być atrakcyjne nie tylko dla użytkowników, ale i dla producentów, którzy chcą rozwijać portfolio w oparciu o system, a nie wyłącznie o pojedyncze produkty. Bo ÓRBIS pokazuje, że modułowość i powtarzalność nie muszą prowadzić do przeciętności — jeśli za nimi stoi silna idea.

Na koniec: meble, które nie kończą się na swoim konturze

QUIMERA ABSOLUTA ÓRBIS jest w gruncie rzeczy opowieścią o tym, że przedmiot może być świadomy swojej roli w przestrzeni. Może budować ciszę. Może tworzyć atmosferę. Może wytwarzać emocje poprzez dyscyplinę formy i kontrolę detalu.

A przede wszystkim: może przestać być „obiektem w pokoju”, by stać się językiem przestrzeni.

Właśnie dlatego coraz większe znaczenie zyskują wyspecjalizowane rozwiązania odpylające, dopasowane do konkretnych procesów technologicznych. W ofercie Mastervent Sp. z o.o. na szczególną uwagę zasługują odciągi trocin do CNC serii MV6xx oraz odciągi do okleiniarek serii MVO6xx. To urządzenia projektowane z myślą o realnych potrzebach przemysłu drzewnego i meblarskiego, gdzie skuteczność odpylania musi iść w parze z energooszczędnością, niezawodnością i właściwymi parametrami pracy.

Mastervent Sp. z o.o. – doświadczenie, które ma znaczenie

Mastervent Sp. z o.o. to firma kojarzona na rynku z rozwiązaniami z zakresu odpylania i transportu zanieczyszczeń w procesach przemysłowych. Jej wieloletnie doświadczenie w obsłudze branży meblarskiej i stolarskiej przekłada się na praktyczne podejście do projektowania urządzeń oraz znajomość warunków pracy występujących w zakładach produkcyjnych, stolarni i centrach obróbczych.

Z punktu widzenia użytkownika najważniejsze jest to, że doświadczenie firmy nie pozostaje jedynie hasłem marketingowym. Widać je w konstrukcji urządzeń, doborze parametrów, nacisku na efektywność filtracji, a także w dostosowaniu odciągów do specyfiki konkretnych maszyn, takich jak centra CNC, piły rozkrojowe czy okleiniarki. W tej branży nie wystarczy bowiem „jakiekolwiek” odpylanie. Potrzebny jest system, który faktycznie nadąża za intensywnością produkcji.

Dlaczego odciąg trocin jest tak ważny w produkcji mebli i stolarce

Proces obróbki drewna i materiałów drewnopochodnych generuje znaczne ilości trocin, wiórów oraz pyłu o różnej frakcji. W praktyce oznacza to kilka istotnych wyzwań:

• pogorszenie jakości powietrza na hali,
• ryzyko osadzania się pyłu na elementach maszyn,
• większe zużycie podzespołów,
• gorszą widoczność i komfort pracy operatora,
• ryzyko pogorszenia jakości obróbki oraz wykończenia detali.

Dobrze dobrany odpylacz przemysłowy pozwala ograniczyć te problemy już na źródle ich powstawania. To szczególnie ważne w produkcji mebli, gdzie powtarzalność, precyzja i czystość procesu wpływają na końcowy efekt technologiczny. W zakładach stolarskich z kolei liczy się uniwersalność i możliwość pracy zarówno przy pojedynczych maszynach, jak i w ramach centralnego systemu odpylania.

Odciągi Trocin do CNC MV6xx – rozwiązanie dla wymagających stanowisk obróbczych

Seria MV6xx została przeznaczona przede wszystkim do odpylania maszyn CNC, przemysłowych pił do rozkroju oraz okleiniarek. Urządzenia te mogą również pracować jako centralne odpylanie w warsztacie, co znacząco zwiększa ich funkcjonalność w zakładach o różnej skali działalności.

Zastosowanie serii MV6xx

Odpylacze MV6xx są projektowane z myślą o miejscach, gdzie powstaje duża ilość trocin, wiórów i drobnego pyłu. Szczególnie dobrze sprawdzają się przy:

• centrach obróbczych CNC,
• piłach do rozkroju,
• okleiniarkach,
• stanowiskach wymagających centralnego odpylania w warsztacie.

To istotne, ponieważ każda z tych maszyn generuje inny charakter zanieczyszczeń i stawia inne wymagania wobec instalacji odciągowej. Maszyny CNC pracują z dużą dynamiką, piły rozkrojowe wytwarzają znaczne ilości odpadu w krótkim czasie, a okleiniarki wymagają precyzyjnego odbioru zanieczyszczeń z różnych stref roboczych.

Nowoczesna konstrukcja wentylatorów

Jedną z kluczowych cech serii MV6xx jest zastosowanie wentylatorów najnowszej konstrukcji. W praktyce przekłada się to na dwie bardzo istotne korzyści dla użytkownika:

• niskie zużycie energii,
• niską głośność pracy.

Dla zakładów meblarskich i stolarskich ma to bardzo konkretne znaczenie ekonomiczne. Odpylanie pracuje często przez wiele godzin dziennie, dlatego efektywność energetyczna urządzenia wpływa bezpośrednio na koszty eksploatacji. Z kolei niższy poziom hałasu poprawia komfort operatorów i warunki na hali produkcyjnej.

Skuteczne usuwanie trocin, wiórów i pyłu

Zaletą odpylaczy przemysłowych MV6xx jest skuteczne odprowadzanie odpadów powstających podczas obróbki drewna. Nie chodzi wyłącznie o większe frakcje materiału, ale także o drobny pył, który stanowi jedno z największych zagrożeń dla środowiska pracy i sprawności urządzeń.

Wydajny system filtracji pozwala eliminować zanieczyszczenia z powietrza, dzięki czemu poprawia się jakość pracy na stanowisku. Czystsze powietrze to mniejsze ryzyko podrażnień skóry, alergii oraz problemów z drogami oddechowymi. W realiach produkcyjnych to aspekt równie ważny jak parametry wydajnościowe.

Ochrona maszyn i niższe koszty serwisowe

W branży drzewnej pył nie jest wyłącznie odpadem – jest również czynnikiem przyspieszającym zużycie maszyn. Osiada na prowadnicach, podzespołach ruchomych, czujnikach oraz elementach elektrycznych i elektronicznych. W przypadku nowoczesnych centrów CNC może to oznaczać większe ryzyko awarii i nieplanowanych przestojów.

Zastosowanie odpylacza serii MV6xx ogranicza osadzanie się pyłu na komponentach maszyn, co przekłada się na:

• wydłużenie żywotności sprzętu,
• mniejsze zużycie mechaniczne,
• niższe koszty serwisowania,
• bardziej stabilną pracę całego gniazda produkcyjnego.

Z punktu widzenia zakładu produkcyjnego to jedna z najważniejszych zalet dobrze zaprojektowanego systemu odpylania.

Samodzielnie lub jako część większego systemu

Seria MV6xx może pracować jako niezależny odpylacz przy konkretnej maszynie albo jako element większego systemu odpylania. To duży atut dla firm, które rozwijają park maszynowy etapami i chcą budować instalację w sposób elastyczny. Takie podejście pozwala dopasować rozwiązanie do aktualnych potrzeb, bez rezygnowania z możliwości dalszej rozbudowy.

Odciągi do Okleiniarek MVO6xx – właściwe podciśnienie tam, gdzie liczy się precyzja

Drugą grupą urządzeń, na którą warto zwrócić uwagę, są odciągi do okleiniarek serii MVO6xx. To rozwiązania przygotowane przede wszystkim do odpylania okleiniarek, czyli maszyn wymagających specyficznego podejścia do parametrów pracy układu odciągowego.

Zastosowanie serii MVO6xx

Odpylacze MVO6xx przeznaczone są przede wszystkim do współpracy z okleiniarkami. W ich konstrukcji szczególny nacisk położono na parametry podciśnienia, które mają decydujące znaczenie przy prawidłowym odciąganiu nieczystości z poszczególnych jednostek maszyny.

W praktyce oznacza to, że urządzenia tej serii nie są przypadkowym dodatkiem do procesu okleinowania, lecz rozwiązaniem dostosowanym do charakteru tej technologii. Okleiniarka wymaga stabilnego i skutecznego odbioru pyłu oraz zanieczyszczeń z różnych stref roboczych, a niewłaściwie dobrany odciąg może negatywnie wpływać zarówno na czystość pracy, jak i na jakość obróbki.

Dlaczego podciśnienie jest tak ważne przy okleiniarkach

W przypadku okleiniarek sam przepływ powietrza nie zawsze wystarcza. Kluczowe znaczenie ma odpowiedni poziom podciśnienia, który umożliwia skuteczne odciąganie nieczystości z newralgicznych obszarów maszyny. To właśnie ten parametr w dużym stopniu decyduje o sprawności całego układu odpylania.

Mastervent, projektując serię MVO6xx, uwzględnił te wymagania konstrukcyjne. Efektem jest odpylacz, który odpowiada na potrzeby maszyn pracujących przy wysokiej precyzji wykańczania krawędzi i zachowaniu powtarzalnej jakości produkcji.

Korzyści z zastosowania odciągów do okleiniarek MVO6xx

Nowoczesny odpylacz do okleiniarek powinien zapewniać nie tylko filtrację, ale również realne wsparcie dla procesu produkcyjnego. W przypadku serii MVO6xx najważniejsze korzyści to:

• skuteczna filtracja pyłu i zanieczyszczeń,
• poprawa jakości powietrza w miejscu pracy,
• wyższy komfort i bezpieczeństwo operatorów,
• energooszczędna praca,
• redukcja ilości pyłu wpływająca na jakość obróbki,
• wydłużenie żywotności maszyn.

To rozwiązanie szczególnie dobrze sprawdzi się w zakładach stolarskich, fabrykach mebli oraz wszędzie tam, gdzie okleiniarki stanowią ważny element ciągu technologicznego. Czystsze środowisko pracy oznacza tu nie tylko lepsze warunki dla personelu, ale również większą stabilność procesu i mniejsze ryzyko zakłóceń.

Jakie znaczenie mają odciągi Mastervent dla nowoczesnego zakładu

Analizując ofertę Mastervent Sp. z o.o. z punktu widzenia branży meblarskiej i stolarskiej, można zauważyć wyraźnie, że producent stawia na rozwiązania specjalistyczne, a nie uniwersalne kompromisy. Seria MV6xx odpowiada na potrzeby zakładów wykorzystujących CNC, piły rozkrojowe i centralne systemy odpylania. Z kolei seria MVO6xx została ukierunkowana na wymagania okleiniarek, gdzie kluczowe są odpowiednie parametry podciśnienia i stabilność odbioru zanieczyszczeń.

To podejście ma duże znaczenie dla użytkowników końcowych. W praktyce bowiem najlepsze efekty przynosi nie „najmocniejszy” odpylacz, lecz taki, który jest właściwie dobrany do charakteru maszyny i procesu produkcyjnego. Właśnie tutaj widać przewagę firm posiadających wieloletnie doświadczenie w branży, takich jak Mastervent Sp. z o.o.

Redakcyjna ocena oferty Mastervent

Z perspektywy redakcji www.maszynymeblarskie.pl odciągi trocin oferowane przez Mastervent Sp. z o.o. wpisują się w potrzeby współczesnego przemysłu meblarskiego i stolarskiego, gdzie liczy się nie tylko skuteczność odpylania, ale również energooszczędność, niezawodność i dopasowanie urządzenia do konkretnej aplikacji.

Seria MV6xx będzie trafnym wyborem dla firm szukających wydajnego odpylania do CNC, pił rozkrojowych i rozwiązań centralnych. Seria MVO6xx to z kolei propozycja dla zakładów, które oczekują efektywnego odpylania okleiniarek przy zachowaniu odpowiednich parametrów podciśnienia. W obu przypadkach mówimy o urządzeniach, które realnie wspierają produkcję: poprawiają warunki pracy, chronią maszyny i pomagają utrzymać wysoką jakość obróbki.

Wprowadzenie i znaczenie wydarzenia

Na Warsaw Floor Expo spotykają się liderzy rynku, innowatorzy i profesjonaliści, a odwiedzający mogą odkryć najnowsze trendy, technologie oraz materiały podłogowe.

Organizator podkreśla również branżowy charakter spotkania i jego rolę networkingową: wydarzenie ma „skupić wszystkie gałęzie branży materiałów podłogowych” i tworzyć warunki do profesjonalnych kontaktów biznesowych, a także pomóc w znalezieniu potencjalnych partnerów biznesowych.

Program i atrakcje

W ramach targów zapowiedziano konferencję „Konferencja Materiałów Podłogowych i Powierzchniowych” (26–28 maja 2026) oraz branżowe wydarzenia w ramach Flooring Innovations Forum.

Jednym z kluczowych punktów programu są Mistrzostwa Polski Parkieciarzy, organizowane przez Fundację Parkieciarze oraz Grupę Parkieciarze. W opisie wydarzenia wskazano trzydniową strukturę:

• 26.05.2026 (Dzień I): rozpoczęcie mistrzostw w formule „Open”, prezentacja zawodników i jury oraz omówienie zasad i przygotowanie stanowisk,
• 27.05.2026 (Dzień II): rozpoczęcie pracy nad wzorem, wręczenie dyplomów mistrzowskich i czeladniczych w zawodzie parkieciarz oraz gala wręczenia nagród Fundacji Parkieciarze,
• 28.05.2026 (Dzień III): wykańczanie i uszlachetnianie wzoru, zakończenie zawodów i wręczenie nagród.

Na stronie konferencji zapowiedziano także część merytoryczną Fundacji Parkieciarze i Grupy Parkieciarze, obejmującą m.in. zagadnienia: „ogrzewanie/chłodzenie podłogowe i jego wpływ na komfort użytkowania w przypadku posadzki drewnianej”, „drewno w nowoczesnym budownictwie” oraz „panel dyskusyjny”, a ponadto strefy tematyczne (m.in. tradycyjnego rzemiosła, nowoczesnych technologii oraz dyżury rzeczoznawców Fundacji Parkieciarze).

Informacje praktyczne

• Data i miejsce: 26–28 maja 2026, Ptak Warsaw Expo, Al. Katowicka 62, 05-830 Nadarzyn/Warszawa.
• Godziny otwarcia: 10:00–17:00.
• Rejestracja: Odbierz darmowy bilet
• Dojazd i parking: organizator informuje o bezpłatnym parkingu; dojazd możliwy m.in. autobusami 703 i 711 z przystanku P+R Al. Krakowska 15 do Ptak Warsaw Expo.

Zakończenie

Warsaw Floor Expo 2026 (26–28 maja) to trzy dni spotkań branżowych, prezentacji oraz wydarzeń w ramach Flooring Innovations Forum, w tym Mistrzostw Polski Parkieciarzy. Targi są adresowane do specjalistów rynku materiałów podłogowych i mają wspierać rozwój wiedzy oraz kontaktów biznesowych w branży.

Międzynarodowe targi technologii dla przemysłu drzewnego i meblarskiego Xylexpo odbędą się w dniach 9–12 czerwca 2026 roku, natomiast interzum forum Italy zaplanowano kilka dni wcześniej – 4–5 czerwca w Bergamo. Bliskość terminów oraz niewielka odległość pomiędzy miejscami organizacji wydarzeń mają stworzyć uczestnikom możliwość kompleksowego poznania najnowszych trendów i rozwiązań dla całego sektora.

Organizatorzy obu wydarzeń podkreślają, że połączenie sił ma odpowiedzieć na aktualne potrzeby rynku oraz ożywić międzynarodowy ruch targowy. W centrum uwagi znajdą się nowoczesne technologie produkcji, materiały i półprodukty, innowacyjne projekty, wzornictwo, automatyzacja oraz usługi wspierające rozwój branży.

W najbliższych miesiącach planowany jest szereg wspólnych inicjatyw promujących współpracę obu targów. Dzięki temu odwiedzający oraz wystawcy będą mogli w krótkim czasie zapoznać się z pełnym łańcuchem wartości – od materiałów i komponentów, przez technologie produkcyjne, aż po gotowe rozwiązania dla przemysłu meblarskiego i wyposażenia wnętrz.

Szczególną uwagę organizatorzy zamierzają poświęcić zagadnieniom zrównoważonego rozwoju, cyfryzacji procesów produkcyjnych oraz koncepcji „Innovation 5.0”, która coraz mocniej wpływa na kierunek rozwoju europejskiego przemysłu.

– Ta współpraca wyznacza nowy kierunek rozwoju targów Xylexpo – podkreśla Dario Corbetta, dyrektor wystawy. – Partnerstwo z sektorem materiałów i półproduktów, równoległa organizacja targów poświęconych tworzywom sztucznym oraz debiut wydarzenia Composites Future pokazują naszą determinację w budowaniu nowoczesnej i kompleksowej platformy biznesowej dla całego przemysłu.

Równolegle z Xylexpo odbędą się także wydarzenia dedykowane branży tworzyw sztucznych i kompozytów, co dodatkowo poszerzy możliwości biznesowe dla uczestników oraz stworzy przestrzeń do wymiany doświadczeń pomiędzy różnymi sektorami produkcji przemysłowej.

Czerwiec 2026 zapowiada się więc jako kluczowy moment dla producentów mebli, dostawców technologii, projektantów oraz firm poszukujących innowacyjnych rozwiązań dla nowoczesnego przemysłu drzewnego i meblarskiego.

Podczas 9 dni festiwalu (20-28.06) odbędą się wystawy, prelekcje, spacery tematyczne, spotkania i warsztaty, tworzące platformę wymiany myśli i doświadczeń dla projektantów, badaczy i wszystkich entuzjastów tematyki społecznej i miejskiej.

Poniżej zapowiedź wybranych wystaw z kilkudziesięciu zaplanowanych wydarzeń:

• Współczesny dyskurs o modzie zrównoważonej przyzwyczaił nas do pytań o ekologię i etykę produkcji. W cieniu tych debat pozostaje jednak fundamentalne wyzwanie projektowe: dostępność. Wystawa-laboratorium LUKA Elizy Gawrjołek zaprasza do refleksji nad tematem mody adaptacyjnej w Polsce.
• Wystawa Pawła Błęckiego Pająki stanowi współczesną reinterpretację tradycji rękodzielnictwa, osadzoną pomiędzy pamięcią, doświadczeniem wspólnotowości a praktyką twórczą rozumianą jako forma uważności i relacji. Twórca, czerpiąc z technik poznanych w dzieciństwie od swojej babci, związanych z tworzeniem tradycyjnych pająków i ozdób dekoracyjnych, rozwija je w monumentalne, przestrzenne formy wykonane z drewna i sklejki. Realizacje to próba odzyskania doświadczenia wspólnej pracy i bliskości, które przez pokolenia towarzyszyły praktykom rękodzielniczym.
• Wystawa Razem to opowieść o projektowaniu, w którym kluczowym momentem jest spotkanie – wejście w relację z odbiorcą przyszłego produktu. Na wystawie prezentowane są zdjęcia ze spotkań, procesów i testów – momentów, w których projektanci wchodzą w relację z przyszłymi użytkownikami. Pokazujemy osoby współtworzące te procesy oraz projektantów, którzy próbują zrozumieć ich doświadczenia poprzez bezpośredni kontakt. Efektem tych działań są produkty obecne w codziennym otoczeniu. Wystawa prezentuje wybrane realizacje oraz sylwetki projektantów Stowarzyszenia Projektowego SPFP, dla których spotkanie z użytkownikiem stanowi punkt wyjścia do projektowania. Kuratorką wystawy jest Ewa Hiller, a partnerem – Stowarzyszenie Projektowe SPFP.
• Wystawa Zero Waste Lab od Mozi Studio prezentuje prototypowe projekty mebli i lamp wykonanych z w 100% biodegradowalnych biopolimerów PHA i PHB. Ekspozycja pokazuje, jak zrównoważony design może odpowiadać na współczesne wyzwania branży, jednocześnie nawiązując do idei odpowiedzialnej innowacji. Wystawa podkreśla znaczenie współpracy między designem a nauką oraz tworzenie projektów, które łączą funkcjonalność, estetykę i świadomość ekologiczną.
• Castceramics to międzynarodowa wystawa ceramiki prezentująca prace 12 artystek z 6 krajów, powstałe podczas miesięcznej rezydencji artystycznej w Polsce, Włoszech i Austrii. Ekspozycja ukazuje różnorodne podejścia do ceramiki –  od eksperymentów technologicznych po współczesne interpretacje dziedzictwa kulturowego i lokalnych tradycji. Wystawa podkreśla znaczenie współpracy międzynarodowej, dialogu międzykulturowego oraz twórczego nawiązywania do historii i kultury.
• Agata Nowak przygotowuje produktową wystawę Robić nic, dedykowaną wartości… nudy i nicnierobienia. Jak odzyskać umiejętność, którą utraciliśmy w społeczeństwie promującym ciągłą produktywność? Wystawa przygląda się projektowaniu jako narzędziu, które może wspierać odzyskiwanie tej utraconej umiejętności. Prezentowane koncepcje i inicjatywy proponują różnorodne strategie odpuszczania.
• Desire Paths to projekt Agaty Kiedrowicz, Patrycji Żyżniewskiej i Dawida Fika, który powstał z tęsknoty za beztroską i doświadczeniem przyjemności w procesie twórczym. To zestaw piknikowy i gra towarzyska zarazem. Zachęca do celebracji i swawoli, podążania „liniami pragnień” i gimnastyki wyobraźni.
• W ramach tegorocznej edycji Gdynia Design Days po raz pierwszy publiczność festiwalu będzie mogła uczestniczyć w obronach dyplomowych studentów kierunku Wzornictwo Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.  Projekty dyplomowe zostaną zaprezentowane podczas otwartych, publicznych prezentacji, a towarzysząca wystawa pozostanie dostępna przez cały czas trwania GDD. Wystawa pozwoli z bliska przyjrzeć się temu, co nowe pokolenie twórców ma do powiedzenia o współczesnym wzornictwie.
• Formy Żywe: Symbioza to artystyczno-edukacyjny projekt Stowarzyszenia Sztuki Użytkowej TWÓR, poświęcony relacji między designem, miastem i przyrodą. Prezentowane obiekty na pierwszy rzut oka przypominają autonomiczne rzeźby, lecz ich istotą jest wspieranie bioróżnorodności w przestrzeni miejskiej. Obiekty pełnią funkcje siedlisk dla dzikich zapylaczy, schronień dla jeży i drobnych zwierząt, poideł czy karmników. Powstają z materiałów takich jak ceramika, jesmonit, szkło oraz drewno, z poszanowaniem śladu rękodzieła i procesu.
  Podczas GDD projekt zostanie pokazany zarówno w przestrzeni zewnętrznej, która jest jego naturalnym środowiskiem, jak i wewnątrz, gdzie publiczność będzie mogła przyjrzeć się tym formom także w kontekście wystawienniczym i edukacyjnym.
• Antyaltana to instalacja autorstwa Reni Maj będąca plenerowym ornamentem, przygotowanym specjalnie na GDD. To punkt zatrzymania, bezpieczne miejsce spotkań, a jednocześnie element rozdzielający przestrzeń na fragmenty, generując zindywidualizowane sposoby postrzegania i odrębne doświadczenia. Eklektyczna forma w stanie ciągłej przemiany nasuwa pytanie: Bliżej – czyli jak?
• Inkluzywna wystawa Kuby Święcickiego Dotknąć miasta. Gdynia prezentuje tekstylne tyflografiki zaprojektowane z fascynacji gdyńską metaloplastyką. Dedykowana jest głównie osobom niewidomym i niedowidzącym, a dla osób widzących stanowi pretekst do przyjrzenia się rzemieślniczym detalom architektonicznym, które na co dzień pozostają niezauważone. Prezentowane obiekty powstały w technice haftu maszynowego oraz jako haptyczne grafiki wykonane z folii flock, stanowiąc część projektu badawczego, w którym dotyk funkcjonuje jako alternatywne narzędzie poznawania otoczenia, a sam projekt rozwijany jest w kontekście projektowania dostępnego i działań na rzecz równości, dostępności oraz dobrostanu.
• Wystawa Projekt Mebel: Futuro Classic prezentuje siedziska będące wynikiem zadania projektowego realizowanego w ramach Pracowni Projektowania Mebla na Wydziale Architektury w ASP w Gdańsku – prowadzonej przez dr inż. arch. Filipa Ludkę oraz mgr Sonię Jarczyk – w latach akademickich 2024/2025 oraz 2025/2026.

Na terenach zielonych pojawi się także instalacja Aleksandry Godlewskiej, Błazenada – Statua Radości, czyli Pomnik Beztroskiej Zabawy. Ku czci frajdy, na cześć igraszek, w hołdzie figlom i psotom.

Opisy wszystkich wystaw dostępne są na: https://gdyniadesigndays.eu/wystawy a sam program obejmuje także bogactwo innych wydarzeń, takich jak prelekcje, spacery czy tematyczne spotkania. Punktem, który co roku przyciąga szczególnie mocno są także warsztaty. W tym roku uczestnicy będą mieli okazję spróbować swoich sił w działaniach dedykowanych m.in. krawiectwu, regeneracji, kolażu czy prawu autorskiemu. Specjalne wydarzenia odbędą się także w otwartych w czasie GDD pracowniach PPNT (m.in. Edyta Barańska Design i Eve Wysocki Design).

W 2026 roku festiwal odbędzie się na terenie Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego oraz w partnerskich lokalizacjach miejskich w dniach 20 – 28 czerwca, podczas których Gdynia ponownie stanie się przestrzenią rozmów o projektowaniu, mieście i relacjach. Na stronie www.gdyniadesigndays.eu oraz na profilu festiwalu w mediach społecznościowych publikowane będą aktualności i elementy programu.

Organizatorzy Gdynia Design Days: Gdynia, Pomorski Park Naukowo-Technologiczny Gdynia,

Centrum Designu Gdynia

Gdynia Design Days 2026 I Bliżej

20-28.06.

PPNT Gdynia | Centrum Designu

Pomorski Park Naukowo-Technologiczny Gdynia

Obecność Gorenje na EuroCucina stanowi kolejny etap rozwoju marki, która od ponad 75 lat upraszcza codzienne obowiązki milionów domowników w Europie. W Mediolanie Gorenje zaprezentowało rozwiązania łączące przemyślany design, inteligentne technologie i niezawodność – zawsze z myślą o realnych potrzebach użytkowników.

Kuchnia zaprojektowana z myślą o prostocie

Na EuroCucina marka pokazała innowacje z obszaru gotowania, przechowywania żywności oraz urządzeń połączonych cyfrowo. Wszystkie zostały stworzone po to, by wspierać użytkowników w codziennym korzystaniu z kuchni – od planowania posiłków po ich przygotowanie i przechowywanie.

Podejście Gorenje opiera się na technologii zorientowanej na użytkownika, prostocie obsługi i wzornictwie, które naturalnie wpisuje się we współczesne wnętrza. Dzięki temu urządzenia marki łatwo integrują się z kompletnymi aranżacjami kuchennymi, oferując jednocześnie trwałość i pewność działania na lata.

– Sklepy i salony z wyposażeniem kuchennym to idealne miejsca do sprzedaży produktów z różnych kategorii, ponieważ właśnie tam klienci porównują rozwiązania, szukają inspiracji i lepiej rozumieją wartość kompletnego ekosystemu kuchennego. Dla dojrzałej marki obecność w tym kanale oznacza możliwość spotkania z konsumentem dokładnie wtedy, gdy poszukuje on wiedzy i zaufania. To także doskonała okazja, by pokazać szerokość naszej oferty i jakość, która od lat buduje pozycję Gorenje .– informuje Jianmin Han, CEO Hisense Europe, odpowiedzialny za globalne zarządzanie marką Gorenje.

Mistrzostwo smaku

Jednym z najbardziej wyrazistych momentów na EuroCucina była premiera nowego piekarnika Gorenje – sprzętu do zabudowy z funkcją pieczenia pizzy, który pozwala przygotować perfekcyjną neapolitańską pizzę w zaledwie dwie minuty. Urządzenie wnosi do domowej kuchni profesjonalne rezultaty, pozwalając cieszyć się autentycznym smakiem, idealnie chrupiącym ciastem i doskonałą teksturą – w miejscu, gdzie toczy się codzienne życie rodzinne.

W Fiera Milano uczestnicy targów mogli zobaczyć szeroki przekrój portfolio marki Gorenje, a wyjątkowym uzupełnieniem prezentacji była sesja live cooking z mistrzem pizzy Vito Iacopellim oraz wspólne degustowanie autentycznej włoskiej kuchni. W wydarzeniu uczestniczył także ambasador marki, Luka Modrić. Spotkanie połączyło smak, technologię i kunszt w jednym doświadczeniu, podkreślając, że innowacje Gorenje mają wspierać codzienne gotowanie, nie odbierając mu przyjemności.

– To dla mnie wielki zaszczyt być tu w Mediolanie wraz z Gorenje. Jako sportowiec wiem, że sukces opiera się na dyscyplinie oraz odpowiednim zespole i narzędziach. W kuchni jest dokładnie tak samo. Gorenje tworzy produkty, które są niezawodne i łatwe w obsłudze, co ma ogromne znaczenie w intensywnym życiu rodzinnym. Dzisiejsze przygotowywanie pizzy sprawiło mi ogromną frajdę i pokazało, jak wspaniała technologia może pomóc w tworzeniu cudownych chwil z najbliższymi. Dla mnie Gorenje to jakość i tradycja doskonałości, z którą naprawdę się utożsamiam, co sprawia, że to bardzo naturalne i idealne partnerstwo – dodał Luka Modrić, ambasador marki Gorenje.

AI Dish Designer: inteligentne wsparcie w kuchni

Gorenje pokazało także AI Dish Designer – inteligentnego asystenta gotowania, który pomaga wyeliminować niepewność płynącą z codziennego przygotowywania posiłków. Zintegrowane z ekosystemem ConnectLife rozwiązanie umożliwia tworzenie potraw na podstawie składników, które użytkownik ma już w domu – wpisanych ręcznie lub sfotografowanych w aplikacji.

System automatycznie dobiera optymalne parametry pieczenia i przesyła je bezpośrednio do piekarnika. Wbudowana kamera monitoruje potrawę podczas procesu, a urządzenie kończy pracę w momencie osiągnięcia wybranego efektu. Z funkcji można korzystać za pomocą aplikacji ConnectLife lub na dużym ekranie piekarnika, który obsługuje ponad 30 języków i może odtwarzać treści wideo, w tym przepisy krok po kroku.

Spójny design i świeżość, która wystarczy na dłużej

W odpowiedzi na rosnące oczekiwania wobec spójnego wzornictwa i funkcjonalności, Gorenje zaprezentowało także linię chłodziarek Smart KitchenFit, zaprojektowanych do perfekcyjnej integracji z zabudową kuchenną, oraz zabudowaną chłodziarko-zamrażarkę BigVolume.

Modele wykorzystują technologię AdaptTech, która uczy się nawyków użytkowników i przewiduje zapotrzebowanie na chłodzenie, optymalizując temperaturę jeszcze przed rzeczywistym użyciem. W efekcie urządzenia wspierają codzienne obowiązki, pomagają dłużej zachować świeżość żywności i ograniczają zużycie energii.

Naturalny krok w kierunku kanału kuchennego

Obecność Gorenje na EuroCucina 2026 pokazuje, jak ważny dla marki jest rozwój w segmencie kuchennym. Gorenje konsekwentnie buduje swoją pozycję jako marka oferująca rozwiązania łączące trwałość, estetykę i codzienną wygodę, a podczas targów w Mediolanie zaprezentowała nie tylko swoje produkty, lecz także wyraźną filozofię: technologia powinna upraszczać życie, design powinien być naturalny, a kuchnia powinna pozostać centrum codzienności.

O marce Gorenje

Od ponad 75 lat Gorenje rozwija i produkuje urządzenia gospodarstwa domowego, które upraszczają codzienne życie. Dzięki wyjątkowemu połączeniu nowoczesnego wzornictwa, zaawansowanej technologii i trwałej jakości marka inspiruje użytkowników estetyką oraz intuicyjną funkcjonalnością, na której mogą polegać każdego dnia. Zrównoważony rozwój jest wpisany w DNA marki – dzięki energooszczędnym rozwiązaniom i odpowiedzialnemu projektowaniu, które minimalizują wpływ na środowisko i przyczyniają się do lepszej przyszłości. Gorenje jest częścią Hisense Europe.

Niepowtarzalność staje się nowym wyznacznikiem jakości

Tradycyjne rozumienie luksusu opierało się na rygorystycznej, niemal matematycznej symetrii. Jednak w erze cyfryzacji i powtarzalnych produktów, to, co idealnie gładkie i seryjne, przestało budzić emocje. Nowoczesny klient premium poszukuje „materialnego DNA” – dowodu na to, że jego przestrzeń jest jedyna w swoim rodzaju.

Przejście od przemysłowej powtarzalności do autentyczności wynikającej z naturalnej struktury materiału nie oznacza jednak akceptacji dla estetycznej przypadkowości. Wręcz przeciwnie – autentyczność w wydaniu premium wymaga najwyższych kompetencji. To nie przypadek decyduje o finalnym wyglądzie kuchni, lecz rygorystyczna kontrola jakości, która potrafi przekuć naturalną „niedoskonałość” w najwyższą wartość estetyczną.

– W segmencie premium nie sprzedajemy mebli z katalogu, lecz proces twórczy i obietnicę unikalności. Klient staje się mecenasem dzieła, które powstaje przy udziale natury i naszych rzemieślników. To przejście od posiadania przedmiotu do posiadania historii zapisanej w słojach drewna czy nieregularnym żyłkowaniu kamienia – wyjaśnia Wiktoria Halupczok, Export Manager marki Halupczok.

Klient nie kupuje modelu z katalogu

W przypadku mebli z produkcji masowej wybiera się numer artykułu w katalogu. W świecie premium wybiera się konkretną płytę kamienia (slaby) lub konkretną partię forniru, która zostanie zarezerwowana wyłącznie dla danej realizacji. To kluczowy moment personalizacji.

Jak widać proces ten zaczyna się na długo przed montażem. Klient lub jego architekt bierze udział w selekcji surowca, który stanie się sercem domu. Wybór konkretnego rysunku marmuru czy odcienia dębowego forniru to deklaracja estetyczna. Kupując kuchnię premium, nabywa się pewność, że nikt inny na świecie nie będzie miał identycznego układu żył na blacie czy frontach, ponieważ natura nigdy nie tworzy dwóch identycznych egzemplarzy.

Natura jako współprojektant i sztuka czytania materiału

W projektowaniu kuchni z naturalnych materiałów rola projektanta ulega zmianie. Przestaje on być jedynie kreślarzem form, a staje się obserwatorem i interpretatorem natury. Rysunek słojów egzotycznego makassaru czy dynamiczny układ żył w kwarcycie determinują kompozycję całego wnętrza.

Zespół doświadczonych projektantów i rzemieślników musi umieć „czytać” materiał. To on podpowiada, gdzie powinno nastąpić cięcie, jak połączyć dwa arkusze forniru, by stworzyć harmonijny obraz, i jak poprowadzić linie zabudowy, by podkreślić dynamikę kamienia. Architektura mebla jest budowana wokół materiału, a nie odwrotnie. Dzięki temu kuchnia staje się integralną częścią natury przeniesionej do wnętrza.

Selekcja u źródła – tam zaczyna się jakość

Unikalność bez jakości technicznej jest jedynie połowicznym sukcesem. Dlatego w markach takich jak Halupczok, selekcja surowca odbywa się „u źródła”. Nie jest to wybór przypadkowej partii z hurtowni, lecz staranna analiza konkretnych bloków skalnych czy kłód drewna pod kątem:

• Struktury i gęstości zapewniających trwałość na lata.
• Głębi koloru, która będzie pracować w różnym oświetleniu.
• Parametrów technicznych, a więc odporności na nasiąkliwość czy uszkodzenia mechaniczne.

To decyzja, za którą stoją konkretne osoby – eksperci z wieloletnim doświadczeniem, którzy potrafią przewidzieć, jak dany materiał zachowa się podczas obróbki i jak będzie się starzeć w domowym zaciszu.

Rzemiosło gwarancją unikalności „one of a kind”

Nawet najpiękniejszy surowiec pozostaje jedynie surowcem, dopóki nie trafi w ręce mistrzów rzemiosła. To tutaj powstaje efekt „one of a kind”. Proces ten składa się z setek godzin precyzyjnej, często ręcznej pracy, podczas której następuje m.in. bookmatching, czyli układanie płatów forniru lub płyt kamienia tak, by ich rysunek tworzył symetryczne, niemal malarskie kompozycje. Niezwykłej precyzji wymaga także zachowanie ciągłości żył. Wyzwanie polega na takim docięciu materiału, by wzór „przechodził” z jednego frontu na drugi, z blatu na bok wyspy, tworząc monolityczną bryłę. I na koniec, wieloetapowe wykończenie. Ręczne olejowanie, szczotkowanie czy polerowanie. Rzemieślnik wydobywa z materiału to, co najszlachetniejsze – jego fakturę i ciepło.

Każdy z tych etapów jest niemożliwy do pełnego zautomatyzowania w skali masowej. Wymaga oka fachowca i cierpliwości, która jest walutą luksusu.

– Prawdziwe rzemiosło to odpowiedzialność za materiał. Kiedy pracujemy ze szlachetnym drewnem, pochodzącym z drzewa, które rosło dziesiątki lat, naszym obowiązkiem jest wyeksponowanie jego piękna w sposób absolutny. Każde ręczne dopasowanie, każda decyzja o kierunku słoja, to element budowania unikalnego DNA kuchni, której nie da się powtórzyć w żadnej fabryce – podkreśla Wiktoria Halupczok.

Kontrolowana niedoskonałość: wybór, nie przypadek

W materiałach naturalnych zdarzają się sęki, przebarwienia czy inkluzje mineralne. W masowej produkcji są one uznawane za wady. W segmencie premium stają się one punktem wyjścia do stworzenia unikatowego detalu.

Kluczem jest jednak rygorystyczna kontrola jakości. Naturalna cecha materiału staje się wartością tylko wtedy, gdy jest świadomą decyzją projektową, a nie wynikiem przeoczenia. Jeśli projektant decyduje się wyeksponować konkretne pęknięcie w drewnie, wypełniając je np. szlachetną żywicą lub metalem, zamienia „niedoskonałość” w biżuteryjny detal. To właśnie ta granica między błędem a świadomym designem definiuje najwyższą półkę wnętrzarstwa.

Kuchnia premium: przestrzeń z indywidualnym DNA

Obecnie kuchnia premium zamiast być jedynie miejscem przygotowywania posiłków staje się prywatną galerią natury, w której każdy element ma swoje uzasadnienie. Odwrót od seryjności na rzecz projektów „one of a kind” to wyraz dojrzałości inwestorów, którzy rozumieją, że wartość przedmiotu nie wynika z jego ceny, ale z jego niepowtarzalności i pracy włożonej w jego dopracowanie.

Luksus to dziś przestrzeń tworzona przez naturę, ale okiełznana i dopracowana przez ludzi, którzy biorą za nią pełną odpowiedzialność. Wybierając naturalne materiały i wiedzę doświadczonych rzemieślników, inwestujemy w dom, który posiada własną duszę – autentyczną, niepowtarzalną i odporną na upływający czas.

Grupa MTP – organizator wiodących w Europie kontraktacji meblowych MEBLE POLSKA oraz targów zaopatrzenia dla branży drzewno-meblarskiej DREMA –  zakończyła rok 2025 z zyskiem brutto na poziomie 1,7 mln zł. Warto podkreślić, że mimo braku sprzedaży nieruchomości, które jednorazowo zasilały wynik spółki w latach ubiegłych, zysk na działalności podstawowej był znacznie lepszy, niż w poprzednich latach. To pokazuje, że Międzynarodowe Targi Poznańskie systematycznie odbudowują swoją pozycję w branży spotkań.

Ubiegły rok przyniósł ponad dwukrotny wzrost wskaźnika finansowego EBITDA, który wyniósł 34,5 mln zł, co potwierdza wysoką efektywność operacyjną spółki. Sytuacja finansowa Grupy MTP jest bardzo stabilna, w roku 2025 spółka nie korzystała ani razu z kredytu obrotowego, a nadwyżki środków pieniężnych lokuje w bezpieczne instrumenty finansowe, takie jak lokaty i bony skarbowe.  

Co drugie wydarzenie targowe w Polsce odbywa się w Poznaniu

Według statystyk spółka Międzynarodowe Targi Poznańskie odpowiada w Polsce za 51 procent rynku wystawienniczego. W roku 2025 zorganizowanych zostało 59 wydarzeń targowych skierowanych zarówno do przedsiębiorców i specjalistów branżowych (B2B) oraz do klientów indywidualnych(B2C). Łączna powierzchnia wystawiennicza wyniosła prawie 290 tysięcy metrów kwadratowych, a liczba wystawców to ponad 65 tysięcy firm.

W wydarzeniach własnych Grupy MTP wzięło udział prawie 700 tysięcy osób. Do tego dochodzą liczne imprezy, których jesteśmy partnerami lub współorganizatorami takie jak m.in. kongresy, konferencje, eventy, koncerty gwiazd czy wydarzenia sportowe. Łącznie teren Międzynarodowych Targów Poznańskich odwiedziło ok. 1,5 miliona uczestników różnych wydarzeń.

Jesień pod znakiem nowości: Od finansów po globalne partnerstwa

W tegorocznym programie Grupy MTP znalazło się aż 67 wydarzeń, od kluczowych dla polskiej gospodarki i targów branżowych, przez prestiżowe kongresy międzynarodowe, imprezy sportowe, aż po koncerty, festiwale i rozrywkowe eventy, które co roku przyciągają do Poznania dziesiątki tysięcy uczestników z kraju i zagranicy. Profesjonalną publiczność ściągnęły do Poznania w tym roku m.in. targi Meble Polska, Budma, czy SAWO, które budują globalną rozpoznawalność polskiego przemysłu. Dzięki działającemu przy tych wydarzeniach programowi Hosted Buyers do Poznania przyjeżdżają profesjonaliści i partnerzy handlowi z całego świata, a targi stają się realną platformą międzynarodowych kontaktów biznesowych.

Cały czas pracujemy nad rozwojem programu targowego. Wśród nowości, które pojawią się na Międzynarodowych Targach Poznańskich będzie największa w tej części Europy konferencja o finansach osobistych, oszczędzaniu i inwestowaniu Invest Cuffs, która odbędzie się jesienią tego roku. Jednym ze sposobów na rozwój naszego programu jest współpraca zagraniczna i sprowadzenie do Poznania wydarzeń, które mają ugruntowane na świecie marki, tak jest w przypadku targów MARCA POLAND. To wspólne przedsięwzięcie Bologna Fiere, organizatora targów marek własnych Marca by BolognaFiere oraz Grupy MTP.

Od nowego roku dzięki współpracy z włoskim organizatorem targów Veronafiere zadebiutuje nowy projekt pod nazwą Progetto Fuoco Poznań, skierowany dla całej branży biomasy drzewnej. Wydarzenie będzie towarzyszyło Budmie, czyli flagowym targom Grupy MTP poświęconym innowacjom w budownictwie.

Rekordowa frekwencja wydarzeń

Pierwsze miesiące obecnego roku były dla Grupy MTP niezwykle udane pod względem zainteresowania wydarzeniami skierowanymi do przedstawicieli biznesu i indywidulnych klientów. Kluczowe wydarzenie kontraktacyjne dla światowej branży meblarskiej, czyli targi Meble Polska, stało się miejscem prezentacji 400 firm i marek z 18 krajów. Do Poznania przyjechali kupcy z ponad 70 krajów, w tym z Europy, USA, Kanady, Indii czy Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Ogromnym sukcesem była również tegoroczna edycja Poznańskich Targów Książki i Targów Edukacyjnych, które przyciągnęły do stolicy Wielkopolski ponad 72 tysiące miłośników literatury. W pawilonach targowych gościliśmy ponad 600 autorów – pisarzy i ilustratorów. Największe targi wędkarskie w Europie Rybomania odwiedziło w tym roku ponad 42 tysiące osób, spragnionych nowości i wędkarskich inspiracji.

Z kolei dzięki targom Poznań Motor Show, przez cztery dni nasze miasto było motoryzacyjnym centrum Europy. Tegoroczna impreza przyciągnęła prawie 95 tysięcy zwiedzających, a cała ekspozycja razem z Targami Techniki Motoryzacyjnej wypełniła aż 10 pawilonów.

Wyzwania na najbliższe lata

Grupa MTP dynamicznie ewoluuje, stawiając na rozwój nowoczesnych formatów kongresowych oraz modeli typu „confexpo”. To strategiczne przejście od tradycyjnych targów w stronę wysokospecjalistycznych spotkań biznesowych, które łączą strefę wystawienniczą z merytoryką na najwyższym poziomie. Prace nad nowymi odsłonami wydarzeń koncentrują się na kluczowych sektorach nowoczesnej gospodarki: IT, nowych technologiach, energetyce oraz zrównoważonym rozwoju.

Fundamentem tych zmian są marki, które już zdobyły uznanie rynku, takie jak INSECON (cyberbezpieczeństwo), MOVE (mobilność alternatywna), EnergyON Summit & H2POLAND (energetyka i technologie wodorowe), GreenPact (zrównoważony rozwój), Labs Expo (technologie laboratoryjne), Common Future (współpraca z Ukrainą). Prestiżowe kongresy cieszą się ogromnym zainteresowaniem kadry zarządzającej największymi korporacjami, administracją publiczną, przedstawicielami świata nauki, biznesu i światowej klasy ekspertami. Inwestycja w nowe, merytoryczne formaty to dla Grupy MTP krok ku umocnieniu pozycji lidera w Europie Środkowo-Wschodniej, a dla Poznania gwarancja prestiżu i realnych zysków płynących z bycia gospodarzem najważniejszych debat gospodarczych regionu.

Rozwój kongresowy i eventowy

Drugi kierunek rozwoju Grupy MTP to najem przestrzeni na wydarzenia przygotowane przez zewnętrznych organizatorów. Ważnym punktem tegorocznego kalendarza jest 30 Międzynarodowy Kongres Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. To wydarzenie o ogromnej randze, gromadzące elitę polskiej i światowej kardiologii.

Równie istotną marką jest Kongres Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego, który potwierdza status Grupy MTP jako zaufanego partnera dla środowisk medycznych.

W listopadzie Poznań stanie się europejską stolicą technologii żywności. Konferencja Europejskiego Stowarzyszenia Nauk o Żywności i Technologii Żywności EFFoST zgromadzi na naszym terenie ok. 800 ekspertów, naukowców i praktyków z całej Europy, reprezentantów kluczowych obszarów innowacji w sektorze spożywczym. Równolegle trwają przygotowania do organizacji IAC 2027, czyli Międzynarodowego Kongresu Astronautycznego, który po 60 latach wraca do Polski. To historyczne w skali naszego kraju wydarzenie przyciągnie tysiące liderów biznesu i naukowców oraz przedstawicieli wszystkich światowych agencji kosmicznych. Kongres IAC 2027 będzie ogromną szansą na promocję polskich osiągnięć w obszarze technologii kosmicznych i innowacji.

Kultura, wystawy immersyjne i festiwale

Do końca 2026 roku w przestrzeniach Międzynarodowych Targów Poznańskich odbędzie się łącznie ponad 50 koncertów, głównie w Sali Ziemi, multimedialnym Pawilonie 7A, a także w innych miejscach.

Przed nami jest także Pyrkon – jeden z największych w Europie festiwali fantastyki. Ostatnia edycja zgromadziła ponad 66 tysięcy fanów, co czyni z Pyrkonu prawdziwe miasto w mieście.

W tym roku na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich zawita Erste Letnie Brzmienia, jeden z najciekawszych projektów muzycznych w kraju. Na scenie zobaczymy czołówkę polskich artystów, od popu i muzyki alternatywnej po energetyczne brzmienia. Wśród muzycznych gwiazd będą, Kaśka Sochacka, Vito Bambino, Monika Brodka, Grzegorz Turnau z Orkiestrą i Ralph Kaminski.

Tym, którzy szukają głębokich doświadczeń wizualnych, polecamy dwie wyjątkowe ekspozycje, wykorzystujące nowoczesne technologie. To „Romantyczny Chopin” – wielozmysłowa podróż przez życie Fryderyka Chopina. Nowoczesna i angażująca forma ekspozycji, pozwala odkryć muzykę klasyczną w sposób, który trafia do współczesnego odbiorcy.

Drugą propozycją jest „Titanic: The Artifact Exhibition”– to niezwykła podróż na pokład najsłynniejszego transatlantyku świata. Na wystawie prezentowane są przedmioty wydobyte bezpośrednio z wraku spoczywającego na dnie oceanu. Specjalna strefa VR oferuje pełne zanurzenie w historii sprawiając, że granica między przeszłością a teraźniejszością zaciera się.

Targi jako mocny impuls dla rozwoju Poznania

Wydarzenia organizowane przez Grupę MTP mają wymierny wpływ na lokalną gospodarkę. Dane finansowe pokazują rekordowe obłożenie hoteli podczas największych targów i kongresów, a raport przygotowany przez Mastercard, dotyczący Pyrkonu potwierdza niemal 23-procentowy wzrost wydatków przez jego uczestników u lokalnych przedsiębiorców. Największy wzrost odnotowano w bezpośrednim sąsiedztwie terenów targowych, ale wydatki uczestników miały też wpływ na cały miejski ekosystem gospodarczy.

O wpływie działalności Międzynarodowych Targów Poznańskich na wyższe przychody branży hotelarskiej i rozwój lokalnej gospodarki świadczą dane Poznańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej.

Przykładowo jednodniowy przychód poznańskich hoteli w trakcie IMPACT CEE w 2025 roku wyniósł 802 291 Euro, czyli prawie 3,5 razy więcej niż średnia roczna. W czołówce rankingu na najwyższą cenę za pokój hotelowy w biznesowym standardzie (3 gwiazdki i więcej) plasują się oprócz IMPACTU (198,63 Euro) i PYRKONU (168,04 Euro), także targi biznesowe organizowane przez Grupę MTP, a więc ITM Industry Europe, BUDMA, MEBLE POLSKA, czy DREMA.

Dla przykładu obłożenie pokoi hotelowych podczas tegorocznych targów MEBLE POLSKA wynosiło rekordowe 99 %, co oznacza, że niemal wszystkie dostępne miejsca noclegowe w poznańskich hotelach były w trakcie tych targów zajęte. Podobna sytuacja miała miejsce podczas targów POLAGRA.

Już w strefie dziennej prezentowanej dziś 130 m2 przestrzeni widać, że kluczową rolę odgrywa tu przemyślana kompozycja. Salon, jadalnia i kuchnia tworzą jedną przestrzeń, opartą na czytelnym układzie funkcjonalnym. Duże przeszklenia oraz jasna kolorystyka potęgują wrażenie przestronności, a jednocześnie wprowadzają do wewnątrz naturalne światło. Kolorystykę celowo ograniczono do ciepłych beży, złamanych bieli i delikatnych szarości. Świadomy zabieg Magdaleny Miśkiewicz pozwala dzięki temu wybrzmieć wszystkim detalom i materiałom. Złote i mosiężne akcenty, obecne w oświetleniu, uchwytach oraz elementach meblowych, wprowadzają do wnętrz szlachetny połysk. Nie dominują jednak całości, działając raczej jak biżuteria podkreślająca elegancki charakter realizacji.

W tym mieszkaniu zastosowane materiały odgrywają równorzędną rolę wobec formy. Drewno, kamień i szkło budują wielowarstwową strukturę tego apartamentu. W kuchni połyskujące fronty odbijają światło, optycznie powiększając przestrzeń, podczas gdy kamienne powierzchnie o subtelnym użyleniu wprowadzają klasyczny rysunek i naturalną dekoracyjność. Ryflowania oraz frezowania frontów to z kolei ukłon w stronę klasyki i detal, który porządkuje kompozycję, nadając jej klasy.

Wyraźnym elementem aranżacji pozostaje oświetlenie. Dekoracyjne, złote lampy o lekkiej, niemal jubilerskiej formie, są dominantą wizualną w strefie jadalni. Równolegle zaprojektowane światło techniczne wydobywa faktury materiałów i buduje atmosferę po zmroku. To przykład świadomego operowania światłem jako narzędziem projektowym, nie tylko użytkowym.

Ważnym aspektem realizacji są zabudowy stolarskie, autorstwa firmy Bacardi, z którą Magdalena Miśkiewicz pracuje od wielu lat oraz sztukateria. Klasyczne podziały ścian, eleganckie płyciny oraz minimalistycznie zaprojektowane meble tworzą spójne tło. Widać tu wyraźne odniesienie do klasyki, pozbawione jednak jej ciężkości. Na uwagę zasługują również detale technologiczne, które zostały konsekwentnie podporządkowane estetyce wnętrz. W projekcie zastosowano osprzęt elektroinstalacyjny firmy Kontakt-Simon (serie Simon 54 Nature i Simon 55 Line), których minimalistyczna forma i dopracowane wykończenia harmonijnie wpisują się w całość. Subtelna obecność gniazd i łączników nie zaburza kompozycji ścian, a jednocześnie podkreśla dbałość o spójność, nawet w najmniejszych elementach.

Część prywatna kontynuuje tę narrację, choć w jeszcze bardziej wyciszonej formie. Sypialnia została zaprojektowana jako przestrzeń komfortu. Miękki tapicerowany zagłówek zintegrowany ze ścianą, delikatne tekstylia i stonowana kolorystyka budują atmosferę spokoju i intymności. Materiały nie tylko dekorują, ale też realnie wpływają na odbiór przestrzeni, ocieplając ją i nadając przytulny charakter.

Projekt biura Miśkiewicz Design oraz architekt prowadzącej w biurze MD  Marty Janik pokazuje, że styl modern classic może być interpretowany w sposób świeży i współczesny. Luksus nie jest tu ostentacyjny, bo ma być przede wszystkim odczuwalny w jakości materiałów i precyzji detali. Elegancja pozostaje obecna, ale nie przytłacza, tworząc raczej tło dla codziennego życia i dyskretnie je porządkując.

Fot. DAGMARA MAROSZEK-BŹDZIUCH

***

www.kontakt-simon.com.pl

ul. Sowia 10, 62-080 Tarnowo Podgórne

tel. +48 61 81 66 600, fax 61 81 66 700, e-mail: info@schattdecor.pl

Zakład w Głuchołazach
ul. gen. Andersa 1, 48-340 Głuchołazy, tel. +48 77 40 85 500, fax +48 77 40 85 505

www.schattdecor.pl

instagram: @schattdecorgroup

Od momentu powstania firmy w roku 1985 możemy mówić o jej ciągłym wzroście i rozwoju. Jesteśmy dumni z naszych 17 zakładów produkcyjnych na całym świecie. Obok naszej centrali w Niemczech, mamy nasze siedziby w Polsce, w Szwajcarii, we Włoszech, Rosji, Chinach, Brazylii, w Turcji oraz w USA oraz Malezji. Dzięki wykwalifikowanym pracownikom osiągamy obrót roczny w wysokości około 850 milionów Euro.

Na polskim rynku firma Schattdecor działa od roku 1993. Centrala Schattdecor Sp. z o.o. mieści się w Tarnowie Podgórnym. Drugi zakład zlokalizowany jest w Głuchołazach koło Nysy.

Firmę Schattdecor po dziś dzień wyróżnia indywidualizm, pasja, konsekwentna praca i wizjonerskie myślenie.
Nasi klienci doceniają jakość naszych produktów oraz poradę w zakresie aktualnych trendów i wzornictwa. Wypadkową naszych analiz wzorniczych są innowacyjne produkty. Nasi klienci z branży drzewnej i meblowej mogą wybierać pomiędzy zadrukowanymi papierami dekoracyjnymi, foliami i filmami melaminowymi z bogatej kolekcji wzorów drewnopodobnych, kamieniopodobnych i fantazyjnych. Analizujemy przy tym zarówno globalne trendy jak i indywidualne potrzeby naszych klientów. Nasze produkty powstają przy zastosowaniu metody wklęsłodruku oraz w procesie zadruku cyfrowego.

Firma Schattdecor swoją kulturę przedsiębiorstwa wyraziła w Filozofii firmy. Jej autorami byli sami pracownicy, którzy pod koniec lat 90-tych spisali to, co uważają za ważne i godne ochrony w swojej firmie. Tak powstała Filozofia, którą przetłumaczono na osiem języków używanych we wszystkich zakładach grupy i jest ona aktualna do dziś.

Od lewej: Prezes Zarządu Grupy Schattdecor Roland Auer i założyciel firmy Walter Schatt

PRODUKTY

One source. Unlimited solutions. Jedno źródło, wiele możliwości.
Jako ekspert w zakresie szeroko pojętych powierzchni dekoracyjnych, oferujemy szerokie spektrum produktów zindywidualizowanych – w wysokiej jakości i w zgodzie z aktualnymi trendami, począwszy od tradycyjnego zadruku imitującego naturę, poprzez powierzchnie impregnowane, a skończywszy na gotowych do dalszej obróbki foliach finish. W ofercie jest ponad 1500 wzorów dostępnych w różnych wybarwieniach. Dysponujemy również szeroką ofertą wzorów jednobarwnych tzw. uni.

W ramach grupy produktowej Printed Surfaces, Schattdecor oferuje zadrukowane papiery dekoracyjne, które znajdują zastosowanie w branży drzewnej i płytowej. Wytwarzane są one w procesie wklęsłodruku lub zadruku cyfrowego i można je uszlachetnić zarówno do powierzchni impregnowanej, jak i foliowanej.

W obszarze Finished Surfaces by Schattdecor oferujemy uszlachetnione powierzchnie, które umożliwiają indywidualne kreowanie wnętrza i doskonale nadają się do bezpośredniej obróbki przez producentów mebli, podłóg czy kamperów.

Design & Trendy

Różnorodność stylów życia, zmiany demograficzne, cyfryzacja i świadome obchodzenie się z zasobami naturalnymi – wszystko to wpływa na indywidualizację wnętrz. Koniecznym stało się poszukiwanie nowych rozwiązań. W naszej książce trendowej przedstawiamy nowe tematy, opisujące różne preferencje i style życia konsumentów na całym świecie. Międzynarodowy zespół designerów z Schattdecor stawia prognozy trendowe w oparciu o najważniejsze tendencje w designie wnętrzarskim i ilustruje je nowymi propozycjami wzorniczymi.
Mówimy językiem designu!

Od ponad 100 lat mikser planetarny KitchenAid pozostaje ikoną domowej kuchni oraz narzędziem towarzyszącym kolejnym pokoleniom w codziennym gotowaniu, pieczeniu i tworzeniu kulinarnych wspomnień. Artisan Plus to następny rozdział tej historii: ta sama, rozpoznawalna sylwetka uzupełniona o rozwiązania, które czynią go najbardziej zaawansowanym mikserem z uchylną głowicą w historii KitchenAid.

– W Vivamix mamy prostą zasadę: nie oferujemy niczego, czego sami nie chcielibyśmy mieć we własnej kuchni. Miksery Artisan są w naszej ofercie od ponad 30 lat i przez ten czas ciągle powtarza się jedna historia: ludzie kupują KitchenAid dla siebie, a kończy się na tym, że gromadzi się przy nim cała rodzina. Artisan Plus to dla nas dowód, że marka nadal to rozumie – nie zmienia czegoś, co działa, tylko sprawia, że działa jeszcze lepiej – mówi Jędrzej Radzikowski, właściciel Vivamix.

Precyzja i kontrola na nowym poziomie

Centralne miejsce wśród nowości zajmuje system Precision Speed Control – płynna, 11-stopniowa regulacja prędkości, która pozwala precyzyjnie dopasować tempo mieszania do struktury składników na każdym etapie przepisu. Uzupełnia go ultrawolny bieg ½, który pozwala na łagodne łączenie lekkich, napowietrzonych składników – takich jak ubite białka jaj czy delikatne owoce – bez utraty ich struktury i puszystości. Tak precyzyjna kontrola prędkości ułatwia pracę z wymagającymi przepisami, w których zbyt intensywne mieszanie może zepsuć strukturę ciasta.

Funkcja Soft Start dba o czystość i komfort pracy, stopniowo zwiększając prędkość od momentu uruchomienia, dzięki czemu mąka, cukier czy kakao pozostają w dzieży zamiast na blacie. Artisan Plus jako pierwszy mikser KitchenAid wyposażony jest także w zintegrowane podświetlenie LED dzieży, które zapewnia doskonałą widoczność wnętrza i pozwala precyzyjnie ocenić, czy masa osiągnęła odpowiednią konsystencję. Światło włącza się automatycznie po opuszczeniu głowicy lub uruchomieniu miksera, a użytkownik może aktywować je również ręcznie, bez włączania urządzenia.

W standardowym wyposażeniu miksera Artisan Plus znajdują się akcesoria ze stali nierdzewnej przystosowane do mycia w zmywarce: dzieża, hak do ciasta, rózga, mieszadło płaskie oraz mieszadło z podwójnym zgarniaczem (Double Flex Edge Beater), którego silikonowe krawędzie dokładnie zbierają składniki ze ścianek i dna dzieży.

Design i nowe kolory

Mikser Artisan Plus debiutuje w palecie 11 barw, obejmującej cztery nowe odcienie zarezerwowane wyłącznie dla tego modelu: Suszony Pomidor, Dzika Borówka, Żelazny i Owsiany. Kolekcję uzupełniają wykończenia Crinkle, satynowe metaliczne oraz klasyczne satynowe, które dodają mikserowi głębi i wyrazistości na kuchennym blacie.

Artisan Plus zachowuje pełną kompatybilność z całą gamą przystawek KitchenAid dostępnych na rynku, co pozwala dotychczasowym użytkownikom miksera korzystać z posiadanych akcesoriów bez żadnych ograniczeń.

***

O Vivamix

Vivamix to polska, niezależna firma obecna na rynku od 1991 roku i oficjalny dystrybutor marek premium, takich jak KitchenAid, Big Green Egg czy Beast.

Działając zgodnie z mottem „Twoja nowoczesna kuchnia. Od 1991 roku.”, firma łączy ekspercką wiedzę z pasją do gotowania, wyposażając klientów w rozwiązania, które ułatwiają codzienne przygotowywanie posiłków i inspirują do tworzenia.

Misją Vivamix jest wspieranie świadomego gotowania – zdrowiej, łatwiej i sprawniej – tak, aby przy wspólnym stole powstawały historie pełne ciepła i radości. Firma ręczy za każdy produkt w swojej ofercie, zapewniając lokalny serwis i wsparcie na każdym etapie użytkowania. Więcej informacji: vivamix.pl.

O KitchenAid

KitchenAid od ponad 100 lat tworzy rozwiązania dla osób, które kochają gotować i eksperymentować w kuchni. Od momentu wprowadzenia legendarnego miksera planetarnego w 1919 roku firma nieustannie rozwija swoje portfolio, oferując dziś kompleksowe wyposażenie kuchni – od sprzętów dużych i małych po akcesoria i naczynia. Więcej informacji: kitchenaid.com.

Pułapka planowania „na raz”

W praktyce większość problemów z użytkowaniem ogrodu lub tarasu nie wynika z braku miejsca, ale z braku prawidłowego rozplanowania i podziału na strefy. Planując grilla czy przyjęcie na świeżym powietrzu, postawmy na trzy czynniki: wygodę użytkowania, intuicyjny rozkład mebli i elastyczność w doborze dodatków. Co je zapewni?

– stół rozkładany, modułowy, np. MOSS lub AKTIVEN lub jeśli miejsca jest więcej, specjalny stół do grilla jak INSLEV–wykonany ze stali malowanej proszkowo, co sprawia, że jest odporny na rdzę i, co kluczowe, bardzo łatwy do umycia z tłuszczu. –  Może być używany jako baza pod stół do grilla gazowego i jest idealny do organizowania przyborów i zapasów podczas gotowania na świeżym powietrzu. Ten model posiada półkę i haczyki, więc szczypce, rękawice i tacki nie leżą w przypadkowych miejscach i są zawsze pod ręką.

– lekkie krzesła, szczególnie te sztaplowane, czyli takie, które układa się jedno na drugim w „wieżę” i łatwiej je ukryć np. ORKANGER. Dodatkowo zadbajmy, by materiał był odporny na „grillowe” zapachy – obie te funkcje łączy np. lekkie krzesło z PVC ze stabilną aluminiową ramą, np. LEKNES

– dodatkowa powierzchnia, np. mniejszy stolik, jak VAMDRUP, ale koniecznie ze stabilnym blatem odpornym na wysokie temperatury, na który możesz odłożyć gorące naczynie, jak np. RADSTRUP

Naczelna zasada – ta przestrzeń musi być wygodna nie tylko na imprezę:

– Spragnieni majowych spotkań i pięknej pogody, czasem urządzamy miejsce szybko, w trybie „jednego wydarzenia”. Ale jeśli układ mebli jest przygotowany tylko pod większe spotkanie, traci swoją użyteczność na pozostałe 90% czasu. Taras ze stołem na 12 osób, staje się na co dzień torem przeszkód, a poranna kawa przy tak wielkim blacie jest mało przytulna. Zamiast tego, warto zainwestować w 4 wysokiej jakości, wygodne krzesła – jako bazę, a deficyt miejsc uzupełnić estetycznymi siedziskami wielofunkcyjnymi – jak choćby ławki skrzyniowe czy krzesła składane – doradza Sylwia Filimon, dyrektor ds. komunikacji JYSK

Ogrodowy mikroklimat – reguluj sprytnie!

To samo miejsce może funkcjonować inaczej w zależności od nasłonecznienia, kierunku wiatru czy nagrzewania się powierzchni w ciągu dnia. W tym kontekście szczególne znaczenie mają elementy aranżacji, które uwzględniają mikroklimat: materiały o niskiej retencji ciepła, tekstylia ograniczające nagrzewanie powierzchni czy mobilne osłony przeciwdeszczowe, będą naszą „bazą regulacyjną”:

–  Ogród, a nawet niewielki balkon w bloku, nigdy nie jest środowiskiem statycznym, ma kilka równoległych mikrostref termicznych, które różnią się temperaturą, ekspozycją UV i cyrkulacją powietrza. Możemy sprytnie regulować ten mikroklimat: nie tylko parasol, ale markizy tarasowe jak FAABORG czy balkonowe typu HOLD-AN MALMOE osłonią od upału. I nie zapominajmy o osłonie od dymu z grilla – idealnie, by miejsce do jedzenia było oddalone w pewnej odległości od samego urządzenia, by gość nie znajdował się w „strefie kucharza”. Przy mniejszych przestrzeniach rozważmy np. parawan – mówi Sylwia Filimon

Ogród i balkon po spotkaniu: łatwe porządki

To, czy ogród działa na co dzień, zależy też od tego, jak szybko można go uporządkować. Jeżeli trwa to zbyt długo, przestrzeń zaczyna być wykorzystywana okazjonalnie lub po czasie przypomina „składzik”:

– Kluczowe znaczenie mają tu rozwiązania do przechowywania i organizacji, czyli elementy, niewidoczne na pierwszy rzut oka, ale decydujące o wartości użytkowej przestrzeni. Pojemniki i moduły ukrywające koce, poduszki czy akcesoria np. skrzynia zewnętrzna BEDER oraz meble o podwójnej funkcji (np. siedzisko i schowek). Tam, gdzie grillujemy, higienicznym i bezpiecznym rozwiązaniem są też skrzynie z wentylacją, bo zapobiegają powstawaniu wilgoci i nieprzyjemnych zapachów wewnątrz, co jest ważne, jeśli trzymamy tam węgiel lub tekstylia – podpowiada Sylwia Filimon

Wśród priorytetowych lokalizacji znajdują się, m.in. Dublin, Madryt, Bukareszt, Oslo, Sztokholm i Amsterdam. Celem inicjatywy jest zwiększenie dostępności oferty JYSK dla klientów mieszkających w dużych ośrodkach miejskich oraz dalsze wzmacnianie rozpoznawalności marki.

JYSK dysponuje obecnie siecią ponad 3600 sklepów, głównie w Europie, i jest dobrze ugruntowaną marką w wielu krajach. Jednocześnie nadal widzimy znaczący potencjał rozwoju – szczególnie w największych miastach, gdzie chcemy być jeszcze bliżej klientów – mówi Rami Jensen, Prezes & CEO JYSK.

Do końca bieżącego roku finansowego, który zamyka się w sierpniu, planowane jest otwarcie około 30 nowych sklepów w dużych miastach. Kolejne około 70 lokalizacji zostanie uruchomionych w dwóch następnych latach finansowych, do końca sierpnia 2028 roku.

W ostatnich miesiącach JYSK otworzył nowe placówki w centrum Dublina i Amsterdamu, a kolejne inwestycje w tych miastach są już zaplanowane. Harmonogram dalszej ekspansji obejmuje także, m.in. Sztokholm (wrzesień), Oslo i Barcelonę (październik) oraz Madryt (listopad).

Koncentracja na rynkach o ugruntowanej obecności

Nowa strategia zakłada intensyfikację rozwoju w krajach, w których JYSK już prowadzi działalność operacyjną i posiada doświadczenie rynkowe. To odejście od dotychczasowego modelu ekspansji, który koncentrował się głównie na lokalizacjach w mniejszych miastach oraz na obrzeżach aglomeracji.

Na rynkach takich jak Dania jesteśmy marką o wysokiej rozpoznawalności i silnej pozycji. Jednocześnie w wielu krajach europejskich wciąż dostrzegamy znaczący potencjał wzrostu. Dlatego koncentrujemy się na dalszym rozwoju w znanych nam środowiskach rynkowych – podkreśla Rami Jensen.

Dotychczasowy model lokalizacji sklepów, preferujący większe powierzchnie handlowe poza centrami miast, umożliwiał m.in. optymalizację logistyki oraz łatwy dostęp dla klientów zmotoryzowanych. W przypadku nowych lokalizacji miejskich JYSK dostosowuje format sklepów do specyfiki centrów miast.

Standardem dla nowych placówek w lokalizacjach centralnych będzie powierzchnia sprzedaży na poziomie około 800 m², co pozwala na prezentację pełnego asortymentu w bardziej kompaktowym formacie. Dla porównania, średnia powierzchnia sklepu JYSK wynosi obecnie około 950 m².

Podsumowanie:

JYSK planuje otwarcie do 100 nowych sklepów w europejskich stolicach i dużych miastach w ciągu trzech lat.

Strategia zakłada koncentrację na rynkach, na których firma już operuje i posiada kompetencje lokalne.

Nowe sklepy w centrach miast będą funkcjonować w kompaktowym formacie ok. 800 m², przy zachowaniu pełnej oferty produktowej.

Idea równowagi najsilniej wybrzmiewała w projektach stołów, które w kolekcji 2026 zyskały status centralnych elementów architektonicznych wnętrz. Nowe modele, takie jak Riverstone, Axiom czy Nogu balansowały pomiędzy dynamiką a stabilnością, budując napięcie pomiędzy ciężarem podstawy a wizualną lekkością szklanych i ceramicznych blatów. Szczególnie interesującym zabiegiem było wykorzystanie barwionego  szkła artystycznego , nie jako materiału dominującego, lecz świadomego narzędzia kompozycyjnego. W modelu Nogu blat pozwolił wyeksponować geometryczną strukturę bazy, „odciążając” wizualnie formę i wzmacniając jej architektoniczny charakter. To wyraźne przesunięcie względem wcześniejszych kolekcji Calligaris. W nowych kolekcjach szkło przestało być wyłącznie estetycznym wyborem, a zaczęło pełnić funkcję narracyjną, organizując relację pomiędzy przestrzenią a konstrukcją mebla.

Równolegle marka rozwija język materiałowy oparty na kontrastach. Obok szkła pojawiły się powierzchnie bardziej zmysłowe i haptyczne – ceramiki o wyczuwalnej strukturze, naturalne drewno czy miękkie tapicerki. W tym kontekście szczególnie wyraźny  był także zwrot w stronę koloru. W zabudowach, regałach i elementach uzupełniających pojawiły się odcienie terakoty, wypalonej gliny i przygaszonych pomarańczy, które wprowadzają do kolekcji ciepło i materialność. To paleta wyraźnie odchodząca od chłodnych, neutralnych tonów na rzecz barw bliższych naturze, bardziej osadzonych i „domowych”. Kolor przestaje być tu jedynie tłem, a zaczyna pełnić rolę równorzędnego komponentu projektowego, budującego atmosferę wnętrza.

Narracja nowych kolekcji została rozwinięta także w samej przestrzeni ekspozycyjnej. Stoisko Calligaris zaprojektowano jako spójną opowieść, której osią był motyw „czerwonej nici”  prowadzącej odwiedzającego przez kolejne strefy. To symboliczny, ale też przestrzenny element, który spajał całość ekspozycji, odwołując się do idei relacji między obiektami i otoczeniem. Architektura stoiska, inspirowana historią marki i jej włoskimi korzeniami, stała się integralnym elementem doświadczenia.

Istotnym uzupełnieniem stoiska była współpraca z Twinset Milano, która wprowadziła do wątek dialogu designu z modą. W centrum projektu znalazły się siedziska Glen Soft zaprojektowane przez Gino Carollo. Dzięki tekstylnemu podejściu Twinset koronkowy materiał przestał być jedynie wykończeniem, a zaczął funkcjonować jako nośnik subtelnej delikatności. Tkaniny współgrając z miękkimi, otulającymi formami mebli, wprowadziły do przestrzeni subtelny, niemal zmysłowy charakter.

Wizyta na stoisku Calligaris podczas Salone del Mobile 2026 pokazała, że współczesny design coraz częściej operuje kategorią doświadczenia, a nie wyłącznie formy. Szkło budowało lekkość i relację ze światłem, ceramika nawiązywała do fizyczności i dotyku, a kolor, zwłaszcza w odcieniach ziemi, wprowadzał ciepło i głębię. Calligaris pokazał swój unikalny proces projektowy, który nie kończy się na obiekcie, lecz rozciąga się na sposób, w jaki przestrzeń jest odczuwana. Właśnie w tej nieuchwytnej warstwie projektowanie odzyskuje dziś swój najważniejszy wymiar: zdolność budowania relacji między człowiekiem a przestrzenią.

Wraz z pojawieniem się pierwszych wiosennych kwiatów i coraz dłuższymi, słonecznymi dniami, JYSK zaprasza do odkrycia kolekcji Nordic Mood, która przenosi lekkość i radość tej pory roku do domu. Kolekcja obejmuje starannie wyselekcjonowane nowości oraz produkty z aktualnej oferty, łączące świeżą, wiosenną kolorystykę z ponadczasową skandynawską filozofią „hygge”.

Promienie słońca w odcieniach letniej żółci
Wprowadźmy do wnętrza energię wiosennego słońca dzięki miękkiej poduszce STRANDBEDE w odcieniu jasnego khaki, która doskonale uzupełni zarówno sofę, jak i łóżko. Letnia żółć pojawia się także w eleganckim, szklanym wazonie VISTI, idealnym jako centralny element stołu. W połączeniu z nowym, sztucznym bukietem FRANZ tworzy spójną aranżację, która podkreśla wiosenny charakter wnętrza.

Spokój dzięki stonowanej palecie barw
Wiosenna odsłona Nordic Mood opiera się na subtelnych, przygaszonych odcieniach, które sprzyjają wyciszeniu i budowaniu harmonijnej atmosfery. W odpowiedzi na potrzebę ograniczenia codziennego bodźcowania, kolekcja zachęca do zwolnienia tempa, na przykład przy filiżance herbaty serwowanej w kubku MELVIN w kolorze „dusty grape”.

W kolekcji wyróżnia się również pikowany pled LAVENDEL, który dzięki delikatnemu, retro wzorowi kwiatowemu oraz miękkiej strukturze zapewnia komfort i poczucie spokoju. Praktycznym uzupełnieniem aranżacji jest tkany kosz JOEL, łączący funkcję przechowywania z estetyką łatwo dostępnych rozwiązań organizacyjnych.

Kiedy zieleń budzi się do życia
Wraz z pojawieniem się świeżej, jasnej zieleni na zewnątrz, zmienia się również kolorystyka wnętrz. Do serwowania lekkich, wiosennych posiłków idealnie sprawdzi się miska SIGURD w zielonym odcieniu, natomiast miska EJLIF będzie praktycznym wyborem na przekąski i drobne dania. Dekoracyjnym akcentem stołu jest pikowana podkładka ENGSNELLE, która dzięki dwustronnym wzorom dodaje aranżacji przytulności w duchu „hygge”.

Kolekcja Nordic Mood od JYSK obejmuje zarówno nowe produkty, jak i wybrane artykuły z aktualnego asortymentu. Pełna ekspozycja kolekcji dostępna jest w sklepach JYSK oraz online.

Filozofia nieskończonego rzemiosła

Współpraca LOOPE x Karim Rashid opiera się na przekonaniu, że projektowanie odpowiedzialne nie musi oznaczać kompromisów wizualnych. Podczas rozmów i prezentacji designer wielokrotnie podkreśla, że nowoczesne obiekty nie powinny być postrzegane jako statyczne produkty, lecz jako części składowe nieustannej transformacji surowca. Dzieli się tym samym swoją perspektywą, w której to właśnie materiał – poddawany recyklingowi i ponownemu formowaniu – staje się nośnikiem wartości trwalszej niż chwilowe trendy.

– Od dawna uważam, że projektowanie musi wyjść poza kulturę jednorazowości. Ono powinno ewoluować, a nie przemijać – mówi Karim Rashid. Ta wizja, określana mianem „nieskończonego rzemiosła” (Endless circular craft), kluczem do zrozumienia filozofii LOOPE. Aby uczynić tę ideę namacalną, na stoisku marki można zobaczyć prezentację procesu transformacji: od podstawowego materiału, jakim jest czysty, stabilizowany na promieniowanie UV polietylen, przez powstające z niego rzeźbiarskie formy mebli, aż po ich powrót do zamkniętego obiegu.

– Zapraszając Karima Rashida do współpracy, wiedzieliśmy, że zwracamy się do projektanta, który rozumie, że naprawdę odważne projektowanie zaczyna się od pytania: co możemy zrobić z tym, co już mamy? Reakcja międzynarodowej publiczności w Mediolanie potwierdza, że estetyczna odwaga i odpowiedzialność środowiskowa to dziś jedyna słuszna droga – komentuje Łukasz Karaszewski, założyciel i CEO marki LOOPE.

ANIMA, SWAY i RISE: Organiczne formy, które ewoluują

Premierowe kolekcje to trzy różne spojrzenia na „sensualny minimalizm”, zintegrowane z technologią rotomouldingu i zamkniętym obiegiem materiału.

ANIMA to kolekcja jadalniana (stół i krzesła), której nazwa oznacza „duszę”. Rashid rezygnuje tu z klasycznych nóg na rzecz czteropunktowej bazy, która zdaje się wyrastać wprost z podłoża. Krzesło o sylwetce przypominającej płatki kwiatów balansuje między rzeźbiarską ekspresją a ergonomicznym komfortem.

– Chciałem pozbawić jadalnię zbyt surowego, „mechanicznego” wyglądu. Szukałem duszy w obiekcie – płynnego, biologicznego połączenia między krzesłem, stołem i człowiekiem – wyjaśnia projektant.

SWAY, czyli monolityczny leżak, którego linię podyktował rytm śródziemnomorskich fal. Wykonany jako jednolita forma, bez widocznych łączeń, stanowi przykład „organicznego esencjalizmu”. Ergonomiczna rama w kształcie litery S zapewnia intuicyjne wsparcie ciała, a materiał jest całkowicie odporny na sól, chlor i blaknięcie, co czyni go idealnym wyborem do przestrzeni outdoorowych.

RISE to z kolei donica, która staje się elementem architektury. Jej ostro zarysowane przekątne i ukośna krawędź nadają jej „rzeźbiarską wertykalność”. To forma zaprojektowana tak, by dodawać dynamiki zarówno wielkomiejskim biurowcom, jak i prywatnym tarasom.

Stoisko jako lustro idei

Immersyjnym dopełnieniem premier była oprawa wizualna stoiska autorstwa pracowni Naboo Studio. Projektantki postawiły na intensywny dialog kolorystyczny – energetyczny róż i przyciągający wzrok kobalt, które wspólnie stworzyły tło dla rzeźbiarskich form mebli. Centralnym punktem ekspozycji było wielkoformatowe, okrągłe lustro, które nie tylko powielało organiczne sylwetki produktów, ale stało się dosłownym symbolem domkniętej pętli. Jego forma nawiązywała do nazwy i filozofii LOOPE – cyklu zamkniętego, w którym każdy obiekt nieustannie powraca w nowej odsłonie.

Obietnica LOOPE: Design na lata

Fundamentem wszystkich nowości jest trwały, stabilizowany promieniowaniem UV polietylen. Materiał ten jest w pełni recyklingowalny i przygotowany do wielokrotnego przetwarzania, co wpisuje się w unikalną obietnicę marki: każdy produkt LOOPE można po latach zwrócić, by stał się bazą dla zupełnie nowej formy. To właśnie ta „nieskończona pętla” stawia polskiego producenta w roli lidera zrównoważonych innowacji na światowej scenie.

Kolekcje LOOPE x Karim Rashid są już dostępne w regularnej sprzedaży w ośmiu kolorach. Modele w unikalnych barwach, które zdobią mediolańskie stoisko, stanowią edycję limitowaną, upamiętniającą tę wyjątkową premierę.

***

LOOPE to polska marka będąca pionierem w dziedzinie mebli cyrkularnych. Łącząc nowoczesne technologie, specjalistyczną wiedzę materiałową i konsekwentne podejście do zrównoważonego projektowania, firma rozwija model produkcji, w którym design, trwałość i odpowiedzialność środowiskowa funkcjonują jako jeden spójny system. Podstawowym materiałem wykorzystywanym przez LOOPE jest czysty polietylen stabilizowany promieniowaniem UV – tworzywo znane ze swojej wysokiej trwałości, odporności na uszkodzenia oraz łatwości konserwacji. Dzięki możliwości wielokrotnego przetwarzania materiał ten może pozostawać w obiegu przez kolejne cykle produkcji. W efekcie projekty LOOPE powstają z myślą o długotrwałym użytkowaniu i ponownym wykorzystaniu surowca, wpisując się w model projektowania, w którym materiały nie kończą swojego życia po jednym cyklu, lecz mogą powracać w nowych formach.

Polski sektor leśno-drzewny stoi dziś przed jednym z największych wyzwań ostatnich dekad – pogłębiającym się ograniczeniem dostępu do surowca drzewnego. W ostatnich latach branża, będąca jednym z filarów krajowego eksportu i zatrudnienia, mierzy się z rosnącą presją regulacyjną, zwiększającą się skalą wyłączeń lasów z użytkowania oraz niestabilnością zasad sprzedaży drewna. Jednocześnie rośnie konkurencja o surowiec – zarówno ze strony energetyki, jak i rynków zagranicznych.

W efekcie coraz wyraźniej widoczny jest brak równowagi między ambitnymi celami środowiskowymi a realiami gospodarczymi. Najnowsza analiza Koalicji na Rzecz Polskiego Drewna pokazuje, że problemem nie jest sama ochrona przyrody, lecz brak spójnej, długofalowej strategii zarządzania zasobami leśnymi oraz brak równowagi między ochroną lasów a gospodarką. Dodajmy, że gra toczy się o gospodarkę opartą na surowcu odnawialnym, jakim jest drewno, a więc paradoksalnie również kluczową z punktu widzenia ochrony środowiska.

Analiza ostatnich działań w obszarze leśnictwa wskazuje – w ocenie branży – na narastający rozdźwięk między deklarowanymi celami a ich rzeczywistą realizacją:

1. „Strategia nie partyzantka” – brak spójnej strategii

Z perspektywy branży widoczny jest brak kompleksowej i długofalowej strategii dla sektora leśno-drzewnego. Podejmowane działania mają często charakter doraźny i wprowadzane są bez odpowiedniej podstawy analitycznej czy stabilnych ram prawnych. Dotyczy to m.in. moratoriów, koncepcji lasów społecznych, inicjatyw takich jak ONOL 1 i 2, ochrony starolasów czy zmian ograniczających prowadzenie aktywnej gospodarki leśnej na wybranych obszarach. Część z tych działań realizowana była bez szerokiego konsensusu społecznego, co znajduje odzwierciedlenie w protestach lokalnych społeczności, m.in. w regionach Podlasia i Podkarpacia.

2. „Drewno dla przemysłu, nie do pieca” – potrzeba stabilności dostaw

Deklaracje dotyczące kierunków wykorzystania drewna nie przekładają się na stabilność rynku. Kluczowym wyzwaniem pozostaje malejąca i niestabilna podaż surowca. Branża drzewna i meblarska konkuruje o drewno zarówno z sektorem energetycznym, jak i z ograniczeniami administracyjnymi wynikającymi z wyłączania kolejnych obszarów z użytkowania czy zmian w sposobach prowadzenia gospodarki leśnej. Wprowadzane regulacje dotyczące drewna energetycznego nie rozwiązały problemu – w praktyce nadal dochodzi do wykorzystywania pełnowartościowego surowca do celów energetycznych.

3. „Europejskie przywództwo” – wyzwania regulacyjne

W obszarze implementacji regulacji unijnych widoczne są istotne opóźnienia i niespójności. Dotyczy to m.in. wdrożenia rozporządzenia EUDR oraz braku pełnych regulacji krajowych dla dyrektyw RED II i RED III, w tym w zakresie kaskadowego wykorzystania drewna, recyklingu czy wykorzystania biomasy drzewnej.

4. „20% lasów pod ochroną” – brak równowagi między ochroną a gospodarką

Z punktu widzenia branży kluczowym problemem nie jest sama idea ochrony przyrody, lecz brak równoległych rozwiązań dla przemysłu. Każde rozszerzenie obszarów chronionych – jeśli nie jest poparte analizą i mechanizmami kompensacyjnymi – oznacza ograniczenie dostępności surowca, co prowadzi do jego deficytu i wzrostu cen. Obecnie różne formy ochrony obejmują już około 38% powierzchni Lasów Państwowych. W tym kontekście postulaty dalszego administracyjnego wyłączania kolejnych 20% lasów z użytkowania budzą wątpliwości co do ich proporcjonalności i uzasadnienia merytorycznego.

Jednocześnie tylko około 68% powierzchni Lasów Państwowych objętych jest certyfikacją FSC, która stanowi istotny, niezależny wskaźnik oceny zrównoważonej gospodarki leśnej. Pomimo wcześniejszych zapowiedzi proces jej pełnego wdrożenia pozostaje nieukończony.

5. „Nowe rezerwaty i ochrona starolasów” – wpływ na stabilność inwestycyjną

Dla przedsiębiorstw sektora największym wyzwaniem jest nie tyle sama skala ograniczeń, co ich nieprzewidywalność. Inwestycje w branży drzewnej mają charakter długoterminowy, natomiast dostęp do surowca może ulegać zmianom w krótkim czasie w wyniku decyzji administracyjnych, co znacząco zwiększa ryzyko inwestycyjne.

6. „Wsparcie dla polskiego biznesu” a praktyka rynkowa

Deklaracje wsparcia dla krajowego przemysłu nie znajdują pełnego odzwierciedlenia w praktyce. Branża wskazuje na jednoczesne występowanie ograniczeń w pozyskaniu drewna, wzrostu jego cen oraz niestabilności systemu sprzedaży, w tym zasad aukcyjnych. Dodatkowo zmiany w metodach pomiaru i klasyfikacji surowca wprowadzane są w sposób budzący zastrzeżenia przedsiębiorców.

W rezultacie polskie firmy znajdują się w mniej konkurencyjnej pozycji względem podmiotów zagranicznych, które mają łatwiejszy dostęp do surowca lub pozyskują go poza Unią Europejską. Import drewna z odległych rynków wiąże się przy tym z wyższym śladem węglowym oraz ryzykiem niższych standardów środowiskowych, co pozostaje w sprzeczności z deklarowanymi celami klimatycznymi.

7. „Lasy dla ludzi” – potrzeba dialogu społecznego

Zasadne jest podejście, zgodnie z którym lasy powinny służyć różnym grupom społecznym – zarówno w wymiarze rekreacyjnym, jak i gospodarczym. Wymaga to jednak wyważenia interesów oraz prowadzenia dialogu między interesariuszami. Obecne działania bywają postrzegane jako pogłębiające napięcia między organizacjami społecznymi, samorządami, przedsiębiorcami i środowiskiem leśników.

Kluczowe znaczenie ma zapewnienie wielofunkcyjności lasów oraz włączenie społeczności lokalnych w procesy planowania gospodarki leśnej, w tym w opracowywanie planów urządzenia lasu.

8. „Ofensywa rezerwatowa” – kumulacja efektów

Pojedyncze decyzje dotyczące rozszerzania ochrony mogą wydawać się uzasadnione, jednak ich łączny efekt prowadzi do systematycznego ograniczania powierzchni dostępnej dla gospodarki leśnej, bez równoważenia tego zwiększeniem produktywności w innych obszarach. Towarzyszą temu rosnące napięcia społeczne.

Zdaniem branży działania ochronne powinny koncentrować się na jakości i zasadności merytorycznej, a nie wyłącznie na skali. Dotyczy to m.in. inicjatyw związanych z tworzeniem nowych rezerwatów. Należy również uwzględniać ograniczenia modelu ochrony biernej.

Obecne podejście do zarządzania sektorem leśno-drzewnym charakteryzuje się wyraźnym rozdźwiękiem między deklarowanymi celami a praktyką regulacyjną. Zamiast spójnej i długofalowej strategii równoważenia funkcji ochronnych i gospodarczych lasów, dominują działania o charakterze doraźnym, często pozbawione odpowiedniej przewidywalności.

W efekcie obserwuje się ograniczenie dostępności surowca drzewnego, wzrost niepewności inwestycyjnej oraz osłabienie konkurencyjności krajowego przemysłu, przy jednoczesnym nasileniu napięć społecznych.

Brak mechanizmów kompensacyjnych dla rozszerzanych form ochrony oraz niespójność w implementacji regulacji krajowych i unijnych sprawiają, że realizacja celów środowiskowych odbywa się kosztem stabilności gospodarczej, bez gwarancji osiągnięcia zakładanych efektów klimatycznych.

Z perspektywy eksperckiej kluczowym wyzwaniem pozostaje dziś nie tylko skala ochrony zasobów leśnych, lecz przede wszystkim brak zintegrowanego podejścia, które w sposób rzeczywisty godziłoby cele środowiskowe, gospodarcze i społeczne. Odbudowa równowagi w tym obszarze wymaga przywrócenia przewidywalności regulacyjnej, oparcia decyzji na rzetelnych danych oraz prowadzenia rzeczywistego dialogu z interesariuszami. Tylko takie podejście umożliwi wypracowanie trwałego modelu zarządzania lasami, zapewniającego zarówno skuteczną ochronę przyrody, jak i stabilne warunki rozwoju dla krajowej gospodarki.

***

Informacje o Koalicji na Rzecz Polskiego Drewna

Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna to inicjatywa stowarzyszeń i firm reprezentujących przemysł: meblarski, płytowy, papierniczy i tartaczny. Promujemy drewno jako materiał najbardziej przyjazny człowiekowi, naturalny, odnawialny, podlegający recyklingowi. Przeciwdziałamy spalaniu drewna przez energetykę zawodową. Dążymy do wprowadzenia klasyfikacji odpadów drzewnych.

Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna w liczbach:

– ok. 5% polskiego PKB (cały przemysł drzewny ok. 6% polskiego PKB),

– ok. 350 000 osób bezpośrednio zatrudnionych w firmach (cały przemysł drzewny ok. 450 000 osób zatrudnionych

w firmach),

– 2 eksporter i 6 producent mebli na świecie,

– 2 miejsce w Europie i 7 miejsce na świecie pod względem produkcji płyt drewnopochodnych,

– 7 producent i 8 eksporter Europie w branży papierniczej,

– 1 eksporter w Europie w zakresie podłóg,

– 2 miejsce w Europie w zakresie eksportu jako branża drzewna ogółem,

– zakupy drewna w lasach państwowych przez podmioty reprezentowane przez Koalicję na Rzecz Polskiego Drewna – ok. 12 mln m3.

Promocja trwa od 7 kwietnia do 30 czerwca 2026, a rejestracja w MyFestool – konieczna do odbioru cashbacku – upływa 12 lipca 2026. Co istotne: sama rejestracja do Gwarancji all-inclusivenie wystarczy. Uczestnik musi osobno zgłosić się do programu Cashback.

Festool w meblarstwie – argumenty eksperckie

W produkcji mebli na wymiar i w stolarni wysokiej klasy liczy się każdy milimetr oraz każdy stopień gładkości powierzchni. Model ETS EC 150 został zaprojektowany z myślą o wielogodzinnej pracy precyzyjnej. Jego bezszczotkowy silnik EC‑TEC nie tylko wydłuża żywotność narzędzia, ale przede wszystkim utrzymuje stałą prędkość obrotową niezależnie od docisku. To kluczowe przy szlifowaniu fornirowanych płyt MDF, litego dębu czy egzotycznego wenge – zbyt duży docisk i zbyt niska prędkość natychmiast objawiają się przypaleniami lub rysami.

Dodatkowo, niska wysokość obudowy (116 mm) przesuwa środek ciężkości bliżej szlifowanej powierzchni. Praktyczny skutek? Szlifowanie krawędzi półek, skrzydeł drzwiowych czy cienkich listew jest stabilne i przewidywalne – szlifierka nie „ucieka” na boki.

Model ROTEX RO 150 to z kolei narzędzie hybrydowe, które w meblarstwie sprawdza się tam, gdzie trzeba szybko usunąć materiał. Tryb rotacyjny (szlifowanie z zablokowanym mimośrodem) pozwala na agresywne zrównanie spoin, usunięcie śladów po grubym frezowaniu lub przygotowanie drewna o dużej gęstości, jak jesion czy dąb. Następnie, bez zmiany papieru, przełączasz na tryb oscylacyjny i wygładzasz powierzchnię. To oszczędność czasu rzędu 30–40% w porównaniu do tradycyjnych metod.

Festool w budownictwie – argumenty eksperckie

W branży budowlanej i renowacyjnej priorytety to szybkość, trwałość i czystość. ROTEX RO 150 to narzędzie, które w jednym urządzeniu oferuje trzy funkcje: szlifierkę tarczową, mimośrodową i polerkę.

• Tryb rotacyjny (AG): przy prędkości do 6000 obr./min i momencie obrotowym napędu, szlifierka usuwa stare, wielowarstwowe powłoki malarskie i klejowe w ułamku czasu, jaki zajęłoby to szpachlą lub opalarką.

• Tryb oscylacyjny (WRS): po usunięciu grubej powłoki, jednym przełącznikiem zmieniasz tryb i wygładzasz rysy, przygotowując podkład pod farbę lub lakier.

• Polerowanie: z odpowiednim płatem polerskim, ROTEX RO 150 nadaje połysk powierzchniom kamiennym (marmur, granit), betonowi architektonicznemu, a także lakierom – eliminując efekt hologramu, który często pojawia się przy użyciu tanich polerek.

Oba modele korzystają z systemu okapowego MULTI‑JETSTREAM 2, który w porównaniu do standardowych otworów zwiększa skuteczność odsysania pyłu nawet o 30%. W budownictwie to mniejsza ilość pyłu krzemionkowego w powietrzu (ochrona zdrowia) oraz mniej czasu na sprzątanie. W meblarstwie to pył, który nie osadza się na lakierowanej powierzchni i nie zapycha papieru ściernego – papier Festool wytrzymuje nawet kilkukrotnie dłużej niż tańsze zamienniki.

Po dopełnieniu formalności Festool przelewa 450 zł i informuje o tym mailowo. Jeśli jeszcze nie masz konta MyFestool, załóż je bezpłatnie online. To najprostszy sposób, aby kupić narzędzie najwyższej klasy z realnym zwrotem gotówki. Pełny regulamin i lista punktów sprzedaży – na stronie Cashback Wiosna 2026.

Projekt, który mam przed sobą, tej posłuszności odmawia. Quimera Orbis nie jest kuchnią. Nie jest systemem biurowym. Nie jest nawet meblem w konwencjonalnym sensie tego słowa. To system formalny, który dokonuje aktu odmowy – odmawia pozostania w kategorii, którą mu nadano. I właśnie ta odmowa otwiera przestrzeń do zadania pytań, które branża meblarska, architektoniczna i projektowa od dawna odkładają na później.

Zacznijmy od materialnego faktu, bo w tym przypadku materialność jest kluczowa. Quimera Orbis zbudowana jest na radykalnym ograniczeniu: wyłącznie proste cięcia CNC. Żadnych krzywizn. Żadnych rzeźbień. Żadnych ekspresyjnych gestów, które miałyby świadczyć o wirtuozerii autora. A jednak ten system – złożony wyłącznie z płaszczyzn ciętych pod kątem prostym lub ostrym – tworzy ciągłość. Tworzy miękkość. Tworzy iluzję krzywizny, która nie wynika z dodawania, ale z odejmowania.

To fundamentalne przesunięcie. Projektowanie od zawsze kojarzyło się z akumulacją: dodajemy uchwyty, dodajemy frezowania, dodajemy ozdobne wykończenia, by przedmiot lepiej komunikował swoją funkcję. Tutaj proces jest odwrócony. Złożoność powstaje nie poprzez dodawanie, ale poprzez usuwanie wszystkiego, co nie jest strukturalne. Każdy element jest jednocześnie konstrukcją, powierzchnią użytkową, detalem i wykończeniem. Nie ma podziału na to, co nośne i to, co wypełniające. Nie ma osobnej warstwy dekoracji. Jest tylko decyzja o tym, gdzie kończy się jedna płaszczyzna, a zaczyna inna – i ta decyzja staje się architekturą.

Meble zawsze były definiowane przez to, co robią. Szafka przechowuje. Blat umożliwia pracę. Półka eksponuje. Ten system definiuje jednak coś innego – definiuje sposób, w jaki konstruuje się przestrzeń. To nie jest zbiór funkcji. To jest warunek przestrzenny. Gdy na niego patrzysz, nie widzisz zestawu elementów. Widzisz ciągłą powierzchnię, która zagina się, rozwidla, przechodzi z pionu w poziom, by znów stać się pionem. Powierzchnia ta nie jest umieszczona w pomieszczeniu. Ona to pomieszczenie organizuje.

Brak uchwytów jest tu celowym gestem, nie minimalizmem dla estetyki. Gesty otwierania, przesuwania, odsłaniania są wynikiem geometrii – fazy, podcięcia, krawędzie stają się zaproszeniem do interakcji. Nie potrzebujesz oznaczeń, bo powierzchnia sama prowadzi dłoń. To język, który nie wymaga tłumaczenia, bo operuje na poziomie intuicji ciała.

Brak widocznych połączeń nie jest sztuczką wizualną. To konsekwencja myślenia o montażu jako o akcie architektonicznym, nie stolarskim. Elementy łączą się w sposób, który ukrywa sam akt łączenia, jak w dobrze napisanym zdaniu, gdzie gramatyka staje się przezroczysta. Nie ma tu fragmentacji – jest hierarchia: niektóre płaszczyzny dominują, inne im ustępują, tworząc relacje, które przypominają bardziej kompozycję muzyczną niż składanie mebli.

I tu dochodzimy do najsilniejszego stwierdzenia: nie ma obiektu, jest obecność. Quimera Orbis nie funkcjonuje jako rzecz, którą można postawić w pokoju. Ona wchodzi w relację z przestrzenią tak głęboką, że staje się jej integralną częścią. Ściana przestaje być ścianą w miejscu, gdzie zaczyna się blat. Podłoga unosi się, by stać się siedziskiem. To nie jest kuchnia, która stoi w kuchni. To powierzchnia, która decyduje, kiedy przestaje być ścianą.

To oczywiście rodzi pytanie o produkcję. Często takie projekty odbierane są jako ćwiczenia koncepcyjne, oderwane od realiów wytwarzania. Tymczasem Quimera Orbis jest w pełni oparta na logice produkcyjnej, która już istnieje. Stuprocentowa zgodność z możliwościami obróbki CNC. Tylko proste cięcia – nic, co wymagałoby maszyn pięcioosiowych, frezów specjalnych czy ręcznej postprodukcji. Montaż zredukowany do minimum, co eliminuje zarówno błędy wykonawcze, jak i czasochłonność montażu na miejscu. Brak zależności od specyficznego sprzętu – każdy zakład wyposażony w standardową frezarkę CNC może to wyprodukować. Powtarzalność jest wysoka, bo każdy element jest pochodną jednego, spójnego systemu geometrii.

Branża już ma narzędzia. To, czego jej brakuje, to decyzji, by myśleć inaczej. Przez lata przyzwyczailiśmy się, że innowacja w meblarstwie polega na nowych materiałach, nowych okuciach, nowych systemach otwierania. Tutaj innowacja leży w samym akcie myślenia – w przejściu od projektowania przedmiotów do projektowania relacji przestrzennych. To wymaga odwagi, której często brakuje w kulturze zorientowanej na szybki zysk i powtarzalność katalogową.

Gdy przyglądam się Quimera Orbis, zadaję sobie pytanie, które nie daje mi spokoju: jeśli meble zaczynają zachowywać się jak przestrzeń, co dzieje się z architekturą? Czy to, na co patrzę, to wciąż element wyposażenia, czy już fragment budynku? I jeśli architektura – ta wielka, monumentalna, planowana od pierwszego szkicu – pojawia się dopiero po tym, jak takie systemy zaczną organizować wnętrza, co to mówi o samej architekturze? Czy nie jest tak, że architektura w swoim tradycyjnym rozumieniu spóźnia się na własne konsekwencje?

Może odpowiedź leży gdzieś pomiędzy. Może Quimera Orbis jest dowodem na to, że granica między meblem a architekturą była zawsze sztuczną konstrukcją intelektualną, wygodną dla podręczników, ale fałszywą wobec doświadczenia. Doświadczamy przestrzeni w sposób ciągły – nie oddzielamy ściany od szafki, podłogi od siedziska. Nasze ciało nie uznaje tych podziałów. Dlaczego więc projektowanie miałoby je nadal utrzymywać?

Victor Manuel nie zaprojektował po prostu kuchni. Zaprojektował argument. Argument, który mówi, że jeśli wciąż nazywamy to meblem, to meble były niedocenione. Jeśli natomiast jest to już architektura, to architektura jest spóźniona. W obu przypadkach dotychczasowe definicje przegrywają z rzeczywistością materialną, która po prostu działa inaczej, niż zakładaliśmy.

I może właśnie to jest w tym projekcie najważniejsze: nie daje się zamknąć, skatalogować, opisać jednym zdaniem. Nie pasuje do folderu reklamowego ani do teorii architektury ostatnich dekad. Nie można go zignorować, bo jest zbyt namacalny. Nie można go zasymilować, bo jest zbyt radykalny w swojej prostocie. Pozostaje więc tylko jedno: zmierzyć się z pytaniem, które stawia, i rozstrzygnąć je we własnej praktyce – czy nadal projektujemy rzeczy, czy wreszcie zaczynamy projektować warunki.

To nie jest kuchnia. To powierzchnia, która decyduje, kiedy przestaje być ścianą. I to jest problem, z którym trzeba będzie się zmierzyć.

Victor Manuel – projektant, który nie uznaje granicy

Za tym projektem stoi architekt i projektant, którego nazwisko powtarza się w środowiskach eksperymentalnego wzornictwa z rosnącą częstotliwością i rosnącym uznaniem. Victor Manuel nie jest postacią anonimową – to twórca systematycznie pracujący nad rozpuszczeniem granicy między meblem a architekturą. Jego portfolio nie jest katalogiem obiektów, lecz zbiorem argumentów materialnych, z których każdy kwestionuje inny aspekt zastanej typologii.

Pracuje w Lizbonie, gdzie prowadzi autorską pracownię łączącą projektowanie z badaniami nad geometrią i percepcją przestrzenną. Jego podejście ma korzenie zarówno w tradycji portugalskiego modernizmu – surowego, strukturalnego, nieufnego wobec ornamentu – jak i we współczesnych eksperymentach z cyfrową fabrykacją. To połączenie rodzi projekty o osobliwej podwójnej naturze: jednocześnie archaiczne w swojej materialnej szczerości i radykalnie współczesne w logice wytwarzania.

Manuel nie projektuje dla katalogów. Nie interesuje go sezonowa nowość ani odświeżanie sprawdzonych form. Jego pytania są bardziej fundamentalne: co się stanie, gdy mebel przestanie być dodatkiem do architektury, a stanie się jej początkiem? Czy powierzchnia może pełnić funkcję bez utraty ciągłości? Jak niewiele trzeba, by powstała przestrzeń?

W jego wcześniejszych realizacjach – systemach modułowych, eksperymentalnych wnętrzach mieszkalnych, prototypach wystawienniczych – widać konsekwentny rozwój tej samej myśli. Quimera Orbis nie jest więc wyjątkiem w jego dorobku. Jest kulminacją. To projekt, w którym wszystkie wcześniejsze intuicje znajdują swoje najbardziej dojrzałe i najbardziej bezkompromisowe wyrażenie.

Gdy pyta się go o klasyfikację własnej pracy, odpowiada niechętnie. Nie chce być ani projektantem mebli, ani architektem wnętrz. Mówi o sobie jako o kimś, kto „organizuje materialne warunki doświadczenia”. Brzmi to abstrakcyjnie – dopóki nie stanie się przed jednym z jego projektów. Wtedy abstrakcja znika. Zostaje tylko przestrzeń, która zachowuje się inaczej, niż powinna.

Victor Manuel jest dziś jednym z tych nielicznych projektantów, którzy nie odpowiadają na zapotrzebowanie rynku, lecz je wyprzedzają. Nie słucha briefów – zadaje pytania, na które briefy jeszcze nie powstały. I właśnie dlatego jego praca wykracza poza mebel, poza architekturę, poza dyscypliny. Wchodzi na terytorium, które jeszcze nie ma nazwy. Ale już ma swój pierwszy, materialny dowód.

Uczestnicy będą mieli możliwość zapoznania się z najnowszymi rozwiązaniami marki Festool, uczestniczenia w pokazach oraz praktycznych warsztatach, a także testowania narzędzi w warunkach zbliżonych do rzeczywistej pracy.

Dla pierwszych 100 zarejestrowanych uczestników posiadających aktywne konto MyFestool przewidziano prezent powitalny w każdej lokalizacji. Organizatorzy przygotowali również konkursy z atrakcyjnymi nagrodami, w tym główną – zagłębiarkę Festool TSC 55 KSEB z akumulatorem TBX 8 Ah.

Strona: Festool Roadshow

Konkursy i Nagrody:

Konkurs w każdej lokalizacji – cięcie CSC-SYS 50

I miejsce: komplet szyn 578937

II miejsce: tarcza diamentowa w etui 578699 + 577219

III miejsce: systainer ze znacznikami 578697

Nagroda główna (jedna): Najlepszy wynik ze wszystkich lokalizacji otrzyma nową zagłębiarkę TSC 55 KSEB z akumulatorem TBX 8Ah (577988 + 578746)

Koło fortuny/stanowisko serwisowe (poniższe ilości na każdą lokalizację)

30 szt. X  Marker PICA 578973

10 szt. x miara rozwijana 205182

10 szt. x kątownik ciesielski 578971

Warsztaty:

– HPL

-Rocco

– Strefa budowlana z gośćmi (Para Rawiki, czyli Rafał i Wiktoria)

Mapa lokalizacji Roadshow:

Problem pojawia się w momencie, gdy na tę królewską kanapę wskakuje pies po spacerze w deszczu albo dziecko z czekoladowym batonikiem. Albo pan domu z laptopem i kawą, która magicznie wychlapuje się z filiżanki. 

 
Skąd się wziął ten wstyd 

Poliester pojawił się na rynku konsumenckim w latach pięćdziesiątych jako obietnica rewolucji. Nie gniecie się, nie kurczy, wytrzyma lata. Branża modowa przyjęła go z entuzjazmem a potem szybko się rozczarowała. Koszule z lat siedemdziesiątych pociły się razem z właścicielem, elektryzowały przy każdym ruchu i wyglądały jak coś, czego nawet właściciel second-handu nie wyceniłby wysoko. Opinia została. Nawet gdy technologia dawno poszła dalej, skojarzenie trzymało się rynku z uporem godnym lepszej sprawy. Syntetyk równa się tanie. Tanie równa się gorsze.

Tymczasem inżynierowie włókien po cichu robili swoje.

Rewolucja bez konferencji prasowej 

Mikrofibrowe sploty pozwoliły uzyskać miękkość, której wcześniej syntetyk nie dawał. Technologie powlekania powierzchni sprawiły, że poliester zaczął oddychać inaczej, leżeć inaczej, wyglądać inaczej. Ale prawdziwa zmiana zaczęła się w tapicerstwie meblowym branży, która ma wobec tkanin wymagania, jakich moda nigdy nie stawiała.

Sofa musi przeżyć dziesięć lat codziennego użytkowania, zachować kolor mimo ekspozycji na światło i wyglądać tak samo w serii tysiąca sztuk jak w pierwszym egzemplarzu. To ostatnie wymaganie jest szczególnie bezlitosne dla materiałów naturalnych i szczególnie łaskawe dla dobrze zaprojektowanego poliestrowego splotu.

Kolekcja Nastex Palma
 

Paradoks, o którym branża mówi szeptem 

Zjawisko jest dobrze znane każdemu, kto zajmuje się zaopatrzeniem w produkcji seryjnej. Len reaguje na światło, wilgoć i temperaturę, a każda belka jest trochę inna. Przy produkcji jednostkowej to zaleta i temat na osobny artykuł. Przy serii przemysłowej – źródło reklamacji, których dział jakości nie planował w budżecie.

Rozwiązanie? Tkanina poliestrowa imitująca len. Identyczna faktura, podobna paleta barw, powtarzalność na poziomie, który natura osiąga tylko przypadkowo. Klient dostał to, czego chciał wizualnie. Producent dostał to, czego potrzebował operacyjnie. Jedyne co zniknęło to słowo „len” na metce.

Nastex dostarcza tego rodzaju tkaniny producentom mebli od lat i wie, że rozmowa o składzie jest dziś zupełnie inna niż dekadę temu. Nikt już nie przeprasza za poliester pokazuje parametry.
 
Co dziś potrafi poliester, czego natura nie może 

To nie jest kwestia mody ani marketingu, tylko fizyki i chemii. Nowoczesne tkaniny poliestrowe projektuje się pod konkretne parametry eksploatacyjne: odporność na ścieranie liczona w dziesiątkach tysięcy cykli Martindale’a, stabilność barwy przy długotrwałej ekspozycji na UV, odporność na pilling kontrolowana już na etapie splotu i możliwość zamówienia identycznej partii za sześć miesięcy, co dla producenta mebli oferującego tkaninę jako opcję konfiguracyjną jest warunkiem koniecznym, a nie miłym dodatkiem.

Żadne włókno naturalne nie daje takiej przewidywalności w skali przemysłowej. A przewidywalność w produkcji masowej to fundament rentowności.

Warto w tym miejscu przypomnieć, że Kvadrat, duńska marka, której tkaniny ubierają fotele i sofy największych marek designerskich na świecie, od GUBI po Muuto i Fritz Hansen, ma w swojej kolekcji całe serie w 100% poliestrowe. Patricia Urquiola, jedna z najbardziej rozpoznawalnych projektantek na świecie, stworzyła dla nich kolekcję z włókien oceanicznych i nazwała ją „Sport”. Jeśli poliester jest wystarczająco dobry dla tych marek, dyskusja o tym czy wypada go użyć w narożniku do salonu wydaje się nieco przesadzona.
 
A co z ekologią? 

Jest jeszcze jeden argument, o którym rzadko mówi się wprost. Tkanina, która wytrzymuje dziesięć lat intensywnego użytkowania, nie trafia na wysypisko po trzech sezonach. W debacie o ekologii materiałów zbyt często liczy się skład, a za rzadko cykl życia produktu. Uprawa bawełny potrzebuje tysięcy litrów wody na kilogram włókna, len jest skromniejszy, ale też nie bezkosztowy. Poliester z kolei powstaje z ropy, co nie brzmi zachęcająco, choć nowoczesne technologie coraz częściej sięgają po surowce z recyklingu. Żaden z tych materiałów nie jest bez skazy. Różnica polega na tym, że poliester z certyfikatem, który przeżyje dwie dekady na sofie, ma inny ślad środowiskowy niż naturalna tkanina, która po czterech latach blaknięcia ląduje w kontenerze. To nie jest argument przeciwko naturze, to argument za myśleniem o trwałości jako wartości samej w sobie. 

 
Natura jako inspiracja, poliester jako realizacja 

Projektanci od lat czerpią z natury, jej faktur, kolorów, struktur. Problem nie leży w estetyce, tylko w tym, że natura bywa kapryśna w skali przemysłowej. Len blaknie nierównomiernie, wełna mechaci się pod wpływem intensywnego użytkowania, żakard wymaga ostrożności, której nie zawsze można oczekiwać od codziennego życia w domu. Poliester nie zastępuje natury a bierze z niej to, co najcenniejsze wizualnie, i dodaje to, czego natura nie oferuje: trwałość, powtarzalność i spokój ducha właściciela kanapy.

Koniec wstydu 

Producenci tkanin pracujący dla poważnych graczy rynku meblowego nie przepraszają dziś za skład. Prezentują certyfikaty, rozmawiają o cyklu życia produktu i odporności na użytkowanie. Klient branżowy też dawno przestał pytać „ale to nie syntetyk?” z tonem inkwizytora. Pyta o dostępność koloru za pół roku, o minimalną partię, o dokumentację przeciwpożarową.

Nastex odpowiada na te pytania codziennie. Dla producentów, którzy potrzebują tkaniny niezawodnej, skalowalnej i takiej, która za trzy lata nadal będzie dostępna w tym samym odcieniu. To jest właśnie ta rozmowa, której branża potrzebuje. Mniej poezji o naturze, więcej konkretów o tym, co tkanina wytrzyma.

A wygląda przy tym naprawdę nieźle.

Każda decyzja projektowa ma swój ciężar: od obserwacji i wskazania trendów, przez proporcje i dobór materiałów, po sposób szycia i wykończenia. W meblach olta istotne jest nie tylko to, co widać, lecz przede wszystkim to, jak poczuje się człowiek już w pierwszej chwili kontaktu z meblem. Tę filozofię studio projektowe olta – założyciele marki Katarzyna i Krzysztof Zawistowscy oraz projektantka Marta Morawska-Omalecka – realizuje poprzez idealne połączenie estetyki, ergonomii i rzemieślniczej precyzji.

Więcej niż wygląd

W olta design nie jest dekoracją. To doświadczenie, które pojawia się w chwili pierwszego kontaktu z meblem i zostaje na dłużej. Dlatego proces projektowy nie zaczyna się od formy, lecz od tego, jak mebel jest odbierany – fizycznie i emocjonalnie.

– Najpierw ustalamy kierunek. Opieramy się na trendach, zachowaniach użytkowników i własnych doświadczeniach. Forma musi być atrakcyjna i świeża – mówi Marta Morawska-Omalecka. – W kolekcji Luis założyliśmy potrzeby bardziej dojrzałego użytkownika, który potrzebuje dobrego podparcia całej sylwetki. Sofa miała być modułowa, ale przede wszystkim dopasowana do jego sposobu odpoczynku – tłumaczy projektantka.

To pokazuje myślenie olta: tworzyć meble, które zapamiętuje się przez odczucie. – Projekt jest gotowy dopiero wtedy, gdy klient siada i od razu wie, że to jest to – mówi Katarzyna Zawistowska.

— Dochodzimy do tego przez testy – dodaje Krzysztof Zawistowski. – Pracujemy tak długo, aż efekt jest dokładnie taki, jak chcemy. Nawet jeśli oznacza to więcej materiału i wyższy koszt – podkreśla współtwórca marki, bo w olta nie chodzi tylko o wygląd. Chodzi o to, co czujesz, kiedy siadasz.

Trend – impuls, nie wyrocznia

W świecie mebli coraz częściej pojawiają się projekty tworzone na jeden sezon — szybkie odpowiedzi na chwilowe zainteresowanie, estetycznie dopasowane do aktualnych obrazów z mediów i targów. Powstają kolekcje, które dobrze wyglądają „tu i teraz”, ale nie budują relacji z użytkownikiem w dłuższej perspektywie.

Tymczasem mebel nie jest produktem jednorazowym. Wchodzi w codzienność, pracuje z ciałem, starzeje się razem z przestrzenią. To, co jest tylko trendem, bardzo szybko traci swoją siłę, przestaje zaskakiwać, nie angażuje, znika w tle.

— Dlatego trend może być dla nas impulsem, ale nigdy punktem docelowym. W olta nie projektujemy na sezon – tłumaczy Katarzyna Zawistowska. — Szukamy form i odczuć, które pozostają aktualne mimo zmieniających się estetyk. Takich, do których chce się wracać, a nie po roku wymagających wymiany. Bo prawdziwa wartość mebla nie polega na tym, jak dobrze wpisuje się w trend, tylko na tym, jak długo pozostaje właściwy – dodaje.

Mebel na ludzką miarę

Olta tworzy nie tyle mebel, co doświadczenie – od dopracowanych proporcji, rytmu przeszyć, koloru i faktury obicia, poprzez miękkość i wygodę, aż po nastrojowe oświetlenie, otoczenie pięknych przedmiotów i sztuki. To spójna kompozycja, w której każdy element ma znaczenie i wpływa na odbiór całości.

Dlatego nic nie jest tu przypadkowe. Każda linia, każde zaokrąglenie i każdy detal są podporządkowane temu, jak ciało układa się w meblu i jak przestrzeń działa na zmysły. To proces świadomego budowania doświadczenia — takiego, które zaczyna się od pierwszego kontaktu i rozwija z czasem.

Komfort nie jest dziełem przypadku, musi być starannie zaprojektowany i dopracowany w najdrobniejszych szczegółach. Studio projektowe olta doskonale rozumie, jak tworzy się to doświadczenie i konsekwentnie realizuje zasadę Comfort First.

O marce olta
Olta od ponad trzech dekad tworzy meble i elementy wyposażenia wnętrz, które pomagają budować przestrzenie dla codziennych chwil i ważnych wspomnień. Marka, czerpiąc z inspiracji włoskim rzemiosłem, łączy komfort, ponadczasową formę i dbałość o detal. Zaprojektowane z myślą o slow living i wyprodukowane w Europie meble olta tworzą kolekcje dla tych, którzy poszukują trwałych, pięknych i dobrze przemyślanych rozwiązań do współczesnych wnętrz. Obecne można je kupić w ponad pięćdziesięciu showroomach na świecie – od Polski, przez Francję i Danię, aż po Kuala Lumpur.

Olta od ponad trzech dekad produkuje meble tapicerowane i przygląda się temu, jak siedzimy, odpoczywamy i spędzamy czas razem. I dobrze wie, że tym, co w sofie najważniejsze jest to odczucie, które pojawia się natychmiast, gdy na niej siadamy. Wygoda oraz wrażenie, że mebel został zaprojektowany specjalnie dla danej osoby.

Dopasowanie do osoby zmienia sposób korzystania nie tylko z sofy, ale z całego salonu. Dlatego na meble nie można patrzeć w oderwaniu od życia. Dobrze urządzony salon niczego nie narzuca, raczej dyskretnie towarzyszy codzienności, daje poczucie swobody i sprawia, że chętnie w nim przebywamy.

Najpierw scenariusz, potem aranżacja

Salon to dziś więcej niż wnętrze reprezentacyjne. To scenografia, w której toczy się codzienność: odpoczywamy po pracy, rozmawiamy, spędzamy czas z rodziną i znajomymi. Dlatego w jego urządzaniu bardziej niż modą trzeba się kierować realnymi potrzebami domowników. – Zamiast zaczynać od wyboru koloru ścian, zadajmy sobie pytanie, co w tym salonie chcemy robić. Jak lubimy odpoczywać, spędzać wspólne wieczory – radzi Klaudia Zawistowska-Rychła, dyrektor kreatywna marki olta. – Czy potrzebujemy miejsca do zabawy z dziećmi, czytania, czy raczej do spotkań z przyjaciółmi? A może salon powinien łączyć kilka ról?

Dlatego punktem wyjścia powinien być nie tyle styl wnętrza co scenariusze – powtarzalne domowe sytuacje. To porządkuje późniejsze decyzje i pozwala uniknąć nietrafionych zakupów. Kiedy najpierw zdefiniujemy, co ma się dziać w danej przestrzeni, łatwiej stworzyć aranżację, dobrać meble, światło i dodatki, które naprawdę wspierają codzienność.

Sofa w roli głównej

Najważniejszym meblem w salonie jest niewątpliwie sofa. Nie tylko nadaje ton wystrojowi wnętrza, lecz przede wszystkim ma kluczowy wpływ na to, jak się w nim czujemy. – Dlatego dla nas w olta, najważniejsze jest to pierwsze odczucie: że siadasz i od razu wiesz, że to jest to – tłumaczy Klaudia Zawistowska-Rychła.

Amalfi

Wygoda to optymalna miękkość, właściwe podparcie ciała, ale też funkcjonalność. To bardzo personalne i subiektywne odczucie, dlatego najważniejsze przy wyborze sofy jest, aby na niej usiąść i sprawdzić, jak do nas pasuje. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania — jest rozwiązanie najlepiej dopasowane do danej osoby. Dlatego wybierając sofę lub narożnik, zastanówmy się najpierw, jak lubimy siedzieć, co będziemy na tym meblu robić i z kim. Czy zamierzamy popijać herbatę i czytać (wtedy warto zadbać o miejsce do odstawienia filiżanki i lampę), czy chcemy z rodziną grać w planszówki lub oglądać kino domowe.

— Jeśli chodzi o oglądanie seriali, to na pewno dobrym wyborem będzie Amalfi — dyrektor kreatywna olta poleca sofę z obszernymi, głębokimi siedziskami, opcją szezlonga i pufami do wyboru. – To jest sofa, w którą człowiek po prostu się zapada i nie ma ochoty z niej wstawać – dodaje.

Reverso

– Jeśli chodzi o sofę do planszówek, to doskonałym wyborem będzie Reverso. Lubię ją nazywać sofą-puzzlem z tego względu, że moduły można przestawiać, jak się chce. Mogą być pojedynczymi fotelami, narożnikiem, ale też dwiema sofami naprzeciwko siebie. Można modyfikować jej układ w zależności od tego, jak chcemy spędzić czas w gronie znajomych – tłumaczy Klaudia Zawistowska-Rychła.

Dlatego zanim zdecydujemy się na konkretny model, warto zastanowić się, czy ma to być układ statyczny, czy zależy nam na mobilności, oraz jakie funkcje będą dla nas naprawdę ważne. Dopiero z tą wiedzą wybierzmy sofę, która nie tylko podoba nam się z wyglądu, lecz także wygodnie się na niej siedzi (to trzeba sprawdzić w showroomie, bo na zdjęciu tego nie zobaczymy) i możemy ją zaaranżować tak, jak potrzebujemy.

Więcej nie zawsze znaczy lepiej

Dobra scenografia nie potrzebuje nadmiaru efektów specjalnych. Tym bardziej wnętrze do życia – powinno być intuicyjne, wygodne i gotowe na wyzwania codzienności. – Klientom często się wydaje, że jeśli chcą mieć wygodną strefę do leżenia, to potrzebują sofy z elektrycznymi relaksami. Potem okazuje się, że w ogóle z tego nie korzystają. W dodatku mebel z takimi mechanizmami jest twardy – zauważa Klaudia Zawistowska-Rychła i poleca, by wybierać raczej meble o prostej konstrukcji, za to dobrze zaprojektowane i wykonane z najlepszych materiałów, jak pianki memory czy poduszki z pierza. One nie potrzebują dodatkowych mechanizmów, żeby były wygodne.

Także przy wyborze modułów nie warto ulegać modnym schematom. Czasem komuś tak podoba się sofa z szezlongiem, że zapomina, że to rozwiązanie stworzone do leżenia w konkretnej pozycji i nie wszędzie się sprawdzi.  – Jeśli mamy miejsce na narożnik, jest dużo prostsze rozwiązanie – mobilny puf, który może być częścią narożnika albo stanąć oddzielnie. Jest łatwy do przestawienia i pozwala stworzyć wygodną przestrzeń do leżenia, nawet 2×2 metry – podpowiada dyrektor kreatywna olta. Na co dzień liczy się przecież nie liczba funkcji, ale to, czy przestrzeń potrafi płynnie dostosowywać się do naszych potrzeb.

Projekt, który dojrzewa

Wśród pułapek, w które często wpadamy podczas urządzania domu, jest jeszcze ta, że wszystko chcemy mieć od razu. Tymczasem wnętrze często potrzebuje czasu, by dojrzeć razem z domownikami. Warto zostawić sobie przestrzeń na obserwację i testowanie. Codzienne życie szybko weryfikuje założenia i pokazuje, które rozwiązania się sprawdzają, a które dobrze wyglądały tylko na papierze.

– Kończąc urządzanie domu i tak zwykle już przekroczyliśmy budżet. Zamiast kupować na szybko coś, co i tak zostanie z nami na dłużej, warto zakupy rozłożyć w czasie. Trochę poczekać, ale kupić mebel, z którym będzie nam się naprawdę dobrze mieszkało – radzi Klaudia Zawistowska-Rychła. Tym bardziej że kiedy już wydepczemy swoje ścieżki w nowym domu, znacznie lepiej potrafimy ocenić, czy potrzebujemy narożnika z szezlongiem, czy raczej sofy i mobilnego pufa.

Dobrze urządzony salon to nie zdjęcie z największą liczbą polubień na Instagramie, lecz przestrzeń, która wspiera codzienność. Zapewnia wygodę, pozwala odpocząć, uczestniczy w rodzinnych rytuałach i przyjmuje gości. Dostosowuje się do naszych potrzeb, a nie stawia wymagania. Taka, w której czujemy się naprawdę u siebie.

O marce olta
Olta od ponad trzech dekad tworzy meble i elementy wyposażenia wnętrz, które pomagają budować przestrzenie dla codziennych chwil i ważnych wspomnień. Marka, czerpiąc z inspiracji włoskim rzemiosłem, łączy komfort, ponadczasową formę i dbałość o detal. Zaprojektowane z myślą o slow living i wyprodukowane w Europie meble olta tworzą kolekcje dla tych, którzy poszukują trwałych, pięknych i dobrze przemyślanych rozwiązań do współczesnych wnętrz. Obecne można je kupić w ponad pięćdziesięciu showroomach na świecie – od Polski, przez Francję i Danię, aż po Kuala Lumpur.